Кајгана психолог

  • Креатор на темата Креатор на темата FLiX
  • Време на започнување Време на започнување
Секогаш може подобро. Па дури и од најдоброто може подобро. Види, иако понекогаш навистина знае да депресира фактот дека колку и да си добар, очекуваат подобро, тоа всушност ако го сфатиш правилно е многу паметно од нивна страна. Сакаат да ти дадат на знаење дека иако се задоволни од досега направеното, очекуваат да постигнеш повеќе со што сам себе ќе се надоградиш. After all, не учиш за твоите, учиш за тебе. А сè што они сакаат да постигнеш е нешто повеќе од она што го имаш постигнато до сега. Ако ти искажат неизмерно задоволство, ти би престанал да напредуваш. А со тоа би изгубил многу од процесот на формирањето и усовршувањето на себе како личност.
Се разбираме, нели?:)
Фала за советот!!!па ко ќе размислам поубо мозда и имаш право!!!
 
му има спас некако нив?оправдано ми е однесувањево или.....?

Нив им нема спас пошо лошо си ги поставиле работите, лошо те процениле ко карактер и делувале во та насока. Ама за тебе има спас: ако сакаш еден ден деца ко ќе имаш да не бидиш далечна со нив, потруди се колку шо можиш да ја корегираш атмосферата од дома и да останит на меѓугенерациско недоразбирање, и да не дојт до степен да се врежит во твојата меморија како шаблон по кој и ти еден ден ќе воспитуваш дете.

Обично, покажување безусловна почит и покорување дури и кога си сигурна дека не се во право (а барање правда ко ќе „легнит топката“) ќе им покажит дека си зрела личност и како таква ќе те третирет.

Хвала на пажњу:smir:
 
ма у курац ова родителиве аман се:uvo: преку глава ми појдоја стварно
скоро многу ретко кога седнуваме заедно да се собериме,ама ко ќе се собериме,е тогаш е вистински хаооооооооос
за некои обични глупости кавга почнуваат и толку многу се конзервативни што на моменти ми иди да си заминам некаде и да не се вратам.Јас требало да ги слушам нив и несакаат кога му објаснувам,обратно се свајќаат како бебиња мали се како деца 5 годишни,стварно се за грев.Сепак јас сум си јас....НАРЦИС голем кој знае да испровоцира и да ги трпи и во последно време одбегнувам и да ги слушам и им велам ај сега замини си готово доста е и тогаш се палат уште повејќе и пак се одново почнува.....и се врти во круг и на крај прашувам зошто почнал проблемот со викање и сами незнаат и бараат изговори за однесувањето мое од порано....цело време јас ги нервирам в соба додека сум јас сум била нерозна на никој внимание не сум му обрнувала,а воопшто и не ме интересираат зошто да му обрнувам јас нив внимание незнам.....Едноставно ги нервира моето присуство оти јас многу сум си у себе како двајца,доволна сама на себе и нејќам никој да ме замара и се ми е глупости,освен она стварно што ме интересирааааа :smir: свака ми част :baeh::helou:



му има спас некако нив?оправдано ми е однесувањево или.....?

колку години имаш? Ако си до 18 год сосема те разбирам за се што си пишала.нормалное е да ти се чинат нивните размислувања како конзервативни и тие тебе да не те разбираат. Тоа е се така зашто тие стравуваат за тебе тоа е нивниот одбрамбен механизам.Се ке се среди и еден ден ке се смееш на се ова.Не се замарај превише, пробај да ги разбереш и стависе на нивно место за да можеш да ги разбереш.:smir:
 
zafrknata, такви совети по дома/на другарки може да даваш.

wot билдањето на егото, сарказмот, иронијата и проблемите со теизмот на друго место експонирај си ги.

Продожете со соодветната дискусија на темава.
 
Денес дефинитивно не е мој ден.
Враќајки се од продавница,пред мене се случи нешто страшно...детето возеше велосипед и застана,чекаше заедно со мајка му,да поминат неколкуте автомобили за да продолжат на пат кон дома...а јас се смеев и правев муабет за иднината...

Оддеднаш се се случи така брзо,пред мене,пред моиве очи,летна детето сосе велосипедот,исто како на филм се дигна во воздух,падна на автомобилот и се истркала на патот.

Јас се замрзнав,за малку да се онесвестам и силно викнав-еј,што му направи???
детето лежеше и беше се така грозно и страшно.
Брзата помош го однесе и не знам колку ке биде добро.

И цел ден ми се мота таа слика пред мене,никако да заборавам.
Ме гуши во градите и треперам.
Никогаш не сум помислила дека тоа ке се случи токму пред мене...
 
Денес дефинитивно не е мој ден.
Враќајки се од продавница,пред мене се случи нешто страшно...детето возеше велосипед и застана,чекаше заедно со мајка му,да поминат неколкуте автомобили за да продолжат на пат кон дома...а јас се смеев и правев муабет за иднината...

