Ме радува што сепак преовладуваат џентлмените на форумов.
А, не. Напиши вистински мажи. Кои сега, според твојот пост, ги најдовме. Додека потрагата по вистински жени, нажалост, останува.
Ако вадите дигитрони за да делите сметка на пола, тогаш не сте излегле на дејт, туку на деловен состанок со поделени трошоци.
На деловен состанок уште помалку се дели.
Иначе не сметам дека треба да плати, имам пари, имаш пари, чиста сметка долга љубов.
Ако имаш пари имаш и раце за да ги направиш, а ако веќе имаш раце не треба и врата да ти отворам? Плаќањето јас на таков гест го сведувам, како отварање врата, манериризам, улоги кои сме ги прифатиле како форма на цивилизираност, дури и зборот гест за плаќање кафе му дава поголема формалност одошто е. И не се согласувам дека чиста сметка е рецепт за долга љубов. Ако сметка ја направи една љубов кратка, тогаш воопшто и не била љубов. Стара и глупава змишљотина е тој израз, нешто налик: “не ебе убавиот, туку упорниот” или во контекст на твојот муабет за љубов а и темата: “не постои, ја измислиле комунистите да ебат за без пари”. Ако веќе имаш одредено кој плаќа, имам-имаш пари фори, тогаш веќе непотребно му даваш внимание на тој дел и создаваш беспотребен притисок. Можеш да платиш, зрел маж дозволува ова, “сакам да те однесам на кафе, пали патики” да ми речеш нема ни да инсистирам да платам, но исто така си доволно зрела да знаеш дека и ако излеземе под друг контекст, во ред е да ти платам бидејќи ништо не должиш никому ако платил. Знам дека го знаеш ова, но и стравот да воопшто не дојде до некоја таква ситуација и подобро да се избегне од старт е проблем. Би се дрзнал да го наречам и кукавичлк кој сакате да го скриете со over compensating муабети како имам мои пари. Сите имаат за кафе. Weird flex but ok енергија возвраќам во такви ситуации.
И буквално и јас во 12 години врска и брак со сопругата на прсти се бројат кога она платила. Цели летни аранжмани сум ги плаќал сам.
Што? Посебни пари ли имате за да пишуваш дека цело време ти плаќаш? Тоа е болест на еден брак ако е така и треба да се лечи. А ако сте поставени во потрадиционална форма каде ти си тој што заработува за фамилијата, треба да смалиш доживлај дека ти цело време плаќаш а таа не. Тоа за мене е репресирана и потчинета жена под нечие его. Не мислиме тука буквално кој ја дава картичката на келнерот ако парите се заеднички. Како и да ја завртам, не можам да најдам сценарио каде твоето напишано е во ред. Цели летни аражмани плаќал сам, за жена му од 12 години.
Туку дај проширете ја според европски стандарди, со сите можни полови, да се отвори поголема дискусија.
Еве на пример ме интересира како е кај тие другите?
Тука во најлибералната земја, Холандија со “сите можни полови”, секој си плаќа своето па се избегнува родовиот конандрум за кој е “мажот” и чија е “улогата”. Има go dutch, познато низ цел свет:
Мене ова ужасно ме нервира. Прошлата година имаше неколку милиони трансакции кои беа под едно евро. Си праќаат меѓу себе центи. Еден плаќа, па праќа барање до останатите за точната сума што секој ја потрошил. Сум пиел кока кола и после три недели ми праќа барање од 2.17 евра. Во ред, ако треба и уште .02 ќе допуштам што ти ги држев парите и работев со нив.
Најголемата иронија е неебитисот и самотијата која Дарлинг еднаш ја збореше, а тоа било така бидејќи жените сакале да ги искористат мажите за кафе. Замисли си толку паметен да тоа го пробиеш, а да не си паметен да тоа го процениш случај по случај во вистинскиот свет со вистинка жена (физички вистинска Acesso, постоечка, не како твоите вистински мажи, не се вознемирувај одма и смири си ги брадавиците кои јас ги замислувам како најслатките мали лижавчиња на светот!). Не е дека паметноста во тие моменти магично исчезнува и ги остава отворени, туку е само еден сејфти чадор под кој можат да се скријат и оправдат зошто кренале раце, а реалноста е други кренале за нив. И има фуфици, надвор е суров свет за сите, но кај нив има rules of engagement па би рекол и закони на природата, каде Рон во неговиот највлажен сон не може да ебе девојка што се појавува на телевизија, да кажеме.
