Ваша поезија!

[MorrisonKA]

I'm just another body down
Internal bleeding round and round
And all I can think of are ways to die alone
A portrait of my skeletal dead
Left selfish and hungry so feed me the pain
Escape reality with new pain
Then let the cycle start again
And all I can think of are ways to die alone
Dream of content, a pain filtered farm
All I can say
Dreams are bad when all they do is leave the truth behind
Dreams are bad when negativity's a state of mind

Burn84 оваа тема е ,, Ваша Поезија‘‘, не е Silverchair lyrics:wink:

 

[burn84]

Burn84 оваа тема е ,, Ваша Поезија‘‘, не е Silverchair lyrics:wink:

Ееееј да беееее:nesvest:
одма го префрлам

 

[La Española]

Cuendo te hagan una huella
no la puedes borrar.
Cuando la escondes,
crece y crece mas.
Si la muestras
todos te van a atacar...

Letra por letra,
verso por verso,
nunca se ve el fin,
busco mi salvation en escribir.

Suenos o solo una illusion?
Destino o solo una casoalidad
que me lleno con pasion?

Que importa
La diferencia no se ve,
solo piensas i piensas
y sabes de que?

Todo me parece igual ahora,
si me aburo y tengo una
sonrisa de Monalisa
o estoy mirando sin mirar,
oyendo pero no escuchar.

Por eso asi siento,
que pasa lo que debe pacar,
aunque no tengo paz,
no puedo hacer nada mas.


Ohrid- Avgust 2007 - Jazz Inn

 

[Stef Bachatero]

Психопат

Психопат си ти лудо дамо
психопат што уништуваш туѓи животи
незнам зашто ти дозволив да плачеш на мое рамо
живееш во некој свој свет
кадешто одмаздата ти е најдобар сопатник
и твоите гнили зборови
како шило бодат
и патот кон ѓаволот
твоите зборови творат
Да беше ѓавол би ти простил
Но ти си човек
и само лоши спомени од тебе ми остави
терапија не би ти препорачал
самата си ја правиш
зашто на мира не ме оставиш?
Мислам дека доволно штета направи
се викаш себе дама
а сеуште си продолжуваш
изгледа имаш проблеми неможеш да живееш сама
Ти немаш ништо само празни зборови
погоди само колку ти веруваат на тебе
ајде одговори ми?
Ме остави сам на прагот
како скитник што бара да опстои за еден ден
а јас ти верував и испаднав најголемиот кретен
ми уништи живот
но не ми скрши срце
зашто цврст сум како камен
имам се и сешто
што ми го враќаат тој душевен пламен
моето срце не згасна
само еден нов човек
што од корупката порасна

Секој порза е потик за нова победа.А ти немаш ништо само еден човек што си му го испрала мозокот.До личноста што од дното на душата ја мразам.

​

 

[La Española]

Зарем само еден допир
па дури и во сон и се е јасно,
зарем сонот повторно кажува се,
потсвесно, лукаво, негласно...

Што чудо ќе беше
што ни овој чудак
неможе да те заборави,
што убавина ли си
што човек неможе
од глава да те извади
и засекогаш остави.

Нема поглед кој не потонува во твојот...
Нема очи што не погледнуваат, маѓепсани, во твојте...
Нема дланка кој не би посакала да ја гали твојата толку мека кожа...
Нема усни кои не посакале да ги допрат твоите...
Нема личност што останала рамнодушна на тебе...
Нема НИКОЈ кој не те посакал за себе...

Исклучок не бев ни јас...
Но јас на кратко те имав...
За момент твојот поглед потона во мојот,
за момент твоите очи им се смееа на моите,
твојата кожа не беше мит за дланките мои,
а твоите усни недопирливо богатство
што на недостижен волшебен остров стои.

Сурова е судбината на оној
кој се осмелил тебе да те погледне,
посака и во свои прегратки држел...
Стана моја светлина и афродизијак,
моја темина и отров,
мој благослов и моја казна...
Полека се ми зеде и тивко исчезна...

Сепак беше најубавото нешто што сум го имала
а можеби и најубавото нешто што некогаш ќе го имам,
Неостварена желба си на илјадници,
а јас на некој начин веќе те имав.

Оди си немиру мој,
ти си како дрога,
човек еднаш те проба
и те посакува до гроба.
А јас несакам да си го продолжам животов
живеејќи со желба за нешто невозможно,
вртам нова страница,
нека се испише во неа нешто возможно.



