Отсекогаш сум била против селективност на полот пред раѓање и се чудев како некој може да дава предност на еден од половите (најчесто машкиот пол е фаворизиран) кога е дете во прашање.Всушност, пострашно е лицемерието кај луѓето што прво велат дека најважно е детето да се роди здраво, а најдлабоко во нив сакаат син.Нема ништо лошо во тоа да имаш желба да ти се роди машко или женско дете, само многу се претерува со тоа прво па машко што за мене е тотална глупост.Каде е тука љубовта кон детето која треба несебично да се дарува без разлика на полот?Дали тие што очајно сакаат син а нема да добијат се до толку „разочарани“ што упорно продолжуваат во својата намера и помалку ги сакаат нивните женски деца или воопшто не ги сакаат!?Порано дознав еден ваков муабет и тоа кажан од жена.Станува збор за жена со родени 3 ќерки, која го рекла следново: „Да знам дека ќе родам син, ќе родам уште едно дете.“Навистина не знам до каде им оди паметот на некои луѓе.А сега како што е редот, и јас да се изјаснам по ова прашање.

Доколку некогаш имам дете, не ми е важно дали ќе биде машко или женско само знам дека ќе го сакам безусловно и ќе се трудам од него да направам личност која ќе знае да ги почитува луѓето, да не ги дискриминира по која било основа и да се труди да го живее животот по своја волја, без притоа да загрозува и да се меша во нечиј друг.