Повредено его

  • Креатор на темата Креатор на темата leandra
  • Време на започнување Време на започнување
Така некако.
Само што тоа навредување, нужно не мора да значи и дека стварно си го навредила, туку ете во некоја ситуација во јавност си излегла попаметна од него и тој тоа го сфаќа лично и почнува да “удира“ по тебе, најчесто многу суптилно.

И врската преминува во „мерење“ кој е попаметен :)

Лоша работа е некому его да повредиш, од човек се претвара во ѕвер или впрочем го покажува вистинското лице?
 
И врската преминува во „мерење“ кој е попаметен :)

Лоша работа е некому его да повредиш, од човек се претвара во ѕвер или впрочем го покажува вистинското лице?

Јас гласам за Б :icon_lol:
 
Јас гласам за Б :icon_lol:
Мислиш дека нашето вистинско лице е она вистинското во нас, а ова ни е маска во секојдневие? :)
Знаеш некој пат кога ќе излезеш од кожа ни себе си не се препознаваш. Често пати се вели: Јас ни самиот не се познавам, а камоли друг да ме познава со сигурност :)
 
И врската преминува во „мерење“ кој е попаметен :)

Лоша работа е некому его да повредиш, од човек се претвара во ѕвер или впрочем го покажува вистинското лице?
И кога ќе премине во тоа, автоматски преминува во мачење, што најчесто резултира со раскинување и на крај потоа обично следат сите оние работи кои ти ги спомна во првиот пост. :)

А за втората реченица, увек ми било тоа дилема, ама мислам дека е второто. Сите знаеме да имаме лоши моменти, да ни се спојат жичките, ама малоумно однесување може да покаже само човек кој е таков по природа.
 
Мислиш дека нашето вистинско лице е она вистинското во нас, а ова ни е маска во секојдневие? :)
Знаеш некој пат кога ќе излезеш од кожа ни себе си не се препознаваш. Често пати се вели: Јас ни самиот не се познавам, а камоли друг да ме познава со сигурност :)

Знам дека човек кога е лут и бесен и повреден не е при себе и знае да каже и да направи нешто што обично не би го направил. Ама мислам дека искрено добриот човек, не би повредил никого (физички или психички) ни во најлошите моменти. Јасно ми е дека не сите може да се контролираме секогаш, и ако сме направиле нешто што не личи на нас, не не прави лош човек. Ама не е се така црно и бело. Ако знам деке некој човек е добар во душа а има некој испад поради икс причина, сигурно нема да сменам мислење заради тој еден испад. Ама, ако во друга ситуација се случи истата икс причина и човекот не изреагира лошо (не почне да навредува и да збори се и сешто), тогаш само ќе ми докаже уште повеќе дека е добар човек.
 
И кога ќе премине во тоа, автоматски преминува во мачење, што најчесто резултира со раскинување и на крај потоа обично следат сите оние работи кои ти ги спомна во првиот пост. :)

А за втората реченица, увек ми било тоа дилема, ама мислам дека е второто. Сите знаеме да имаме лоши моменти, да ни се спојат жичките, ама малоумно однесување може да покаже само човек кој е таков по природа.

Исто кога ќе прочиташ вест, мирно дете било али извршил убиство. Зарем она лошото во себе човек може долго да го чува во себе? Во една врска има секакви ситуации, од радост, до кавга, до крај. Јас мислам дека неможе да го зачува тоа во себе на долги стази, така да јасно е и зошто после раскин кој не го сакал делува како откачен лудак. Само некој не го гледал со тие очи во тој момент.
 
Сакам нешто ново, ми рече.

А јас машко. :D

Па чекај бе, нели околу мојот најпреубав кур ти орбитираше цел твој свет, а тоа се рефлектираше ерективно врз моето его.
Оу шит, а?

Его немаш ако личноста ти значи. Но ете, ќе пишев ради карма која barely passed as one, нејзиното его во тој момент се воспали наспроти моето веќе непостоечко. Па чекај, он МЕНЕ ме бара сега? :O Поради некое ретардирано revenge-driven размислување како причина што јас некад сум бил као-идиот, сега она ја имаше таа шанса. Знаеш, луѓе со его воопшто не се симпатични. Поготово свежо пораснето у комбинација со лабилен карактер. Комедии. Дали изгубив почит? Да. Дали бев сељак околу тоа? Не. Ете ја, воопшто не се кае за тоа. :D Ѝ ја посакувам цела среќа на светот.

