Што е всушност ароганцијата?

Она шо сака да го каже е дека Неможе секој да си дозволи да биде арогантен а притоа да биде прифатен во околината.
Прост пример за тоа:
-Замисли си некој уличен дифтар да се понаша како Доналд Трамп.
Трамп на прв поглед не е арогантен, пошо е моќен, и може да си дозволи таков однос со луѓе, од друга страна, дифтаров, не е моќен, неможе да си дозволи таков однос, а го практикува, тоа го прави арогантен.
Леле колку не! :)Што демек, ароганцијата зависи од статусот? Абе дај немој вакви работи... Имаш секакви профили на луѓе што се арогантни: сиромашни, богати, глупави, неглупави, образовани, необразовани, машки, женски и така натаму и така наваму.
 
Леле колку не! :)Што демек, ароганцијата зависи од статусот? Абе дај немој вакви работи... Имаш секакви профили на луѓе што се арогантни: сиромашни, богати, глупави, неглупави, образовани, необразовани, машки, женски и така натаму и така наваму.

Зависи.
МНОГУ и тоа.
Зависи и како си се поставил од старт.
Како се понашам ја со другари, незамисливо им е некој друг да се понаша со нив така.
А мене и понатаму ме ценат и сакаат, безразлика шо знам да бидам страшно дрзок некад.
Односно Арогантен.
Го правам од досада, ама кој кур? Кој па ми дава да бидам арогантен од досада?


Него, батали го GoD.HateUSaLL..
Не спорам дека луѓе од различни статуси се арогантни. Да. Се.
Али не се сите исто прифатени. Некој се толерирани, некој не се. Односно, некој може да си дозволи да биде арогантен, некој неможе.
Доколку чистачка со плата помала од просечната, се однесува како што се однесува Бранко Црвенковски, Трифун Костовски, Велија Рамковски, сите за неа ќе велат дека е арогантна, а од друга страна, за останативе напоменати, никој не вели дека се арогантни..
 
  • Ми се допаѓа
Reactions: wot
Ароганцијата е страв. Една од варијантите на стравот кој е доминантна емоција во светот во моментов.
 
Ароганцијата е страв. Една од варијантите на стравот кој е доминантна емоција во светот во моментов.

Ароганција е држење до своите принципи безразлика дали и сметаат на околината.
Нема врска со страв, иако на сите од ниската класа им е полесно да заспијат со таа мисла, дека ароганцијата е страв..
 
Мнпгу често се вели за некој пуу ама е арогантен... или некогаш помислуваме за некој дека е арогантен, а откако ќе го запознаеме сфаќаме дека нема врска.

Што е ароганцијата? Преголема доза на самодоверба или само одбранбен механизам?
И во двата случаи се согласувам со тебе околу ароганцијата. Самодовербата всушност мислам дека само се надополнува на механизмот наречен одбрана од ново искуство и дадени луѓе во одредена ситуација. Премногу е битен методот (од психологијата) на самонабљудивање, каде што лицето (во случајот арогантниот) пред да му се случи планираниот настан си прави филм во главата како би изгледало сето тоа, и како тој би постапувал доколку се најде во некој теснец, и се заради тоа да не направи грешка или нешто со што неговото его и личност ќе се намалат. Затоа арогантноста е одбранбен механизам пропратен со самодовербата.
 
Арогантен човек е најчесто лик(не личност) кој не знае за почит.
 
Ароганција е држење до своите принципи безразлика дали и сметаат на околината.
Нема врска со страв, иако на сите од ниската класа им е полесно да заспијат со таа мисла, дека ароганцијата е страв..

Држење до принципи? Наведи некој пример...
Ниската класа не се замара со филозофски прашања од типот што и како е ароганција...други маки ги мачат...

Страв и тоа голем страв.Една од варијантите.
 
Не се согласувам дека ароганцијата е одбранбен механизам :toe: не се арогантни луѓето само кога се нападнати,едноставно таков им е стилот,дрзок,арогантен од повисоко секогаш...
 
Ароганција е држење до своите принципи безразлика дали и сметаат на околината.
Нема врска со страв, иако на сите од ниската класа им е полесно да заспијат со таа мисла, дека ароганцијата е страв..
Aммм викаш држење до своите ставови.А не можеш да бидеш пријатен,реален и скромен и да држиш до своите ставови во исто време??
Не мислам дека е така.
Понекогаш е страв а понекогаш е и навика.Некои луѓе едноставно не знаат за поинаку, задоени се со такво однесување и такво мислење.
Воспитувањето и средината влијаат многу во градењето на тој став.И кога викам став мислам на арогантно однесување постојано а не повремени испади или при запознавање на нова личност.
 
Држење до принципи? Наведи некој пример...
Ниската класа не се замара со филозофски прашања од типот што и како е ароганција...други маки ги мачат...

Страв и тоа голем страв.Една од варијантите.


Не мора и страв. Може да биде и начин за да се пробиеш во општеството како влијателен човек зашто најчесто тие што немаат самодоверба кога ке се сретна со арогантен човек просто се покоруваат на него зашто мислат дека е нешто повеќе од нив. Просто арогантноста знае да пали како маска за висока интелегенција и затоа и луѓето ја користат. Стравот може да е само споредна работа на тоа. Како страв од неуспех но сепак тоа е само попратно кон освојување на позиција во општеството.
 
