Ваша поезија!

[Raziel]

Ambiguity

Crawling on the broken glass insanity,
Through the din of the day,
Kafka makes his way,
To his refrigerated asylum under the grey.

I want to smash this surrealist cockroach,
This tubercular German Jew,
Crooked existential slue,
I want to squeeze his head with my shoe.

But as I stare down at the splinters of my sense
Arranged like mirrors in an infinite recursion,
Whispering about my deliberate subversion,
I’m baptized by a sudden cosmic inversion
It dawns on me then, like it dawned on him,
We’re all horrid vermins, crawling,
With parasitic expressions on our faces sprawling,
Banshees screaming afore mirrors drawling.

The surrealist cockroach checks it‘s antennae,
Scurrilously waves a feeler at my face,
And then, as if it’s losing this race,
It scurries along and leaves no trace.

 

[Сатори]

Story about me and my lover​

Promise me I said, with tears in my eyes while I bled,
that you will cure my hair when I'm dead
put lipstick on my mouth and flowers on my head.

That you will find the finest gown
that will go wonderfully with my big shiny crown,
tell everyone I was a joy to have around.

Promise me he said, that you'll love me with your last breath,
swallow and never forget,
I'll love you when you are in the ground and some more yet.

 

[baksterski]

Твојата меѓуножна розевина

Ако не би била твојата палава и влажна сестричка
За кого пи бишувал поезија
Таа ме зароби во една мрачана кохезија
Нормално е дека не те сакам
Најважно е дека ебам кога сакам

baksterski

 

[gvinevra]

Патика

Се распатив како патика
на џогер валандовски -
разгазена, раздртавена
излитена, подраспрана,
со мислата за тебе
залепена како мастика.

 

[Medea]

Оддишка



Си збирам спомени
ко глуварчиња.
Одам потака
кон реката.

Ако ги дувнам.
Нека и раскажат приказна
На водата.

Оти јас...
Веќе не можам.

 

[Medea]

Дожд

Газам по улици

Оргазам

Меѓу стапала.

 

[Stef Bachatero]

Далеку си од мене љубов моја
но толку блиску во моето срце
се прашувам дали секогаш ќе има место
во прегратката твоја?
И секој ден е нова страна на досада
кога тебе те нема
како да сум не сум јас при себе
се губам ја нема мојата ѕвезда
да ме води кон патот дома
кога сум без тебе
изгубен сум и паѓам во кома

Јас ретко грешам
за тебе знаеш што мислам
за тебе како војник во битка ќе гинам
само за ти да бидеш горда со мене
но верувај трошка љубов барам
не ме оставај сам
за пак како твоја сенка јас да бидам

Љубов моја имам едно срце,една мисла
а тоа е дека живеам за љубов
и гинам за неа
смеј се но на крај
вистината е таа што патот ја следи
а во љубовта знај
има еден пат кон еден наш рај

 

[burn84]

Ме мрзи...

Ме мрзи да пијам
Ме мрзи да пушам
Ме мрзи да спијам
Ме мрзи да пукам

Ме мрзи да јадам
Ме мрзи да дркам
Ме мрзи да клецам
Ме мрзи да штукам

Ме мрзи да мислам
Ме мрзи да зборам
Ме мрзи да прдам
Затоа ќе легам...

 

[Stef Bachatero]

Поглед што ми дава знаци на привлечност
како да бидам маж со таа твоја одалеченост
Твоите облини да ги милувам секој ден
да те посакувам повеќе во секој момент
гризам на се и мојата совест полудува
незнам ни каде си но кога си до мене знам што чувстуваш
Не ми го гледај лицето ни моите зборови
почустувај нешто досега што не си чуствувала
и верувај никогаш нема да ме заборавиш
Да те задоволувам како никогаш до сега
и секогаш ќе се враќаш
ќе ти бидам како храна твоја најголема страст и потреба
што никогаш нема да ја задоволиш
ако заминеш сега самата себе ќе се изгубиш
и протерај ги чувствата љубовта немој на празно да ја оставиш
Сега седиш на мојот кревет и двајцата заљубено се гледаме
јас те допирам ти се правиш цврста викаш остави ме
ми се смешкаш но знам дека сакаш повеќе
те мирисам и твоето срце забрзано чука
остај нека нашата љубов нека никне и никогаш да не пука
сега сме едно
едни чувства,една душа
и остај ја љубовта нека самата си се слуша

 

[fidanmk]

-За сета љубов на светот-
Брановите на езерото во кои се исполнуваат
животот и убавината,
каква ли е таа чудесна симфониска мелодија и светлина,
како ластовица или ѕвезда,
во аголот од прозорецот
сонот е твојата поезија...

 

[D-Imperator]

Милиони како Вас

Мојата Муза
Беше како блуза
Со слатки мали крилца
Ја облекував
Нежно
Ја пеглав
И свршував
Во уста
Милиони како Јас

 

[Medea]

Недоумие


Вчера сонував
како пишувам песна
и заборавив да се разбудам
за да ја зачувам.

Со утринското свлекување пижами
и облекување зборови
се чини, ќе го фатам тој миг
на меѓу будење
кога сум пишала нешто
и сега го барам
со чудење.

Ние сме биле во сонот
шарени и од среќа шекнати
сме се возеле во автобус со број 3ипол
чувствував, перници од љубов смекнати.

Денес живеам во песната
што ја сонив
а заборавив да ја напишам
којзнае што ќе се случеше
ако се разбудев.

 

[Raziel]

The Aeon is ablaze, the path leads astray,
the rituals are craved by blundering knaves,
the corporate suit has taken the reigns
and flies in naivety and calls it Faith.

Shepherds lead sheep's in Babalon's wheat,
the Beast feasts dogmas, the Whore milks the priest.
Red Death has taken it's favorite few,
barren of spirit, yet loyal and true.

They dabble freely in the politics of Soul,
guidelines for your freedoms, ambitions and goals.
With less of a cock or a cross on your head,
you "mu" as you will like a Star in their lair.

Love under Will

 

[Medea]

Малечка

Кога тој вели
Те сакам.

Јас мижам
За да не го видам
тајното присуство
на Љубовта.

 

[Medea]

Живот во од’

Прекрасно е
да живееш од она
"Хуууууу"
во студот
да му намигнеш на поштарот
надевајќи се
дека ќе ти донесе писмо
од Рајот
или Пеколот
(Зависи што си правел дента).
Да сонуваш
додека сите спијат
а стојат и пијат
во локалните
бизарни кафулиња
и редат дупка по дупка
од своите имиња и презимиња.
Прекрасно е
да се давиш во непребол
додека ти се случува
нова љубовна приказна
како птица - нота
на кабел жежок од информации
клопче живот
што се мота
низ нозе
по студени калдрми.
Прекрасно е
да гледаш
како луѓето
суптилно умираат
крај тебе
а со нив и ти.
А сепак.
На крајот.
Животот победува.
и во сегашност
и во спомени.