Дневник

Дневник пишував порано некаде во средно тие 2-3 години кога ми беше многу тешко и никој не ме разбираше и не сакав луѓето да ги мачам со мои проблеми и пишував дневник. Сега кога ќе прочитам што сум пишувала уф ми доаѓа да врискам од бол, затоа ги скрив тетратките некаде каде ни јас самата неможам да ги најдам. Секој детал е пишуван во тој дневник, имаше посебно име и се викаше Леона, хах што ти не ќе ти текне во тие години. Али сега не пишувам, тоа пишување го насочив кон песни и раскази.
Исто и јас, со таа разлика што јас и пишував дневник и ги оптеретував другите со моите проблеми.:) Сега повеќе сакам да напишам расказ или песна демек покреативно да се изразам затоа што дневникот како форма подразбира некое таксативно наведување на информации за дотичниот ден, а таквото бележење знае да стане здодевно.
 
pisuvav dnevnik koga pocnav vo sredno da odam i toa traese okolu dve godini, interesno mi bese si zapisuvav se sto sakam i si go cuvam i den denes nekade na skrisno mesto i nekolku pati sum si go citala i sum se puknuvala od smeenje:)
ali sega ne bi pocnala povtorno da pisuvam
 
Ејјј не е точно дека машки не пишуваат дневник. Јас пишував едно време, само што многу се разликуваше од оние не девојчиња на кои што сум налетал до сега. Се скапав од смеење кога и го најдов на сестра ми дневникот.... Комедии
 
Дали сте воделе некогаш дневник?
Да водев у прва, негде година дена дока не ми го прочита мама :nerv: и после изгубив желба да пишувам. На почетокот ми беше интересно сум чекала дома да си дојдам за да седнам да пишувам, после ми стана ко опсесија морав да пишувам и на крај остана само од навика или по потреба за емоционално празнење.
Што мислите дали е тоа добар вентил за исфрлање емоциите или не? Јас инаку водев дневник од 5то до 3година средно и најубаов се осеќав кога ќе се изнапишев се што ми лежи на душа,баш си го доживував како вентил.
Хаха...баш вентил и тоа добар :) Најнегативното од мене на хартија останува :) Иако веќе не водам дневник, напати иам потреба да се испразнам преку пишување, а и обично добивам појасна и далеку поведра слика за нештата од кога ќе ги напишам, па по 2-3 пати читање не само шо веќе ми е излеснето туку и смеа ме фаќа од сопствената патетика.
Плус многу спомени остануваат запишани внатре. На пример вчера си го најдов дневникот од 2/3 година и се смеев,баш гледав што сум пишувала и си се расположив ,си евоцирав спомени од тој период.
Мојот ојде у оган, беше премизерен и исполнет со негативности за да го чувам, ама си чувам по некој лист хартија шо сум се празнела, писма од другарки, цели реферати напишани на час кога не можеш да зборуваш и сл. работи, си ги читам одвреме навреме и стварно расположуваат :)
 
Пишувам кога ми треба празнење на душава.....Го водам од 92
 
блазе вас јас никогаш не успевав повеќе од 3 реда да запишам се нервирав....
 
блазе вас јас никогаш не успевав повеќе од 3 реда да запишам се нервирав....

Не ми е јасно како може да не можеш да искажеш што ти се случува внатре или па некоја случка да ја прераскажеш? Исто како полициски извештај:toe:
 
Leleee! Moram neshto da naipash moram, mnogu e zakon:
Imav edna shkolska u sredno, devojkata si beshe golema meraklika, e arno ama nejzinite ja nasetia kakva e i zedoa da i voveduvaat red, pa tipkava sekoj den si pishuvashe dnevnik ama lazen kako bila dobra kako odela kaj drugarkite da uchi ili vezba po matematika isl, takvi umni raboti, no istovremeno si go vodeshe i onoj drugiot vistinski 'detalen em 'domakinski' dnevnik! Ovaj prviot sekoj den i stoeshe na masa(za majka i SLUCHAJNO DA GO PROCHITA), a drugiot beshe skrien. Leleee kolku sum se smeel :pos2:
Btw, pishuavav i jas u toa vreme se dodeka eden den majka mi ne mi go odkri i prochita nekoi raboti shto ne smeeshe da gi znae i od togash ne sum se osudil da napisham nishto takvo.:smir:
Пишувам кога ми треба празнење на душава.....Го водам од 92
Kolku toma imash napishano do sega? AAA bravo!:smir:
 
Водев дневник, до трета година средно..Ама ко средвав еднаш, го испикав негде и сега појма немам кај е :plac:. Изгледа ми го има некој фрлено.
Убо е така да си се испразниш некогаш, многу полесно ти е на душата.
 
Кога и да решев дека ќе почнам да си ги запишувам работите во дневник,или ме мрзеше или ќе почнев,ќе напишев неколку страни и толку,го заборавав и не ми текнуваше да го отворам повторно.Некако не ми преставува нешто посебно тоа да водам дневник,иако знам дека е убаво човек да си ги пишува работите кои што му се случиле,па потоа да си евоцира спомени.Но,кај мене повеќе преовладува мрзата:kesa::toe:
 
Дневник :vozbud:
Го пишувам од 8 одделение... Отпрвин секој ден, потоа на два дена, можеше да се случи на повеќе денови, но сепак редовно го пишував (се до пред некое време кога почнав да забегавам со проза и поезија па малце да го запуштам и чувствата да ги искажувам на таков начин)
Ми беше и ќе остане мој најдобар пријател... Почнав да го пишувам во период на транзиции, тежок период за да го поминеш сама, а пошто немав кому да кажам што било што ми се случува нити да слушнам совет од некого, морав самата да си ги преточувам мислите во дневникот и после пречитувајќи го тоа што сум го напишала да сфатам што ми се случува... И така со години, оние најтешки години... И многу си го сакам, ептен многу, мое најголемо богатство е, зошто во него се впишани 5 години од мојо живот, секое чувство, секоја насмевка, солза... Го пишувам секогаш како да им се обраќам на повеќе луѓе...
И зџошто го пишувам на PC паметам еднаш ми падна програмата со дневникот внатре и плачев ко да недајбоже сум изгубила некој најблизок... Неможеа да ме смират... Среќа на сејф моуд успеаа да влезат и го зачував...
И така мили мои... Дневникот за мене е богатство...
 
Почнав да пишувам одамна ама среќа одма сватив дека слабо ми оди:toe: А и +има некои работи во животот кои е најдобро да ги заборавиме а не уште да ги запишувам.
 
Водев негде во 7мо одделение. Едно време ми текна да читам што глупости сум пишувала, си го пишував на дијалект. :pst:
После го запалив.
 
започнав да водам дневник редовно кога бев прва година средно.но како шо врвеше времето се поретко забележував шо ми се дешава.од проста причина шо ми беше мн тешко кога ке прочитав шо пиши.и од тогаш повеќе не...сепак се шо ми се дешава е во мене.поглупо ми е кога ке седнам да пишам.+то страшен е фактот дека се шо имаш напишано еден ден некој друг да ти прочита,е тоа неможам да го замислам.не пак да се случи...
 
Redovno nikogas ne sum vodela dnevnik megutoa sekogas koga mi e tesko i imam edna tetratkicka vo koja si gi kazuvam najubavite i najlosite raboti koi mi se slucuvaat ii nekogas mi se slucile. Da moeto dnevnice mi e kako filter na dusata a pocnav da pisuvam vo osmo oddelenie znaci 9 godini si ckrtkam po dnevnicinjata.
 

Kajgana Shop

Back
На врв Bottom