За личност што ми значела. За некои врски кои траеле неколку месеци смешно е да коментирам.. ме изварала, хахах курвата! Абе од другари сум дознавал и кои зезанции паѓале. Не сум зборувал, колнел, пцуел, малтретирал.. штагод со сите се имам и ќе продолжам да се имам. Незнам зошто мора да е пипав терен со сите, не сите ја имале таа битност. У принцип, еј-абе-јајцата-до-грло-ѝ-ги-ставав луѓе не комуницирам. Темава ми е одтаму детска, а и не е баш симплифицирано како што изгледа.
 
Знам дека човек кога е лут и бесен и повреден не е при себе и знае да каже и да направи нешто што обично не би го направил. Ама мислам дека искрено добриот човек, не би повредил никого (физички или психички) ни во најлошите моменти. Јасно ми е дека не сите може да се контролираме секогаш, и ако сме направиле нешто што не личи на нас, не не прави лош човек. Ама не е се така црно и бело. Ако знам деке некој човек е добар во душа а има некој испад поради икс причина, сигурно нема да сменам мислење заради тој еден испад. Ама, ако во друга ситуација се случи истата икс причина и човекот не изреагира лошо (не почне да навредува и да збори се и сешто), тогаш само ќе ми докаже уште повеќе дека е добар човек.
Сите се добри додека не се случи електричен спој во мозокот. Тогаш добриот преминува во лош, а лошиот во ѕвер. Господовиот аманет ако ти удрат шамар сврти го и другиот образ оддамна не важи :)
 
Исто кога ќе прочиташ вест, мирно дете било али извршил убиство. Зарем она лошото во себе човек може долго да го чува во себе? Во една врска има секакви ситуации, од радост, до кавга, до крај. Јас мислам дека неможе да го зачува тоа во себе на долги стази, така да јасно е и зошто после раскин кој не го сакал делува како откачен лудак. Само некој не го гледал со тие очи во тој момент.
А бе види, на почеток нели сите се слатки, добри и фини. А и самите ние сакаме да го гледаме доброто во другиот, а и другата страна го гледа доброто во нас. Е сега нормални луѓе, во нормални ситуации, кога веќе се стабилизирува врската, кога почнуваат прилагодувањата, карањата и сите останати и добри и лоши работи или остануваат заедно или ко луѓе се разделуваат, па има период на лутина и останато, ама тоа е, секој си тера по свое.
Е сега, кај овие “другиве“, во првиот момент кога врската ќе дојде до посериозна криза, немаат веќе каде да си ги кријат фрустрациите и малокуре комплексот (кој реков важи и за двата пола, не е поврзан со полов орган. :)) и веќе нивните жички се спојуваат и нема веќе каде да се крие тоа, мора да избие на површина. Веќе и другата страна не ја гледа личноста со розеви наочари, не може веќе да игра на таа карта и нормално завршува врската и оваа личност добива уште повеќе фрустрации и почнува да лае низ цел град, бидејќи како иначе ќе си го смири егото и поттисне фрустрациите.
КЛАСИКА. :)
 
Сакам нешто ново, ми рече.

А јас машко. :D

Па чекај бе, нели околу мојот најпреубав кур ти орбитираше цел твој свет, а тоа се рефлектираше ерективно врз моето его.
Оу шит, а?

Его немаш ако личноста ти значи. Но ете, ќе пишев ради карма која barely passed as one, нејзиното его во тој момент се воспали наспроти моето веќе непостоечко. Па чекај, он МЕНЕ ме бара сега? :O Поради некое ретардирано revenge-driven размислување како причина што јас некад сум бил као-идиот, сега она ја имаше таа шанса. Знаеш, луѓе со его воопшто не се симпатични. Поготово свежо пораснето у комбинација со лабилен карактер. Комедии. Дали изгубив почит? Да. Дали бев сељак околу тоа? Не. Ете ја, воопшто не се кае за тоа. :D Ѝ ја посакувам цела среќа на светот.

