ДеКа
Денов ми почна со ладно нес, цртани, јас под јорган а отворен прозор.
Свежо на лицето, топло на телото.
Најсовршен утрински момент.
Ја исповртев Ружа Руќице, се изнавриштев, си дремев на балкон да посматрам белина, допрев убав сув кристалносветкав снег.
Си читкав кејс, како да читкам приказна, без мука.
Имам и волја да научам некое темиште.
После чај од јаболко и цимет, епизодка Декстер, и пак на обврските.
Денес се‘ ќе си праам со мерак. Без да се терам и да си самонегодувам. Убав ладен доцноесенски ден, сеуште не зимски, и плус снег. Јас сум се родила во есен и паѓало снег. Добро е што не се викам Снежана, или Касандра сеедно
И така.
Сега може да се симне некој албум од некој нетолкупознат алтернатив бенд. Ајм стартин а рисрч. Бааибај.
Бацуфки! мњаах