Ваша поезија!

[Medea]

Никогаш нема да бидеме исти
само затоа што времето така реши
ни покажа среден прст преминувајќи на црвено
а јас и ти гледавме зачудено
од кога овој свет стана така залуден
зошто кога заспиваме одвоено
секој секому недостасува
а ништо не ни чини кога е споено?

Никогаш нема да бидеме исти
знам, еве и кога сме загледани
во иста точка на хоризонтот
ти гледаш авион што полетува
јас птица што исчезнува низ облаците
правецот е тој
но ниеден не ги следи знаците.

Никогаш нема да бидеме исти,
ти ќе се плашиш, јас ќе бидам храбрата
ќе го презирам твоето молчење
а ти ќе ме препознаваш во вревата
ќе свенуваме како ириси безнадежно
и пораки од роса во тревата

Никогаш
Нема
Да бидеме исти.

 

[SpaceTraveler]

Вечен мрак

Успешно те освоија,
без моите солзи,
без моите стресови,
распарчувања,
гниења,
агонии,
фантазии.

Најболото нешто во животот,
човек да си ги отвори очите
одкако ги искинав капаците,
некој друг беше покрај тебе,
неизмачен,
среќен,
подло зол и
не наситен.

Го колнам секој момент,
но и бескрајно му благодарам,
за силата и рамнодушноста,
да не писнам, но истрпам,
гадење,
уништување,
вечен мрак.

 

[Medea]

понекогаш пишувам песна
за случајните минувачи што ми личат
на луѓе што одамна ги немам видено,
и замижувам со насмевка, како да сме се гушнале
среде плоштадот
понекогаш се меркаме како костен и гавран
незнаејќи дека одамна се знаеме
си читаме од книгите на животот
дремеме заедно по станиците
сонуваме полнети облаци надеж

понекогаш се расплакувам тивко во себе
кога го гледам уморот, препознавајќи ги
продавачките на цвеќиња
жените што прават сендвичи во Стоилко
чичкото што сече шунка во Тинекс
возачот на такси како купува бурек
мојата прва учителка во градинка
сите се луѓе и сите не се исти

понекогаш си купувам дезенирани хулахопки
стискам костен во рака
сонувам како те барам за маж
а никогаш не си ме сакал
и си ветувам себеси
дека сум родена за дезени, шари и дизајни
за наслови бајни
фризури трајни
и други убајни

се' додека не ми дојде автобусот.

 

[SpaceTraveler]

Среќа

Среќен посакувам,
да споделам,
ширам,
вбризгувам, пресилувам,
да се расфлам несебично,
великодушно,
распрснам, оддадам,
огнометски, силно,
агресивно, адреналински,
експлодирам,
тестостеронски, огнено,
соколски - да летнам,
од таму високо да нурнам,
да се разградам,
до ситен атом,
во секој електрон,
да влијаам на субтилното,
да вибрирам на ликвидното,
да бидам нишалка на пламенот,
поттик на ветерот,
вакумски да абсорбирам
и трансформирам,
како фотосинтеза,
да зрачам со среќа!

 

[extricator]

Smile along with me


I would do anything to see you for a while
I can walk a thousand mile
to make you feel better... to make you smile.

I would do anything to make you glad
You don't understand how I go mad
If I hear you sound sad.

I would do anything for you...anything
to make you pass this mood through
to cheer you up from feeling so blue
If only you could tell me what to do
Now, give me any clue
Why you're still here when it makes you so blue.

If only I know the key
to make you smile along with me
Smile to me...I will smile to you
Place like this won't make you free
Please, leave and smile along with me.






PS.Dedicated to one Lioness.

 

[Medea]

мајчината утроба
е вселена
ние, во скафандери од кожа и клетки
со цевче - папочна врвка
блиску до сите ѕвезди
во затемнет и очуден простор
се раѓаме
за таму, некогаш и некаде
да станеме астронаути
на сопствениот живот
пргаво тргнувајќи со чекор
мал за нас
голем за човештвото пред нас
растеме и храбро се вивнуваме
повторно
во мајчината утроба
со кожа и клетки
цевче - папочна врвка одамна одврзана
во затемнет и очуден простор
умираме

и така, додека не’ не запише некој.

 

[fcwiz@RD]

Беседа за селанките

Селанко мори селанко, не си веќе исклучок туку правило.
Селанко мори селанко, кај си тргнала по нашите тесни каливи сокаци,
со тие штикли џоа топуци, не знаиш кај тераш, ќе се утепаш.

Оваа наша пуста апатија многу те возбудила.
Сакаш негде да кинисаш, по некои си авангардни клубои,
па си се уфрцкала.

Не си ти селанко за нашиве пусти напатени улици,
за оние копуци, со ефтини џипови,
шчо немет кочници.

На тебе нишчо не личи.
За кај си ти, ој мори селанко, така лошо напудрена,
мислиш дамла те удрила па си се препотила.

А ти црн недоквакан поету, шчо се тупиш?
Коа со некоја таква че завршиш,
а одма чим се разбудиш, ќе се уплашиш.

Навлаката ти ја од бела жолта направила.
У цицките чорапчиња си ставила,
и мустаќите да ги скрати заборавила.

А ти во овие рани зори утрински, наместо да земиш нешто да работиш,
ти од мисли неможеш да ја извадиш, па за неа песни пишуваш.
Не му ја тупи, оди легни си.

