Утрата ми се омилен дел од денот, ама само кога сум во период на невработеност, а овој период ми е таков хронично добар, не дека не сакам да работа, т.е сакала нејкела ќе мора еден ден.
Значи станувам наутро излегувам на тераса, ако сум кај баба и дедо во куќата си помислувам, каква утринска Господова убавина створила природата, зеленило, огреало такво прекрасно утринско сонце, варам кафе, седнувам на тераса, свежичко е ама не ни сеќавам, ќе си облечам јакничка или џемперче и обично го терам и мажево да седне со мене да уживаме малце, потоа правам појадок и така. А кога сум на работа не ми се станува и се под стрес, ама ај белким ќе си најдам работа со малце стрес, па да ми е мерак да одам да ја работам.