Кеј, Кејска, на кеј.
Како може некој да те познава толку добро, а не студирал психологија?
И мене, замисли ме чудат некогаш, такви ситуации. Демото е готово, треба само да се испродуцира и да го испегламе, а генерално многу ми се свиЏа. Ќе ме биде, ќе не’ биде, мора така да биде!
Петок е а јас со VH-1, сончоглед, и какао, кулирам. Утре сум од 8 на работа, во сабота, ама ич не ми чуе.
Ќе се набилдам со овесни снегулки и јогурт, плус слушалки нови си купив, и ќе пичам со 103ка во 7ипол сабајле у 19ка.
Многу, многу мрднат ден...
Досада.
Бев у парк со компаративциве, пиевме сок од боровница и расправавме за животот во Минхен. Ми донела кабадајата красота од скулптура во облик на мачка. Се прерадував и сфатив дека луѓево секогаш ми носат такви чудесии од подароци, во кои мора да биде инкорпорирана и мачката.
Забога, станувам ли провидна и монотона?
Многу му ја думам, еј.
И пишувам ко налудничава.
Убаво ми рече Иван, дека моите зборови биле скриени во удобноста на медиокритетната ми врска, за која јас не чувствував дека е таква.
Сега следи трансцендент, стихозбирка, албум, Лори Андерсоновски идеи и боже ми опрости, секс по храмови.
Не, ок е да си во петок дома, кога си се лажеш, чисто онака.
Утре идам да си штампам маица со Дејвид Боуви.
Ти кажав, на Нувел Ваг, скокав на песни на White Lies, плачев на Love will tear us apart, клише тотално.
Али ваљда така се расте.
Поздравувам, од мојата топла соба, што нема простор за никој друг, освен за мене.
Медс.