Како дома што знаат да ме изнервираат никој не може.Е тогаш цел ден ми е упропастен.За други обично и не се нервирам а и нема некој така надарен да ме изнервира добро,зошто не се интересирам многу за други луѓе освен мене.
Ова важи само ако не сум у ПМС,зошто тогаш се живо и диво тепам пред мене,викам,се нервирам и за најмала ситница,во најмала рака сум чудовиште.
И да,се истурам на кого стигнам,или сум мнооогу ќутлива и не ми се збори.
И исто така мнооогу мразам кој ќе ме прашаат што ти е,како си,зошто се нервираш...ако сакам ќе кажам сама,ако не глеј си работа у пм.