Divider
Seraphim
Isteran si.
realen_07
Опозиционер
- Член од
- 12 април 2008
- Мислења
- 3.636
- Поени од реакции
- 134
Како што би рекло едно исфрустрирано дпмнеовско мозоче ^^
Инаку хронолошки гледано, на дпмне одсекогаш ударната сила им биле "интелектуалци" од рангот на овој погоре.
Они уствари и неможат да функционираат без замислени државни непријатели.
Ма нема шанси!
Кој тогаш ќе биде "патриот" ?
A ?
Па така до пред една година со распењавени усти, сечеа нокти кратеа крилја и селеа Албанци.
Кратеа, сечеа селеа, и откако ги отселиа "скоро сите", оние што останаа, си ги прибраа во влада.
И тоа не онака формално колку за да ги приберат, туку со специјален третман (педикири маникири) на ноктите крилјата и остало.
Али (не Ахмети) одкоа "расчистиа" со Албанците....паднаа у криза.
Ги фана депресија....почнаа (своите) нокти да грицкаат.
Кого ли сега ќе селат!!?
И сеуште со несредени импресии од првата, се фатија браќата и за втората....таканаречена надградена и проширена селидба.
Па сега ќе селат предавници, комунисти, словени, срби и седесовци.
Нема одмор нема заебанција.
Има 24/7 да се сели бре.
Се' додека во Македонија не останат само оние...чистокрвните Македонци.
Да де....како овој погоре што му реплицирам.
Он ти е жив пример за тоа како еден "патриот" од негов ранг, ја гледа иднината на својата држава.
Поздрав до сељаците..се извинувам, до селачите (оние кои селат) со слоганот:
"Селидба - надградена и проширена"
24/7>>>>>>>>>>>СЕЛИМЕ>>>>>>>>>
- Член од
- 7 октомври 2008
- Мислења
- 6.055
- Поени од реакции
- 6.443
ОК реален, и мене не ми се 100% по ќејф , арно ама би ги гласал, затоа што нема кој да ги смени ... и се додека е така го заболе на Грујо и компанија и за трговскиот дефицит , и за достоинство и и за незадоволните граѓани , сидикалци и тн. и тн... Жално ама вистинито, а ти кога си толку паметен засукај ракави па понуди нешто , а не само да критикуваш... Во спротивно ширите негативна енергија, критикувате без притоа да нудите решенија... Многу проѕирен е тој филм бе другар...дај организирајте се , реформирајте а јас сум прв што ке подржи некоја нова , позитивна енергија во опозицијата....инаку се додека играте со старите , „ПРОВЕРЕНИ„ играчи КОЈ ВЕ ЕБЕ...само тоа можам да ви ги кажам...
realen_07
Опозиционер
- Член од
- 12 април 2008
- Мислења
- 3.636
- Поени од реакции
- 134
Како прво, одлично што си ја уконтал фората на репликата и си увидел дека сите овие селидби барања предавници и издаици, се резултат на неспособноста на владата да понуди подобар живот на граѓаните на ова држава.
5-ка за тебе.
Утре правам партија
Идеш ?А критичари и ширачи на негативна енергија селите ?
Чисто информативно :smir: (се гребам
)
Тоа што моментално нема сериозна конкуренција на власта е факт. Но тоа и незначи дека власта не треба да се критикува.
Добрите намери за консолидација ти се испратени на погрешна адреса. Јес да сум опозиционер, но во политика се мешам само на Кајгана и никаде на друго место.
U2 :smir:
- Член од
- 20 септември 2008
- Мислења
- 76
- Поени од реакции
- 18
се додека мислиме
"ќути има и бетер"
ке чмаеме и тонеме.
па стварно не е така како што си пишал дека нема друга опција
за мене има а не е сдсм
а верувам дека и за тебе .