​

 

[Ljupco]

Cuendo te hagan una huella
no la puedes borrar.
Cuando la escondes,
crece y crece mas.
Si la muestras
todos te van a atacar...

Letra por letra,
verso por verso,
nunca se ve el fin,
busco mi salvation en escribir.

Suenos o solo una illusion?
Destino o solo una casoalidad
que me lleno con pasion?

Que importa
La diferencia no se ve,
solo piensas i piensas
y sabes de que?

Todo me parece igual ahora,
si me aburo y tengo una
sonrisa de Monalisa
o estoy mirando sin mirar,
oyendo pero no escuchar.

Por eso asi siento,
que pasa lo que debe pacar,
aunque no tengo paz,
no puedo hacer nada mas.


Ohrid- Avgust 2007 - Jazz Inn

...abe zlatna...ja sakam da ja chitam tvojata poezija...ama neznam Shpanski ili Portugalski, sto li e, ne mi e jasno bashka...pa te zamoluem ako sakash da koa ke ja napishsesh na Shpanski naprai eden prevod...ja znam deka mozebi ke se zagubi smislata na stihovite...ama site tuka sakam da gi chitam bez izkluchok...se osekam ko slep pred koj sto stoi nekoja lepotica ama nemoze da ja vidi...samo moze da ja namirisa...ili taka nekako se osekam...aj ako sakash prevedi gi na Makedonski...:kesa:

 

[Сатори]

Темни спомени за времето кога живеев во зајдисонце,
платно и палета црнило,
не можам да ја ценам сликата,
кога ја имав на допир на прстите толку долго.
Не сакам да уживам во нејзината убавина,
кога ја живеев,
јас сама си го напишав црнилото,
ги убив емоциите за да излезе јако црвено.
Пирипетии пишував заедно со ангели,
црни шумови,
потопени во некоја илузија на нешто надреално.
Абнормално,
туѓо
и клето.
Пулскотат жарчиња на мојата потисната психа,
зошто не сфатив дека ако повторно се заљубам,
ќе морам да се откажам од зајдисонцето.

 

[Бејко]

Слончоглед

(од „Тука пишуваме на зададена тема“ - тема: „сончоглед“)

 

[Stef Bachatero]

Ако ме заборавиш

Сакам да знаеш една работа
Знаеш како е
ако ја погледнам
кристалната месечина,кај црвената гранка
на забавената пролет на мојот прозорец
ако допрам близу огнот
на недопрениот пепел
или застаренето тело на парче исечено дрво
се ме носи кај тебе
како да се што постои
арома,светлина,метал
се мали бротчиња
кои пловат
накај твоите острови што ме чекаат мене
Е сега
ако малку по малку почнуваш да престанеш да ме сакаш
и јас истото ќе го направам
ако одеднаш
ме заборавиш
не ме барај мене
затоа што јас веќе ќе те заборавам
Ако го мислиш долго и љуто
ветерот што го ветрее моето знаме
и поминува низ мојот живот
ќе помине низ твоето тело
но нема да ја допре твојата душа
и ако одлучиш
да ме оставиш сам на брегот
на островот кадешто моето срце ги стави своите корени
запамти
дека на тој ден
во тој час
ќе ги подигнам рацете
и моите корени ќе бараат нова земја
Но
ако секој ден
секој час
осеќаш дека си дел од мојата судбина
со незаменлива страст
ако секој ден едно цвеќе
доаѓа кај твоите усни и ме бара мене
тргни ги спомените и барај ме мене
ох моја драга,ох љубов моја
во мене целиот оган се пали и се гаси
во мене ништо не е изгубено и заборавено
мојата љубов се храни од твојата,моја сакана
и се дур го живееш ќе биде во твои раце
оставајќи ја мојата љубов кон тебе
​

 

[*OSS*]

Dot
After so many commas
I finally need to put a dot
a dot to the monodrama
u seemed to have enjoyed
for more than two years
intentionally or not
u kept showing fake affection
which painted you in my mind
like the biggest coward
I could see in my life
with all your complexes
about what true love is
true friends and all ur phylosophies
this glass of life is too full
this sentence is too long
this sad ending
ends with a happy beggining
with a super big dot
on the edge of tomorow...

