Да, точно е тоа. Се согласувам со сè што си напишала, затоа и преферирам прво да ја прочитам книгата па да го гледам филмот.
Но едноставно не сум таков тип да ме погодуваат љубовни приказни (напишани), иако на A walk to remember си плачев ко будала (на филмот)

.
За „Папата Јована“ нема збор, чудо е толку обемна книга да се прочита во еден здив, а тоа ми се случи додека ја читав. И после чувствував некоја празнина, дека ете заврши.
Ако ја немаш читано земи ја „Парфем“ од Патрик Зискинд па гледај го филмот и после очекувам коментар.