ЉУБЕ ЗА ПРЕТСЕДАТЕЛ
ПА ДРУГОТО САМО КЕ СИ ДОЈДЕ
concrete
alte Esel
ЗНАМ тоа што Македонија во мометов го НЕМА
ама извор на информација имаш --завод за статистика ццццц
Славјански
Антички Словен
- Член од
- 2 мај 2008
- Мислења
- 5.644
- Поени од реакции
- 1.348
2008 имаме некаде околу 5% раст на БДП.
Те молам посочи ми пример македонски за подобар резултат.
SuicideMessiah
Советник
- Член од
- 7 јули 2008
- Мислења
- 5.585
- Поени од реакции
- 309
Abe realen ova pastirot na toj Никола i kompanija zad nego da ne go izjavi ?:tv:
Септември 2006 година Груевски (дадена како реакција на една покана од Ахмети за Груевски да го посети штабот на ДУИ во селото Шипковица):
Знаете скоро 70 македонски војници и полицајци беа убиени со наредба на тој штаб. Не станува збор за селото Шипковица, јас секако некогаш ќе отидам во тоа село, но да бидам поканет и да отидам во штабот на организација која со тероризам убиваше, јас ќе го понижам целиот народ во Македонија ако го направам тоа, па дури и Албанците.
- Член од
- 17 март 2005
- Мислења
- 1.203
- Поени од реакции
- 13
Тие..никако не се замислени..туку и реални непријатели..се гледа во и на секој пост овде...
SuicideMessiah
Советник
- Член од
- 7 јули 2008
- Мислења
- 5.585
- Поени од реакции
- 309
Epa ako ne ti se po keif bez razlika dali ima ili nema koj da gi smeni imash pravo na svoj glas ili da glasash protiv toj shto ne ti e po keif.
Тие..никако не се замислени..туку и реални непријатели..се гледа во и на секој пост овде...
Od takvoto trulo seme kako tvoeto shto mrazat se i sekogo ednash kje se ischisti Makedonecot koga i da e.
G
grande-juve
Гостин
Што сакаме ние?
Автор: Мирка Велиновска
Јас никако не можам логички да ги помирам нашите декларирани определби за влез во ЕУ и практичното однесување во секој дел од општествениот живот што ги подрива тие наши желбовни приоритети. Сакаме чисти улици, ама не прифаќаме рестрикциите на нашата слобода да фрламе ѓубре каде што сакаме. Бараме еколошки чиста средина, но ни пречи ограничувањето на слободата да пазариме во пластични кеси. Сакаме да работиме, ама и мразиме некој да ни ги мери ефектите од учинокот. Сакаме да бидеме Европејци, ама и да си ги задржиме сите наши традиции и навики.
Како да сме внатрешно растргнати од две спротивставени сили, кои влечат на своја страна.
Како е можно да форсирате брз влез во ЕУ, а да ги дочекувате на нож сите обиди за реформи што објективно ве приближуваат до целта? Од 18 години независност, практично сè до 2001 година, не е направена ама баш ниту една реформа на претходниот систем и никој во општеството не дигна галама заради тоа. Одеднаш, во последниве три години кога допрва се зафативме со средување на катастарот, со регулирање на даночната сфера, со внатрешно системско поврзување на државните институции, со реорганизирањето на земјоделскиот сектор, воспоставување функционален здравствен систем, со средување на судството, со видоизменување на образовниот систем, со раздвижувањето на културата, почна заглушлива галама, која и бара и не дава.
Бројот на реформи што се започнати во последниве неколку години покажува дека како да бевме решиле суштински сè да си остане како што било некогаш. Оти, од потпишувањето на Пактот за стабилизација и асоцијација, повеќе време трошиме на отстранување секакви политички сопки што во меѓусебната игра за моќ си ги подметнуваат партиите отколку на оживотворувањето на реформските закони.
Навистина, зошто сакаме да бидеме дел од ЕУ? Затоа што така полесно ќе доаѓаме до парите на европските фондови, зашто ќе можеме да доаѓаме до работа, зашто на поголем отворен пазар полесно ќе ги продаваме своите производи, зашто делиме исти вредности?
