Види го
@Dumbledore, се засекирал за крокодилите на Флорида
*Ио полека влегува во rage-mode.
Значи 100% disagree по многу основи и едно контра-контроверзно мислење: онаму каде што настапила човечка цивилизација значително е намален степенот на убивање/смртност на сите видови живот. Погледни ја мајка природа, горе-долу знаеме од гласот на Sir David Attenborough, што се случува секаде онаму каде што нема луѓе. Тоа е буквално темната страна, она олошот животните се јадат меѓусебно секој божји ден, и не ме интересира дали било од инстинкт или преживување, значи смртта царува секаде каде што не нема, и така било милиони години, така би било и со нас да не сме научиле како да се заштитиме, би биле доручек за ѕверовите. Ене го мачорот мој дома, ќе види гуштер на тераса, ќе го убие, ќе го донесе во дневна и игра фудбал со него. Не го јаде, само го убива, од ќејф. После сладок бил, срце бил, јас сум лош што му купувам храна а тоа кутрото саде добрини според жена ми, која не разбира дека чуваме психопат дома.
Да се вратам на темата, значи природен процес на планетава е живите организми да се јадат едни со други, ние не сме ништо полоши. Имаме краток фитил, знаеме да убиеме по неколку милиони и после 50-60 години да просераваме на форумов дека не се десило, знаеме да нанесеме зло, да уништиме тревна површина и шуми, да загадиме океани со пластика, да се труеме самите себе со загаден воздух и така натаму. Но исто така, знаеме за добрина, за помагање, за емпатија, за љубов, за хумор... ние сме сепак начин универзумот да се спознае себе си, замисли каква трагедија еден вака голем универзум, а празен, само животни кои не можат да му се восхитуваат и кои се сведени на прехрана и репродукција. Диносаурусите постоеле милиони и милиони години, и ништо не можеле да процесираат, ние сме уникатна, или ретка врста, мајмуни кои научиле да летаат и да прават фантастички алатки како овие на кои што пишуваме сега.
За земјата не се секирај многу, еден ден секако ќе не нема, земјата ќе се опорави, па сонцето ќе ја спржи и нема да остане камен на камен.
Во меѓувреме, да уживаме во тоа што ни е дадено, ова искуство што го викаме живот, оваа свест кој сме ја развиле... ние сме го заслужиле ова место, па и да валкаме и да кршиме малку по дома, сепак ние сме тие кои сме се искачиле на врвот на пирамидата и наше е да правиме што ќе правиме.
Без нас, кучињата немаше да постојат, кравите и кокошките одамна ќе беа изедени, многу предатори ќе изумреа од глад, но оние што ќе останеа пак ќе се јадеа меѓусебе. Да, ќе беше позелено и поубаво, но немаше да има кој да го цени тоа.
Ајде бе, доста се фолираш, те проваливме веќе.