Збор, два за корејскиов..
Прв пат гледам филм од нивна кинематографија ако не се лажам. Може некој од тие кинеските што сум ги гледал биле корејски.
Како по обичај, не читам ништо за филмот освен онаа една реченица на ИМДБ и видов дека се работи за ВВ2. Поприлично омилена тема за мене, а и онака моментално читам книга која опишува сегменти од Јапонија за време на ВВ2 и пост ратното време, па си реков: " Како добро ќе легне овој филм, добил номинации, корејска кинематографија која е доста фалена на форумот, а и ќе научам дел од нивната историја и ќе го збогатам знаењето со уште некои "missing pieces" од сложувалката наречена ВВ2".
Се хајпнав добро, го симнав и решив уште во прва прилика да го гледам. Првата прилика беше сабајле во 6 пред да тргнам на работа. Си направив кафе, си најдов превод (го гледав со оригинално аудио), поврзав на ТВ и...
Онака уште мамурен со полузатворени очи ала азијатски, со сеуште неупален face recognision, a богами и name recognision бидејќи тоа корејските имиња се сите Сон Ли Парк Чун. Па додека да разберам кој е кој и од која страна, пола филм ми помина.

Приказната помалку конфузна, развлечена и досадна, без емоционална тензија и поврзаност со гледачот. На тоа жутите лица ни емоција можеш да им прочиташ, ни тага да им видиш, ни среќа.
За мене нешто веќе видено. Како да не ја прикажа војната на прав начин со сиот свој ужас и терор, желба за одмазда, желба за слобода, страдање.. Премногу неуверливо, бар за мене кој гледал далеку подобри филмови на таа тематика. Би го споредил со еден холандски што го гледав пред скоро време, Black Book. Може вода да им носи на нашите филмови: Мис Стоун, Црно Семе, Македонски дел од пеколот.

Најдобар израз со кој би можел да се долови е просечен. Добива оцена
6.5, и тоа 0.5 само за сцените во возот и крајот.
А да, за пофалба е визуелниот приказ на филмот.. Од кастинг, до костимографија, сцени, камера, начинот на кој е прикажан животот во Кореја и Шангај, но тоа мислам дека е нормално да се очекува од филм кој излегол 2016 год. Она што потфрли е начинот на кој е "раскажана" приказната. Можеби и животот на далечниот исток ни е премногу далеку за да се сочуствуваме со нив..