Арно ама, за да добиваме пари од европските фондови треба да бидеме способни да вклучиме компјутер, да отвориме сајт, да пополниме некои формулари, да ги исполниме бирократско–техничките предуслови. За беља, нашето население е технолошки неписмено. Кој и што направи во изминативе години тој хендикеп да се ублажи? Реформите во образованието, компјутеризацијата на училиштата, обврзноста на средното образование, дисперзијата на факултетите, сè, ама баш сè, беше оценето како непотребно, ненавремено и расипничко трошење на народните пари.
Зошто и по 18 години наш заклучок е дека стопанството ни е неконкурентно, односно дека немаме производ што по своите својства може да се продаде на европските пазари. А зошто немаме?
Ако на графикон се обидеме да ги сместиме точките на интерес за дебата на нашите проминентни економски експерти, ќе забележиме теоретска какофонија и мисловна конфузија, која е благо речено дисквалификувачка за македонската економска памет. Имено, од барањето владите да не се мешаат во регулирањето на капитал-интересите, до инсистирање токму владите да го преземат менаџментот во приватните компании, некогаш не поминува ни еден месец. Летово видовме како приватните производители на мед пропуштија златна можност за глобална промоција на сопствениот производ на Олимписките игри во Кина, само зашто Владата не им платила авионски карти. Доживеавме и тоа приватен производител на ајвар, демек менаџер од нов ков, да бара од Владата да го ослободи од царина за увоз на пиперки, зашто самиот не знаел ни толку дека тој е должен да го организира и планира производствениот процес на сопствениот бизнис. Ги одживеавме востанијата на тезгеџиите против фискализација, бунтот на угостителите против ХАСАП-стандардите. И никогаш не слушнавме ни збор критика против ваквото „лудистичко“ поведение.
Критиката дека во Македонија се води политика на затвореност кон странските инвестиции, се замени со критика дека не ги форсира домашните фирми да инвестираат во производство. Иако сите тврдиме дека бизнисот во Македонија е тесно поврзан со политичките партии, па аналогно, за нашите бизнисмени не е никаков проблем да ги реализираат сопствените производствени амбиции со помош на извршната и судската власт, сепак, тие не сакаат да инвестираат во производство. На нашите капиталисти повеќе им лежи шпекулацијата, услужната дејност и трговијата, оти носат брз профит со малку напори. Во услови на светска криза, токму оние што до вчера сакаа либерални услови за стопанисување, денес инсистираат на заборавање на категориите побарувачка и потрошувачка, кои му обезбедуваа динамичност и развој на пазарот.
Од либерализам во најшироката смисла на зборот, ете, се враќаме кон протекционизмот во најтесната смисла на зборот. Имам впечаток дека сегашниот светски хаос кај нас се третира како профитна трговска операција за брза заработувачка на неколкумина за сметка на долгорочните државни интереси. А не гледам на повидок ни иницијатива за наоѓање средна линија помеѓу Таки Фити и Абдулменаф Беџети, кои во мал прст ја имаат економската практика на самоуправниот и плански социјализам, и Трајко Славевски и Зоран Ставревски, кои во мал прст ги имаат знаењата за функционирањето на либералниот капитализам.
Ако делиме исти вредности со поголемиот дел од Европа, зошто го губиме времето на изговори и постојана потрага по вистинскиот момент нешто да сториме. Ако сакаме правна држава, зошто упорно ја опструираме со дневнополитичка аргументација. Ако сме се определиле за пазарна економија, зошто постојано настапуваме со социјалистичко–планска аргументација. Ма, што всушност сакаме ние, артикулирано преку устите на таканаречените експертско-политички – НВО-медиумски гласноговорници?
