Али брат таа радоста во мај не е пола саат или саат и не е иста тежина како кога гледаш интересен фудбал. Тоа е делириум тременс, како да тргаш камион од тебе товар, како пуштање на слобода човек кој бил неправедно осуден, како слеп човек кога ќе прогледа, како радост на куче кога си го гледа сопственикот после месеци чекање. Не е само радост на титула, туку радост на цел живот вложен во верба и поддршка, радост после толку разочарувања и рушења на светот, радост што никогаш не би можеле да ја почуствуваат пример навивачи на Реал, Барса, Сити, незамисливо би им било. Така да тие муабети помалку ќе е вредна титулата ако е со ваков фудбал, нема да има сатисфакција ако е лош фудбалот, тоа се паѓа во вода првиот момент кога/ако освоиме. Па и види која е фан базата, луѓе што 2+ децении го бодрат клубот и освен по некој тањир и чинија друг трофеј не сме освоиле, ретко има нова генерација фанови на Арсенал тука, бидејќи кога тие биле мали Арсенал бил слаб и нерелевантен клуб или имало многу подобри клубови од него, а и сега кога Арсенал е добар клуб, фудбалот што го игра не би привлекол нов фан, сите што сме тука сме длабоко напатени луѓе.