ima edna romka koja doaga kaj nas i obicno i davam hrana (nekoj domat ili piperka od bavcata i nekoja stara obleka ponekogas..visok hrana retko ni ostanuva pa taka i ne frlame..jas sum pomognal na mnogu luge vo zivotot (iako ne sum mnogu dobro situiran)a mi pomognale i na mene. A ti zosto ne gi aktiviras tvoite kolegi od Masonerijata koi se prilicno dobri situirani da bidat humani malku i da pomognat na ovoj napaten makedonski narod ?
Моите "колеги" се многу хумани и многу активни во тој поглед...
Те поздравувам за твојата хуманост кон другите, но мислам дека поентата на мојот пост беше доста јасна. Направи едно проучување, колку се фрла секојдневно од супермаркетите, од рестораните, па дури и од обичните семејства во вид на храна и погледни како народните кујни одвај крпат крај со крај...
Прашањето е - зошто наместо да се обвинува ЕУ и САД за истото, и да се очекува нешто тие први да променат - зошто никој не тргнува од тоа да ги промени работите во сопствената средина?!
Еве ти предлог. Ти, како човек кој го осознава проблемот со фрлањето на храна и недостигот од истата кај многу други луѓе, и како човек на кој очигледно му значи тоа прашање - превземи нешто во Македонија, активирај се, оди по фирмите и луѓето кои го прават тоа, организирај ги - донирај ја таа храна на местата каде што е потребна. Не е толку тешко - ако навистина ти значи, ќе можеш да го направиш.
А ако не ти значи - зошто тогаш ги обвинуваш другите за тоа?!
Апсолутно сериозно го давам предлогот, немам никаква намера да бидам ироничен или да те критикувам. Навистина сметам дека една таква иницијатива може да биде многу корисна.
п.с. До модераторите - иако постов изгледа како да е офф-топик, всушност е токму тесно врзан со темата Нов Светски Поредок.
Заборавив да дополнам...
Има две изреки од многу мудри луѓе:
1. Биди промената што сакаш да ја видиш во светот - Махатма Ганди
2. Секој сака да го промени светот, никој не сака да почне да се менува себе си - Лав Толстој
Многу мудри изреки, многу вистинити... и многу тажни.
Борбата со неправдата, со нерамноправноста, со нехуманоста - не се води со тоа што ќе се бара од другите да направат нешто - а со тоа што самите ќе направиме се што ни е по силите и можностите. Дури тогаш ќе имаме право да бараме од другите тие да се променат.
Затоа - погледни околу себе, погледни ја гредата во своето око, пред да ја бараш раската во туѓото.