Ne deka e neshto novo, ama da se potsetime samo
(del od tekstot kopiram od linkot)
Меѓу загинатите беше и македонскиот научник
Васко Саздовски од Свети Николе, кој работел таму, а тргнал да си го види своето семејство во родната земја. Но, тој ден беше кобен за него, а, од друга страна, неговото име и наука за првпат одекнаа во земјата.
За првпат Македонија откри кој е тој, како и за неговата обемна научна дејност. Саздовски си дал отказ од Електро факултетот во Штип, само затоа што го принудувале да става подарени оценки на некои, кои не заслужуваат ниту шестка.
Е таков некој утре ќе стане инженер. И тој утре ќе направи некој пропуст, во кој животот ќе го загубат луѓе. Баш таквите инженери, на кои Васко не сакал да им пишува оценки што не ги заслужуваат, таквите и го убија.
Затоа мора да потенцираме – за сѐ е виновен системот што дозволил да се штанцаат само дипломи, без да се размисли дека една таква диплома може во гроб да однесе многу луѓе.
Така се штанцаат дипломи на дел од факултетите, на медицинските факултети, на Електро, од каде што подоцна треба да излезат кадри што ќе спасуваат човечки животи или, пак, инженери, кои ќе проектираат уште многу железнички станици, објекти, згради… Токму тој систем ги убива луѓето.
Но, уште потажно е што од тоа никој не се извлекува никаква поука. Сѐ си продолжува по старо, само на семејствата останува тешкото, кои ги изгубиле своите најблиски.
Без одговорност, со уништени вредности и урнисан систем, од образовен до здравствен, повторно ќе се појави нов Васко и уште многу други како него, кои ќе бидат жртви на неспособните власти и на неодговорните политичари.