 

[La Española]

...abe zlatna...ja sakam da ja chitam tvojata poezija...ama neznam Shpanski ili Portugalski, sto li e, ne mi e jasno bashka...pa te zamoluem ako sakash da koa ke ja napishsesh na Shpanski naprai eden prevod...ja znam deka mozebi ke se zagubi smislata na stihovite...ama site tuka sakam da gi chitam bez izkluchok...se osekam ko slep pred koj sto stoi nekoja lepotica ama nemoze da ja vidi...samo moze da ja namirisa...ili taka nekako se osekam...aj ako sakash prevedi gi na Makedonski...:kesa:

Колку што знам на темава нема некоја забрана на кој јазик да се пишува, а пошто јас сум страстен љубител на шпанскиот јазик понекогаш се изразувам и на него (нели и никот ми е таков- Ла Еспањола)
Но ете се радувам што некој ја чита и мојата поезија и што искрено кажува дека јазикот е препрека да разбере и фино ме замолува да преведам... Значи еве го преводов иако како што рече ти може малку да изгуби смисла

Кога ќе ти направат трага
не можеш да ја избришеш.
Кога ја криеш,
расте повеќе и повеќе.
Ако ја покажеш
сите ќе те нападнат.
Буква по буква,
стих по стих,
никогаш не се гледа крајот,
го барам мојот спас во пишувањето.
Соништа или само една илузија,
судбина или само една случајност
што ме исполни со страст.
И зарем е веќе важно
разликата не се гледа,
само размислуваш и размилуваш
а знаеш за што?
Се ми изгледа исто сега,
дали се досадувам
и имам насмевка како Монализа,
дали гледам без да видам,
или слушам без да чујам.
Затоа вака си седам,
нека се случи што треба да се случи,
иако немам мир,
неможам да направам ништо повеќе.

Ете :smir:

П.С. Ова е превод на последната

 

[Penelopa]

СОНЧОГЛЕД

Срцето полно со надеж,
Опиено од утеха лажна,
Неподвижно но со крената глава,
Човечка судба тоа дели.
Оставено на сончева милост
Гладно за сончев зрак.
Ливада полна со жолти
Еднолични души.
Души жедни за спас.

 

[Ljupco]

Колку што знам на темава нема некоја забрана на кој јазик да се пишува, а пошто јас сум страстен љубител на шпанскиот јазик понекогаш се изразувам и на него (нели и никот ми е таков- Ла Еспањола)
Но ете се радувам што некој ја чита и мојата поезија и што искрено кажува дека јазикот е препрека да разбере и фино ме замолува да преведам... Значи еве го преводов иако како што рече ти може малку да изгуби смисла

Кога ќе ти направат трага
не можеш да ја избришеш.
Кога ја криеш,
расте повеќе и повеќе.
Ако ја покажеш
сите ќе те нападнат.
Буква по буква,
стих по стих,
никогаш не се гледа крајот,
го барам мојот спас во пишувањето.
Соништа или само една илузија,
судбина или само една случајност
што ме исполни со страст.
И зарем е веќе важно
разликата не се гледа,
само размислуваш и размилуваш
а знаеш за што?
Се ми изгледа исто сега,
дали се досадувам
и имам насмевка како Монализа,
дали гледам без да видам,
или слушам без да чујам.
Затоа вака си седам,
нека се случи што треба да се случи,
иако немам мир,
неможам да направам ништо повеќе.

Ете :smir:

П.С. Ова е превод на последната

...fala, gleash deka jas ja osetiv deka e dobra temata,ama nekako neshto prepoznav neshto ne, kako i da e mi se dopaga mnogu poshto temata e onaka sto bi rekol ja, "prokletija poetska"...

 

[*БоРовИнкА*]

Болно е да сакаш,
а да не бидеш сакан...

Болно е да гледаш,
а да не можеш да видиш...

Болно е да слушаш,
а да не можеш да слушнеш...

Болно е да веруваш,
а да не ти веруваат...

Болно е да дадеш се,
а да не добиеш ништо...

Но, најболно е да го сватиш тоа,
а да биде предоцна...

 

[Black Rose]

Кога ќе ти направат трага
не можеш да ја избришеш.
Кога ја криеш,
расте повеќе и повеќе.
Ако ја покажеш
сите ќе те нападнат.
Буква по буква,
стих по стих,
никогаш не се гледа крајот,
го барам мојот спас во пишувањето.
Соништа или само една илузија,
судбина или само една случајност
што ме исполни со страст.
И зарем е веќе важно
разликата не се гледа,
само размислуваш и размилуваш
а знаеш за што?
Се ми изгледа исто сега,
дали се досадувам
и имам насмевка како Монализа,
дали гледам без да видам,
или слушам без да чујам.
Затоа вака си седам,
нека се случи што треба да се случи,
иако немам мир,
неможам да направам ништо повеќе.

Ја сум воодушевена, колку само се пронајдов :smir: