Автомобилската индустрија го прати модерниот развој на човештвото, речиси од сам почеток на индустријализацијата. Таа е со нас многу подолго од електронската индустрија, или од некои други индустрии.
Возењето автомобил придонесува за развој на економијата: за развој на автомобилската индустрија (преку нови возила и делови), за развој на разни други индустриски гранки кои учествуваат во призводството на автомобили (на пример електронската индустрија), за развој на енергетската индустрија...
Возењето автомобил е далеку покомфорно од речиси било кој друг начин на урбан превоз (точак, автобус, пешки...), побрзо и најбитно - побезбедно. Башка ви овозможува извесна приватност, да не се плеткате со секакви, наоколу.
Но, факт е дека автомобилизмот како урбан начин на превоз си има и свои проблеми.
Нема да се задржувам на сите, туку ќе спомнам само еден, во контекст на темава.
Точаците.
Точаците се еден од најголемите проблеми со кои се среќава урбаниот автомобилист.
Непланското градење во големите градови прави системска штета на инфранструктурата. Заради тоа, градската инфраструктура (улици, одводи, доводи, електрична мрежа...) е се повеќе и повеќе инхибирана. Сообраќајната инфраструктура највеќе страда. Уличките се пренатрпуваат и се повеќе се намалуваат, а движењето на автомобилите е се потешко и потешко. Плеткањето на разни точаци, тротинети и трицикли уопште не ја подобрува ситуацијата. Напротив. Се повеќе се создаваат опасни ситуации каде што возењето е отежнато и опасно, токму заради некоја си жичана направа што бесмислено се плетка наоколу, како беспотребен додаток на целиот тој затнат простор за возење. Парче железо кое никако не придонесува за развој на економијата (освен на точкарските бизниси), прави дополнителни безбедносни проблеми онаму каде и така ги има многу.
Од општ (не само сообраќаен) безбедносен аспект возењето автомобил е далеку пооптимално за државата да ја одржува безбедноста. Сега со Сејф Сит полесно се врши надзор над возилата и возачите. Додека било кој од ИСИС може маска да стаи и да иде кај сака низ градов со точак, без проблем.
Све ова лесно се решава со тоа што улиците ќе се прошират за оној простор од страните кој сега е украден од страна на велосипедистите и преграден со некакви си огради.
Намалувањето на условите за возење точаци би ги натерало луѓето повеќе да возат коли и со тоа транспортниот процес во градот да има поголем општ економски придонес, а осетно ќе се намалат несреќите со точаци у кои многу возачи имаат страдано, правно, но и здравствено понекад, на пример, кочиш да не го згазиш моронот што ти се плетка и удираш у волан.
Додатно, може да се донесат разни даноци на велосипеди, давачки и регистрирање на истите.
Доколку се има политичка воља, може и додатно да се подобри сотојбата со тоа што улиците додатно би се прошириле и за оној простор плус, кој треба да е за пешаци наводно, но во огромен број на случаи е узрупиран од кафичи и слично. Еве не мора толку улицата да биде широка, тој простор би се користел за паркирање.
Има многу простор тука за маневар, само треба воља.