 

[MGSP]

Постела од бели рози
поле послано од сончогледи
мисла ме понесе далеку кон
едно маче што си цивка.

Ако си тоа што си
и никој друг
ке те мразат со валканите усни
затоа што си убавина.

За сите твои слова пишани
кои магично протекуваат
времето не постои
како инспирација за секој Марс.

Притисни уште еднашка
повторно притисни и разгори
барем огнот во тебе
да го дочитам.

Ако веке друго несмејам...

 

[SpaceTraveler]

Состојба

Мир и тишина во коцка,
со ѕидови од безбедност,
јас копнеам по сигурност,
се борам за постојаност.

Живеам како човек,
но смирувам нешто во себе,
дали е тигар или ураган,
див оган или голем бран?!

Се кријам во коцката, одамна,
надвор врне дожд од острици,
ме погодија многу и страв ми е
ветрот да не помине низ празнините.

 

[canonader]

The Right Ones

Put me on a chain, put me in a box
put me in a cage and just start throwing rocks

I offer up my heart, I offer up my soul
She wanted me to dance, I just wanna rock and roll

I don't know what I'm supposed to say some times...
where to draw that line, she's should know
nobody cares if your words don't rhyme
if you say the right ones.

I waited in the rain, pulled out all the stops
walked out on the this stage and I played until I dropped

I tore the place apart, left them all alone
I wanna take a chance, she just wanna take it slow

I don't know what I'm supposed to do some times...
when to cross that line, she should know
nobody cares if your words look neat
as long as you say the right ones.

I'm downtown with a dawn crowd
drinking my best, not to think about her

Just a fool's hope at the end of my rope
sitting at ye' bar, praying for a miracle

I don't know what I'm supposed to think some times...
if I cross the line, she should know
nobody cares if your words glow fancy
when you say the right ones.

 

[vocko]

Без ни мала паника
веѓа намрштена
закиселена насмевка
секој нов ден
се поблиску
до пролетта.

А дотогаш само
натни ја ѕиврата
маицата во фармерка
хухни си во дланката
и волнена чорапа
засукај до колена.

Во топлата соба
злато вредна најпријателка
дихтува ролетната
од вратата старата
сосема мала незначајна промаја
лежејќи потонав од убавина.

Имагинации фрчат
за погледот од терасата
кафето на масата
мераклии со салатичка
апостолка надвиснала под стапала
ги слушам одозгора
оговараат без потреба
ластовички преселнички
им завидувам на слободата
ред се редат мравки
што ли мајка бараат
се исуши фикусот
ја заборавив водата
проклето да е деколтето на комшиката.

 

[Joshua_Tree]

Bez grehova

Očajno želiš biti ja
svaki tren,svaki čas kao napast
Trpaš mi tvoja jutra u usta
da grizem,da gutam...ili šta?

Tako očajno želiš biti ja
simpatično rezbaš po mom tjelu svoja očekivanja
Slažeš svoje nježnosti i sokove
u paketu surovog postojanja

Ići u kupovinu namirnica
svakih tri mjeseca kod doktora
Biljke,životinje i ljudi
...koja idilična gomila ludila!

Pripij se uz mene...ćuti
zatvori oči i zaplovi sa mnom
Zaboravi da si nekada bila tjelo
upijaćemo zajedno zrake vječnosti

Nestvarnost je magična
šarena soba bez plafona
Prisutnost je nepotrebna
...u njoj nema grehova

 

[Medea]

Мапа

За да стигнам до тебе
патеката води некаде
далеку е, гледам дека треба
многу време. И невреме. Со чадор треба.

Да се помине секој семафор,
малечката пекарница
кутрето што спие до неа,
завесите на смешната фризерница.
Се џарам - да не си некаде тука? Ги поминувам ситните приказни
игротеката со мирис на љубов и бебешка пудра
редицата пензионери пред амбулантата
гаражата отворена, без автомобил ни човек
слаткарницата облепена со постери од кои виреат торти
Не си никаде на овие слики
не си никаде на овие места
А зошто и би бил?
Само сакав да напишам песна
и да не ја изгубам мапата до тебе.

 

[Medea]

сакам кога сум дома
оти таму сите кошмари лесно се совладуваат
мириса на лук и чоколада
и сите песни седат раат во компјутерот
никаде и секаде ми е дома
а заборавам
дека си тетовирав куќарка на врат
и затоа си викам
јас сум си дома
сама себеси
и никому никаде.

 

[Љубовен Каскадер]

ИмАм БоНуС ХрОмОзОмИ
КаЈ мЕнЕ дОмА БаСоТ лОмИ
мИсЛаТ ДеКа сУм ХоМи
А уСтВаРи ИмАм БоНуС ХрОмОзОмИ

ТаТо ТрЕбАШе ДА СтАви КонДоМ
МаМа тРеБаШе Да СтаВи СпИРалА
ЗаТоА сЕгА ДоМа БаСоТ ПрАвИ ЛоМ
и КуПуВаАт дУплО ЧоРаПи РАЛА

Ми НемА СпАс и СпОриТе ДецА
Се ПоБрзи Од МеНе
СаКаМ дА јА ГлеДам ЦеЦа
ЕвЕ Иде ТатО ПиЈАН НЕ НЕ