Во време кога во целиот свет се води дебата за природата на кризата и секоја држава е сконцентрирана на наоѓање автономни формули за ублажување на последиците, кај нас доминантна политичка тема е нашиот идентитет. Наместо активизам и динамика на економската, социолошката и историската наука, наместо иницијатива за форсирање на науката и иновацијата во обезбедување евтина обновлива енергија, зголемено производство на храна, наместо стратегија за пласман на нашето производство на светските пазари, ние гледаме дневнополитикантска режија на пролупани и дезориентирани репродуктивци, кои го критикуваат она што до вчера го промовирале како вербален стандард.
http://www.novamakedonija.com.mk/De...=2&fCat=1&top=1&EditionID=309&ArticleID=17382
Автор: Мирка Велиновска
Јас никако не можам логички да ги помирам нашите декларирани определби за влез во ЕУ и практичното однесување во секој дел од општествениот живот што ги подрива тие наши желбовни приоритети. Сакаме чисти улици, ама не прифаќаме рестрикциите на нашата слобода да фрламе ѓубре каде што сакаме. Бараме еколошки чиста средина, но ни пречи ограничувањето на слободата да пазариме во пластични кеси. Сакаме да работиме, ама и мразиме некој да ни ги мери ефектите од учинокот. Сакаме да бидеме Европејци, ама и да си ги задржиме сите наши традиции и навики.
Како да сме внатрешно растргнати од две спротивставени сили, кои влечат на своја страна.
Како е можно да форсирате брз влез во ЕУ, а да ги дочекувате на нож сите обиди за реформи што објективно ве приближуваат до целта? Од 18 години независност, практично сè до 2001 година, не е направена ама баш ниту една реформа на претходниот систем и никој во општеството не дигна галама заради тоа. Одеднаш, во последниве три години кога допрва се зафативме со средување на катастарот, со регулирање на даночната сфера, со внатрешно системско поврзување на државните институции, со реорганизирањето на земјоделскиот сектор, воспоставување функционален здравствен систем, со средување на судството, со видоизменување на образовниот систем, со раздвижувањето на културата, почна заглушлива галама, која и бара и не дава.
Бројот на реформи што се започнати во последниве неколку години покажува дека како да бевме решиле суштински сè да си остане како што било некогаш. Оти, од потпишувањето на Пактот за стабилизација и асоцијација, повеќе време трошиме на отстранување секакви политички сопки што во меѓусебната игра за моќ си ги подметнуваат партиите отколку на оживотворувањето на реформските закони.
Навистина, зошто сакаме да бидеме дел од ЕУ? Затоа што така полесно ќе доаѓаме до парите на европските фондови, зашто ќе можеме да доаѓаме до работа, зашто на поголем отворен пазар полесно ќе ги продаваме своите производи, зашто делиме исти вредности?
Арно ама, за да добиваме пари од европските фондови треба да бидеме способни да вклучиме компјутер, да отвориме сајт, да пополниме некои формулари, да ги исполниме бирократско–техничките предуслови. За беља, нашето население е технолошки неписмено. Кој и што направи во изминативе години тој хендикеп да се ублажи? Реформите во образованието, компјутеризацијата на училиштата, обврзноста на средното образование, дисперзијата на факултетите, сè, ама баш сè, беше оценето како непотребно, ненавремено и расипничко трошење на народните пари.
Зошто и по 18 години наш заклучок е дека стопанството ни е неконкурентно, односно дека немаме производ што по своите својства може да се продаде на европските пазари. А зошто немаме?
Ако на графикон се обидеме да ги сместиме точките на интерес за дебата на нашите проминентни економски експерти, ќе забележиме теоретска какофонија и мисловна конфузија, која е благо речено дисквалификувачка за македонската економска памет. Имено, од барањето владите да не се мешаат во регулирањето на капитал-интересите, до инсистирање токму владите да го преземат менаџментот во приватните компании, некогаш не поминува ни еден месец. Летово видовме како приватните производители на мед пропуштија златна можност за глобална промоција на сопствениот производ на Олимписките игри во Кина, само зашто Владата не им платила авионски карти. Доживеавме и тоа приватен производител на ајвар, демек менаџер од нов ков, да бара од Владата да го ослободи од царина за увоз на пиперки, зашто самиот не знаел ни толку дека тој е должен да го организира и планира производствениот процес на сопствениот бизнис. Ги одживеавме востанијата на тезгеџиите против фискализација, бунтот на угостителите против ХАСАП-стандардите. И никогаш не слушнавме ни збор критика против ваквото „лудистичко“ поведение.
