Може некој tl;dr од мислењето на парва?
Не, да го слушнам кај што го кажува ова, ќе разберев се. Вака ништо не сфаќам. Стигнав до тој зборот на у, 4 пати го прочитав, ко прваче, буква по буква, и му турив курот на крај.
За нештата да бидат појасни
Еве преводот на стандардна македонска форма:
Ова е мое лично измислено мислење. Еднаш го споменав во ДК — некои ултралиберални луѓе беа восхитено изненадени и ставија лајк во знак на поддршка, а некои конзервативни ми оставија бесни емотикони и се намрштиле како корнишони. Мислам дека тогаш Вруќа моментално се претвори во ладно — шок и неверување; тоа беше ладен туш за постарите членови на форумот.
Моето мислење е дека пензискиот фонд всушност треба да се вика „планинарски фонд“.
Да образложам.
Секојдневно сме сведоци на судир на генерации. Се слушаат гласини како „Во наше време по две ги водевме“ или „Чичко, расне ли курката?“ И има ситуации каде младите велат: „Дечко, може ли преку ред, брзам, морам…“, додека другите одморно ќе речат дека ќе се пензионираат и „ќе си уживаат потоа“ — хаха.
Да се разбереме: моето мислење не е против пензионерите. Напротив — мислам дека и на нас и на нив би ни било подобро.
И моите родители се слични — седат дома, трошија ја пензијата и се вклучени на социјалните мрежи, како 95% од старите луѓе во државата. Гледаат ријалити емисии, Гранд и слични програми, турски сериали и сè што им „труе“ на умот од малите екрани. Коментираат несоодветно на социјалните мрежи и се однесуваат на нив како да се на некоја мисија. Јас лично немам ниту Фејсбук ниту Инстаграм, но претпоставувам дека социјалните мрежи се окупирани од постари луѓе и тоа им е забава и релаксација — начин да се смирaт и да си потсетат на југоносталгија.
Надвор од дома, се брза, се бараат попусти, на јавниот превоз се чувствуваат како дома — едвај им е доќекано уште само да се соблекуваат таму. На пазарите доминираат постарите, ги допираат лебовите по маркетите; за нив не постои „брза каса“ за пет производи — тие се автори на чувственото „само да прашам“.
Значи, пензионери — вие сте легенди. Но мислам дека нашето општество, наместо само пензиски фонд кој исплаќа пензии, треба да воведе планинарски фонд.
Македонија е претежно планинска земја и имаме убави планини. Осум години бев планинар и скоро сите ги искачив. Воздухот е преубав и — најважно — не е загаден.
Тие планински предели чекаат изградба на центри за пензионери: сè уредено, под конац — една генерална проба пред вечниот одмор. Таму ќе си собираат чаеви, ќе си загреваат ракија, ќе играат шах; ќе има играони и секции, ќе можат мирно да играат „Водарке“ и да уживаат без гужви и хаос од свадбите и слично.
Точно на 60-от роденден (или во стилот на „Декстер 26-ти“ — хаха) ќе го славиш со најблиските; едно комбе те зема и те носи до соодветен планински центар и таму остануваш до крајот на животот. Без интернет, без телефони и без мали екрани. Музика неограничено и кина за сите кои ги обожавале филмовите со Бата Живојиновиќ и Сека Саблиќ. Посета еднаш годишно од најблиските, секако за твојот роденден.
И не треба да ја „оправуваш“ државата на утрински емисии — за тоа немаш директна вина.
И ние ќе бидеме мирни, и тие ќе бидат мирни.
Па, има ли нешто подобро од подготовка за вечноста — да си со својата генерација на убави предели и пејсажи: утрински ѕвончки на птиците, жубор на поточињата, мирис на пролетни цвеќиња, наместо шумот од јавен превоз и асфалт; пазари без хаос и смог без магла — хаха.
Јас сум ЗА. А вие?
Сега ќе речете: „Па како така, а не ги имаш ли родителите?“ Имам и ги сакам — прв ќе одам; ќе одам со најголемо задоволство. Секако и јас сакам, кога ќе наполнам 60, да одам да се релаксирам во планина.
Знам дека не е изводливо и е премногу „хардкор“, но сепак тоа е моето контроверзно мислење и цврсто стојам зад тоа дека е исправно.