За личност што ми значела. За некои врски кои траеле неколку месеци смешно е да коментирам.. ме изварала, хахах курвата! Абе од другари сум дознавал и кои зезанции паѓале. Не сум зборувал, колнел, пцуел, малтретирал.. штагод со сите се имам и ќе продолжам да се имам. Незнам зошто мора да е пипав терен со сите, не сите ја имале таа битност. У принцип, еј-абе-јајцата-до-грло-ѝ-ги-ставав луѓе не комуницирам. Темава ми е одтаму детска, а и не е баш симплифицирано како што изгледа.

Таман работа за секоја врска да испаѓаш со повредено его, Демир Хисар ќе биде премал за сите.

Може да те повреди оној кој го сакаш, оној на кој му веруваш, кој го познаваш...и одеднаш си заминал со своја причина. Чекај бе малку алоо кај одиш? :D
 
Сите се добри додека не се случи електричен спој во мозокот. Тогаш добриот преминува во лош, а лошиот во ѕвер. Господовиот аманет ако ти удрат шамар сврти го и другиот образ оддамна не важи :)

Да, но дали повреден е едно исто со повредено его? Eдното е онака plain hurt а другото е чекај бе она мене????
 
А бе види, на почеток нели сите се слатки, добри и фини. А и самите ние сакаме да го гледаме доброто во другиот, а и другата страна го гледа доброто во нас. Е сега нормални луѓе, во нормални ситуации, кога веќе се стабилизирува врската, кога почнуваат прилагодувањата, карањата и сите останати и добри и лоши работи или остануваат заедно или ко луѓе се разделуваат, па има период на лутина и останато, ама тоа е, секој си тера по свое.
Е сега, кај овие “другиве“, во првиот момент кога врската ќе дојде до посериозна криза, немаат веќе каде да си ги кријат фрустрациите и малокуре комплексот (кој реков важи и за двата пола, не е поврзан со полов орган. :)) и веќе нивните жички се спојуваат и нема веќе каде да се крие тоа, мора да избие на површина. Веќе и другата страна не ја гледа личноста со розеви наочари, не може веќе да игра на таа карта и нормално завршува врската и оваа личност добива уште повеќе фрустрации и почнува да лае низ цел град, бидејќи како иначе ќе си го смири егото и поттисне фрустрациите.
КЛАСИКА. :)

Класичен пример на муабетов, абе ме удри али рече дека е последен пат :D

Сестро кога ќе му се скараш и од тераса ќе те фрли за последен пат.
 
Сите имате анимално и точка на вриење. Џабе се правите добродетели. Сите сте такви по природа само што едните потиснуваат повеќе од другите а енергијата што се ослободува од потискањето на едното или на другото ви е еден од главните двигатели кога ќе се разбудите наутро со соодветната маска за соодветната ситуација...
 
Да, но дали повреден е едно исто со повредено его? Eдното е онака plain hurt а другото е чекај бе она мене????

Секако дека по моментот на неверување (тажење, повреденост) иде моментот чекај бе ти мене? Ти бе човек те направив вака да ми направиш?:D[DOUBLEPOST=1395775850][/DOUBLEPOST]
Не важи, ама не значи дека не постојат такви луѓе :)
Јас најискрено во животов најмногу страв имам од „мирни и добри“ луѓе. Незнам тие ми се темни дупки кои очекувам во секој момент да извадат нож и да те убијат :)

И добри луѓе нема генерално. Може за еден е добар, за другиот е смртник. Барем јас така мислам. Но јас и онака функционирам во црно бели свет без сиви нијанси :)
 
  • Ми се допаѓа
Reactions: wot
Сите се добри додека не се случи електричен спој во мозокот. Тогаш добриот преминува во лош, а лошиот во ѕвер. Господовиот аманет ако ти удрат шамар сврти го и другиот образ оддамна не важи :)

Не важи, ама не значи дека не постојат такви луѓе :)
 

Kajgana Shop

Back
На врв Bottom