Бидејќи ми се прилепуваше едно време етикета на арогантен, јас ќе си објаснам од личен аспект:)

Ароганцијата за некој може да значи непочитување на туѓо мислење со што истото го погазуваш и себеси се ставаш на пиедестал над другите, иако можеби си дури и подолу од нула во однос на оние кои ти ги критикуваш.

За други, ароганцијата е страв, односно одбрана од средината. На тој начин со ароганцијата формираме еден привиден ѕид сакајќи да им дадеме до знаење на другите дека не можат да допрат до нас, што нè навраќа на дефиницијата за ароганција според првите:)

За мене, ароганцијата е моментална состојба на умот каде поради икс-причини се исклучуваме од светот и од туѓите рационални размислувања. Во тие моменти не се држиме црвсто за својот став, туку едноставно ЗНАЕМЕ дека сме во право. Не погазуваме ничие мислење, туку ЗНАЕМЕ дека туѓото е погрешното.
Сепак, ова е само повремена состојба и ретко се сретнува како непроменлива животна маана:)
 
Држење до принципи? Наведи некој пример...
Ниската класа не се замара со филозофски прашања од типот што и како е ароганција...други маки ги мачат...

Страв и тоа голем страв.Една од варијантите.

Пример, у вторникот другарка една ми праи лигав муабет и ми кажува дека има 4 петки у дневник, и сеа пошо мене, наравно, ме заболе курот дали има или нема и кажувам "Па ме заболе курот ако имаш 4 петки у дневни, ја да лижам ко тебе, ќе иам 10, не 4.."
Сеа, прост е примерот, таков, пубертетлитски, никаков, али, да се држиме до поентата:
-Ја и го кажувам тоа, и она се смее, и ми продолжува муабет, и после ме гушка, и после доаѓа со мене пешку од Карев до рамстор да си зеам кондурчиња..
Да и го кажеше било кој друг тоа, највероватно ќе му врзеше шамар, или последна реченица шо му ја кажала ќе и беше, со оглед дека ја познавам каква е..
Значи, ја си иам принципи, тоа шо го мислам, тоа го кажувам, искрен сум, освен коа се шалам, кога во мојата шала нема ни 1% вистина..
Она ги знае тие мој принципи, и со нив е помирена одамна, и ја за неа не сум арогантен, али за тебе шо седиш на страна и гледаш, сум.
Значи, ја ради некаков статус, смеам да си го дозволам тоа, некој друг, несмее, зашо нема да биде прифатен у околината.

Инаку
-1 за мислењето дека ниската класа не се замара..
Додека ниската класа трачари, високата класа заработува.
 
Сепак, ова е само повремена состојба и ретко се сретнува како непроменлива животна маана:)

Ако со ароганција си успешен и ти одговара како активност зашто да прекинеш? Арогантен ке си останеш цел живот ако ти одговара. Незнам зашто некој би се откажал од тоа? Ако веќе си бил арогантен нема што тука грижа на совест или друго да те фаќа. Успешноста носи поттик за понатамошна арогантност. Ако ти се врати арогантноста на твоја глава, е тек тогаш ке прекинеш. Се е до конечниот резултат.
 
Aммм викаш држење до своите ставови.А не можеш да бидеш пријатен,реален и скромен и да држиш до своите ставови во исто време??
Не мислам дека е така.
Понекогаш е страв а понекогаш е и навика.Некои луѓе едноставно не знаат за поинаку, задоени се со такво однесување и такво мислење.
Воспитувањето и средината влијаат многу во градењето на тој став.И кога викам став мислам на арогантно однесување постојано а не повремени испади или при запознавање на нова личност.

Мешаш ароганција со дрскост и некултура..
Дрвото е зелено, али не се шо е зелено е дрво..
Да, во ароганцијата има дрскост, али дрскост немора да значи ароганција.
Ароганцијата некогаш знае да биде и позитивна..верувале или не :)
 
Ако со ароганција си успешен и ти одговара како активност зашто да прекинеш? Арогантен ке си останеш цел живот ако ти одговара. Незнам зашто некој би се откажал од тоа? Ако веќе си бил арогантен нема што тука грижа на совест или друго да те фаќа. Успешноста носи поттик за понатамошна арогантност. Ако ти се врати арогантноста на твоја глава, е тек тогаш ке прекинеш. Се е до конечниот резултат.
Има едно нешто кое Дарки го избегнуваш ти у муабетов. Ароганцијата не е секаде совршено оружје за напредок. Ако ти на пример, како адвокат напредуваш со ароганција, и стигнеш пред позиција на јавен обвинител, токму тука ароганцијата може да те сопне и да паднеш подолу и од она што си бил.
Значи, ароганцијата понекогаш може да те чини многу, а понекогаш може да ти обезбеди совршенство од живот(совршенство не го мислам во буквална смисла на зборот пошо нели совршено не постои:)).
Ама, на крај, како и да е, некогаш ароганцијата СЕ ГУБИ... :)
 
Back
На врв Bottom