Критиката дека во Македонија се води политика на затвореност кон странските инвестиции, се замени со критика дека не ги форсира домашните фирми да инвестираат во производство. Иако сите тврдиме дека бизнисот во Македонија е тесно поврзан со политичките партии, па аналогно, за нашите бизнисмени не е никаков проблем да ги реализираат сопствените производствени амбиции со помош на извршната и судската власт, сепак, тие не сакаат да инвестираат во производство. На нашите капиталисти повеќе им лежи шпекулацијата, услужната дејност и трговијата, оти носат брз профит со малку напори. Во услови на светска криза, токму оние што до вчера сакаа либерални услови за стопанисување, денес инсистираат на заборавање на категориите побарувачка и потрошувачка, кои му обезбедуваа динамичност и развој на пазарот.
Од либерализам во најшироката смисла на зборот, ете, се враќаме кон протекционизмот во најтесната смисла на зборот. Имам впечаток дека сегашниот светски хаос кај нас се третира како профитна трговска операција за брза заработувачка на неколкумина за сметка на долгорочните државни интереси. А не гледам на повидок ни иницијатива за наоѓање средна линија помеѓу Таки Фити и Абдулменаф Беџети, кои во мал прст ја имаат економската практика на самоуправниот и плански социјализам, и Трајко Славевски и Зоран Ставревски, кои во мал прст ги имаат знаењата за функционирањето на либералниот капитализам.
Ако делиме исти вредности со поголемиот дел од Европа, зошто го губиме времето на изговори и постојана потрага по вистинскиот момент нешто да сториме. Ако сакаме правна држава, зошто упорно ја опструираме со дневнополитичка аргументација. Ако сме се определиле за пазарна економија, зошто постојано настапуваме со социјалистичко–планска аргументација. Ма, што всушност сакаме ние, артикулирано преку устите на таканаречените експертско-политички – НВО-медиумски гласноговорници?
Во време кога во целиот свет се води дебата за природата на кризата и секоја држава е сконцентрирана на наоѓање автономни формули за ублажување на последиците, кај нас доминантна политичка тема е нашиот идентитет. Наместо активизам и динамика на економската, социолошката и историската наука, наместо иницијатива за форсирање на науката и иновацијата во обезбедување евтина обновлива енергија, зголемено производство на храна, наместо стратегија за пласман на нашето производство на светските пазари, ние гледаме дневнополитикантска режија на пролупани и дезориентирани репродуктивци, кои го критикуваат она што до вчера го промовирале како вербален стандард.
http://www.novamakedonija.com.mk/De...=2&fCat=1&top=1&EditionID=309&ArticleID=17382
SuicideMessiah
Советник
- Член од
- 7 јули 2008
- Мислења
- 5.585
- Поени од реакции
- 309
Ne bre pa ti kaj ostavaat ovie portokalovite "Hashki predavnici" da dojdat za pretsedateli.
Раст е нормално да има. Груевски го покачил од 4% на 5%, СДСМ го покачиле од МИНУС до 4%.
За економијата колку глупости се имам изначитано ауууууу. Еве на пример, оваа Мирка, самопрогласен експер за све, го кажува следново:
Демек, Ставрески и Славески се експерти за капитализам, а нивните колеги и МЕНТОРИ не биле. МУАХАХАХАХАХАА!!! :pos2:
Славјански
Антички Словен
- Член од
- 2 мај 2008
- Мислења
- 5.644
- Поени од реакции
- 1.348
Тцууу,
Раст од 2%(2006) до 5%(2008) е голем раст.
Раст од 2%(2006) до 5%(2008) е голем раст.