Оддеднаш се се случи така брзо,пред мене,пред моиве очи,летна детето сосе велосипедот,исто како на филм се дигна во воздух,падна на автомобилот и се истркала на патот.

Јас се замрзнав,за малку да се онесвестам и силно викнав-еј,што му направи???
детето лежеше и беше се така грозно и страшно.
Брзата помош го однесе и не знам колку ке биде добро.

И цел ден ми се мота таа слика пред мене,никако да заборавам.
Ме гуши во градите и треперам.
Никогаш не сум помислила дека тоа ке се случи токму пред мене...
Се мислев што да ти напишам и стварно прво нешто што ми паѓа на памет е утре да одиш во гратска болница да прашаш за детето како е.
Ако не било толку повредено кога го однела брза помош сигурно добро е.
 
Се мислев што да ти напишам и стварно прво нешто што ми паѓа на памет е утре да одиш во гратска болница да прашаш за детето како е.
Ако не било толку повредено кога го однела брза помош сигурно добро е.
Во болница не,во град со милион и повеке жители тоа не е воопшто лесно,ама сигурно ке дознаам од телевизија.
Искрено се надевам дека ке е добро.

А јас,како ке го заборавам сето тоа.
Многу гадно чувство,морав некаде да се олеснам,пошто дома по цел ден само тоа го зборам:nesum:
 
Во болница не,во град со милион и повеке жители тоа не е воопшто лесно,ама сигурно ке дознаам од телевизија.
Искрено се надевам дека ке е добро.

А јас,како ке го заборавам сето тоа.
Многу гадно чувство,морав некаде да се олеснам,пошто дома по цел ден само тоа го зборам:nesum:
Се надевам дека детето нема тешки повреди (иако страшен удар било тоа) и се надевам дека ќе биде во ред.
Инаку, сликава освен што ќе треба да почекаш да помине време додека да избледи, друго што ти останува е ако веќе толку многу ти пречи и те вознемирува е да си побараш професионална помош.
Можеби си од оние кои вакви работи многу ги потресуваат.
Види, ако за ден-два настанов уште го има истиот интензитет врз тебе, веднаш консултирај се со професионален психијатар затоа што ако го оставиш така може да премине во траума.
 
Се надевам дека детето нема тешки повреди (иако страшен удар било тоа) и се надевам дека ќе биде во ред.
Инаку, сликава освен што ќе треба да почекаш да помине време додека да избледи, друго што ти останува е ако веќе толку многу ти пречи и те вознемирува е да си побараш професионална помош.
Можеби си од оние кои вакви работи многу ги потресуваат.
Види, ако за ден-два настанов уште го има истиот интензитет врз тебе, веднаш консултирај се со професионален психијатар затоа што ако го оставиш така може да премине во траума.
Точно.Такви работи ептен ме потресуваат,ме вадат од такт.

Секогаш и секојпат,сум била силна да се изборам сама-било за што.
И овојпат ке пробам.Иако ова е сосема друго.
Знам дека животот е суров и боли,но секогаш за лошото слушам од страна,а сега бев таму...
Дали ке успеам незнам.
Знам само дека ке ми остане голема лузна на душата:cry:
 
Знам какво е чувството. И мене ми се има еднаш тоа десено, пред мои очи да згазат човек. Значи тоа се случи пред мостот кај ману, и човеков беше застанат на средина и некако го потфатила колата и летна,ама буквално летна во воздух. До тогаш не сум видела такво нешто. Стварно беше езиво за гледање, и доста не потресеи и мене и другарка ми. И јас после тоа пред очи ми излегуваше само таа сцена, ама не можеш да дозволиш тоа да влијае до толку на тебе. Гледај на тоа дека таквите работи не прават посилни. Зашто тие моменти мислам дека поттикнуваат многу филозофски прашања во нашата свест(барем за мене), и можат доста да влијаат врз некои веќе оформени ставови за животот.
 
Дали може мизантропијата да е почетен стадиум на некоја душевна болест ?
 
Дали може мизантропијата да е почетен стадиум на некоја душевна болест ?

Стадиум тешко, симптом поверојатно.
Немам слушнато, а и еден симптом не е никаков знак пошто може да има мнооогу причини за мизантропија.
Ако веќе во нешто се сомневаш, оди или во комора на психолози или кај некој психолог да ти направат тестирање.
Не е страшно а и ќе се осигураш, нема да те фаќа параноја.
 
Епа вака,имам еден проблем во односот со сестра ми!Сестра ми е постара од мене две години,тврдоглава е и никогаш не признава вина,АМА никогаш не признава вина и само се кара.Не знам зошто ама не знае да разговара смирено,цело време кога зборуваме за нешто зборува со висок тон,едноставно не знам како да постапам за да сменам нешто.Јас по природа сум флексибилна личност и знам да попуштам,ама некогаш ми доаѓа преку глава.Сеуште го чекам денот кога таа ќе попушти и ќе признае вина за било што.Ако некој знае добар совет нека каже,можеби ќе помогне!
 

Kajgana Shop

Back
На врв Bottom