Прекрасен осврт,
@FilipMKD007 . Дај, биди поредовен, те молам, и оцени и искоментирај се што досега помина. Уживање се твоите коментари за албумите, една сосема нова енергија добива целиот овој проект со нив.
Верувам дека татко ти ќе се гордеел со тебе да бил жив.
017. Меморија - Оган под ѕвездите (1989, РТС (as of: Радио Телевизија Скопје))
Ова не е само првиот албум на Меморија, како што кажа
@FilipMKD007 , ова е и првиот албум целосно на македонски јазик направен од македонска продукција (тогаш Музичка и касетна продукција на РТС, денес ... на МРТ). Озбилен сум, овој албум е заведен со реден број 001 меѓу изданијата на МРТ. Значи е воопшто првиот наш, првиот целосно македонски албум!
Исто и за самата песна „Оган под ѕвездите“. Ајде, не сум сигурен дали е баш првата, ама е дефинитивно една од првите песни изведени во независна Македонија, на плоштадот Македонија на 8 септември 1991, непосредно по објавувањето на резултатите од референдумот и прогласувањето на независност.
Значи со се ова, овој албум е и тоа како значаен камен темелник во македонската музика и според мене е еден од можеби 10-15 албуми на кои по сите правила местото им беше на оваа листа.
Е сега за самата музика. Јас нема да зборувам за сите песни, само за оние кои за мене се многу значајни:
Нена - ја обожавам песнава! Со неа Меморија стануваат македонските EKV! Преубав звук, и баш не се согласувам со Филип дека ја изел забот на времето. Според мене баш таа и денес звучи светски. Пред да се роди син ми, уште кога не знаевме каков пол е плодот, Нена ми беше еден од првите избори за име на бебето, ако испадне женско. Меѓу другото и заради песнава. Ама ете, машко бидна, па така немам дете што се вика Нена.
Оган под ѕвездите и
Среќна Нова - и двете ми се некако тесно поврзани со Македонија. Првата ја сметам за неофицијална химна на нашата држава, баш заради тоа што го напишав погоре. Втората го има можеби најдобриот текст (по Нашите слики) од сите песни на Меморија и баш асоцира на една младост, на една желба за подобро утре, на позитива, на насмевки, на сонцето, и секако - на Македонија.
Шушки - оваа песна тотално сум ја заборавил дека постои! Ми беше хит кога бев клинец од 7-8 години, се сеќавам дека многу ја сакав и пеев (секако, со некој мој полуточен текст кој уште го помнам
). Точно - без врска е песнава, баш во стил на тие од Ристо Бомбата и компанија кои се појавуваа непосредно по овој албум. Ама за дете од 7-8 години е топ! А мене ми враќа убави спомени од детството, затоа thumbs up!
Остатокот од албумот ми е така, просек. Се согласувам и за рефренот во
Бејби, бејби, тотално нема никаква смисла, ама битно е да има рима, нели? Така се палеле рипчињата на крајот од 80-тите и почетокот на 90-тите. Еве еден настап на Меморија од 1991 со таа песна, да видите атмосфера:
Малку може сум досаден со тие технички глупости, ама морам да спомнам дека од продукциски аспект многу лошо звучи музиката на албумов. Ама мора да се прогледа низ прсти, сепак е пионерски!
И за крај: заради важноста на албумот за нашата музика и заради тоа што тие 3-4 песни кои ги спомнав погоре се ненормално важни и во мојот живот, не можам да не дадам петка. Но, има и еден скандал кој не знам колку знаете, но малку го прати овој албум, поточно песната
Одам засекогаш, на која Петар Георгиевски - Камиказа е потпишан како комплетен автор, иако музиката на песната е комплетно „украдена“ од американскиот поп рок бенд Cock Robin и песната „
When Your Heart is Weak“. Камиказа се брани као наводно во тоа време стапил во контакт со агент на Питер Кингсбери (фронтменот на Cock Robin) и дека ги добил правата за целата мелодиска линија од песната, а се потпишал како автор зашто имал направено мали измени во истата. Нека е и така, да речеме дека веруваме во таа приказна, сепак морал барем да биде споменат Кингсбери како автор на оригиналот, што како и да е, фрла блага сенка на целото искуство поврзано со овој албум. Затоа не можам да му дадам чиста 5, и ќе оценам исто како и претходниот, на Архангел, со една силна, јака 4,5/5.
Овој албум, до душа, не сум го слушал вака, целосно, од почеток до крај, како што сум го слушал Heart Core, ама сите песни ми се познати од радио, телевизија, од концертни настапи подоцна. Текстовите се приказна за себе - една авантгардна македонско-готска поезија која мислам дека до ден денес не е повторена кај нас. Но, вака слушајќи го по толку време Вртев, не може а да не ми помине низ мислите колку слаб вокал е. 99% рецитира, не дека пее. Мислам дека вокалот не е нешто на што ги купил тие илјадници фанови, меѓу кои и јас. И уште една мала замерка - мислам дека не е баш најдобро испродуциран овој албум: не знам дали е така правено намерно или навистина проблемот е до лошата продукција, ама на моменти вокалот тотално се губи. Звучи или ко инструментите да се прегласни, или ко Вртев да го оддалечува микрофонот од устата на моменти. Ако слушаш преку звучници ова и не се забележува толку, ама преку слушалки се слуша многу добро. Ама се останато - грми! Акустичните гитари во секоја ебана песна ми создаваат морници, го обожавам тој звук. Култниот статус си останува, кога би го оценувал само врз база на тоа колку многу мене ми значат овие песни, петката би била неизбежна. Ама морам да му намалам пола оценка заради тие две ситници кои ги спомнав. Значи 4,5/5 од мене.
