Pazi ne tepa cel forum preku tastatura be binladen…
ТИФОМАНИЈА!
- Креатор на темата 87_47
- Време на започнување
- Член од
- 25 август 2023
- Мислења
- 598
- Поени од реакции
- 1.141
bate ne se zamaraj ima koj da sudi, od vakvi patrioti na baterii ni ja snemuva drzavava. Ke ubivale mangupite ke kolele, pa normalno ke imame dusmani sverceri ama tie se 100-200 bednici od cair topana i sever sto nemaat iskoceno na plostad. Zosto da ni bidat dusmani Albancite koj nemaat nisto protiv nas. Da se zivi i zdravi takvite Albanci. A 2001va e politika se. Ako oni(politicarite, tigrite , ebr i taka nataka) mozat da sedat na ista masa da jadat da pijat so Albanecot, zosto ne mozeme i nie? Goce Delcev kazal jas go razbiram svetot kako kulturen natprevar megju narodite, toa saka da kaze mnogu poveke od vie mockovci tuka sto glumite nacisti a tepacka vo zivot nemate i dostignuvanje vi e 10 na 1 da istepate Makedonec ili obratno Albanec. Toa ve pravi kukavici a ne mazi. DA NE ME SFATI NIKOJ POGRESNO SVERCERI NI SE NI BILE I KE NI OSTANAT DUSMANI. No toa ne go pravi sekoj Albanec dusman i . !
Задграничен Округ
Комита
- Член од
- 22 февруари 2009
- Мислења
- 1.075
- Поени од реакции
- 3.135
Откако се смири малце форумов да објавиме дека не беа само зелено-белите дијаспорци активни викендов.
И ние присуствуваме на традиционалниот турнир во фудбал на УГЕ во Гелзенкирхен.
Припрема за она што следува летово на европска сцена. Добра дружба, малку фудбал и многу пиво.
Одлична организација на домаќините(како и секогаш), штандови за храна, пијалоци и риквизити. Музика и забава за сите генерации.
Две работи кои ми оставија впечаток и сакам да ги споделам од кои сум едноставно фасциниран и не верувам дека кај нас некогаш ќе функционираат.
Првата - Хиерархија и почит во група
При еден натпревар на две за мене не пзонати, а за вас исто така не битни екипи дојде до малку по груб фаул од позади(малку повеќе). Играчот што фаулираше веднаш се извини, но фаулираниот не го прифаќаше извинувањето. Играта си продолжи без никаква тензија, никој од останатите играчи не беше лут и агресивен. Натпреварот си заврши и екипите се поздравија на крајот. Фаулираниот играч сеуште не беше задоволен од подадената рака од противникот и инсистираше они да се тргнат на страна за да разговараат иако неговите соиграчи го тргаа. Во целите 20-30 секунди од поздравувањето/мешаницата од трибина се симнаа двајца од Hools екипата и се упатија кон фаулираниот. Разговараа многу кратко, најверојатно на нивното прашање он даде погрешен одговор и доби набрзинка 2 воспитни, му беше покажан патот кон соблекувалните и тоа беше тоа. Баш ги броев екипите, едните беа 40тина, а другите околу 20 луѓе. Ниту еден единствен човек не се побуни, не пререче, ниту глава не кренаа, го напуштија теренот и си продлжија како ништо да не се случило.
Зошто го пишувам ова?
Видовме во Кавадарци меѓусебно недоразбирање(не би рекол тепачка) во која притрчуваат многу лица, за кои сум сигурен дека не им е местото таму. Видовме и во Скопје последниот натпревар тепачка, брканици, неодразбирања. Што е заедничко за двата случаи, противникот се сити, исмејува, медиумите одма осудуваат, народот исто.
Луѓе дај да научиме веќе еднаш, тие што се или биле во организација на трибините знаат колку е тешко да се стави ред на вакви натпреави со по 1000+ луѓе, пијани, дрогирани, воџи/стари гарди/ветерани/крокодили и што уште не.
Оставете ги одговорните лица да си ја работат својата работа. Иако Страјк би рекол скокаме за блискиот и ако не е во право, не го правете тоа. Тие тепачки само поради тоа што некој е од тие проклети подгрупи/екипи/маала и ако знаете дека воопшто не е во право не реагирајте. Оставете на луѓето што се задолжени за ред да ја смират ситуацијата без голема галама, без 1000 статии на квази новинарите, без апсења и пријави.
Втората - Семејна традиција
Пред едно повеќе од 15 години, кога прв пат присуствував на натпревар на Шалке во Гелзенкирхен запознавме еден човек кој беше таму се неговата ќерка(со екипата тогаш имавме дилема дали е малолетна или не
). И како си минуваа годините, секој пат они беа таму заедно, девојчето порасна, љубовта пренесена од таткото остана. За сега викендов седејќи на трибина да го видам истиот човек како доле шета за рака едно друго многу помало девојче. Неговата внука.
Ме облеа едно такво чувство што не можам со зборови да го опишам. Ултрас менталитет. Од колено на колено. Од татко на син/ќерка. Сигурен сум дека девојчето ќе остане таму до крајот на животот.
Исто како и во првиот случај погоре нешто од кое сме премногу далеку. Таа семејна традиција, пренесување на љубовта на новите генерации, нешто неверојатно. Кај нас за жал, по формирање на семејството, добивање на деца и самата кариера на ултрас родителот како да завршува(нормално има исклучоци и кај нас, секоја чест за нив), а не па да збориме за пренесување на некаква љубов на децата.
Нормално сега си има и тука милион причини зошто е тоа така, сме ги разговарале тука сто пати. Квалитет/термини/забрани/репресии и што уште не, но се прашувам ќе има ли кај нас некогаш вистинско пренесување на традицијата, а да не биде тоа само на графит/маичка/шал/слика и толку.
Да не должам многу, во прилог неколку слики од настанот, па се гледаме здравје на европските гостувања
И ние присуствуваме на традиционалниот турнир во фудбал на УГЕ во Гелзенкирхен.
Припрема за она што следува летово на европска сцена. Добра дружба, малку фудбал и многу пиво.
Одлична организација на домаќините(како и секогаш), штандови за храна, пијалоци и риквизити. Музика и забава за сите генерации.
Две работи кои ми оставија впечаток и сакам да ги споделам од кои сум едноставно фасциниран и не верувам дека кај нас некогаш ќе функционираат.
Првата - Хиерархија и почит во група
При еден натпревар на две за мене не пзонати, а за вас исто така не битни екипи дојде до малку по груб фаул од позади(малку повеќе). Играчот што фаулираше веднаш се извини, но фаулираниот не го прифаќаше извинувањето. Играта си продолжи без никаква тензија, никој од останатите играчи не беше лут и агресивен. Натпреварот си заврши и екипите се поздравија на крајот. Фаулираниот играч сеуште не беше задоволен од подадената рака од противникот и инсистираше они да се тргнат на страна за да разговараат иако неговите соиграчи го тргаа. Во целите 20-30 секунди од поздравувањето/мешаницата од трибина се симнаа двајца од Hools екипата и се упатија кон фаулираниот. Разговараа многу кратко, најверојатно на нивното прашање он даде погрешен одговор и доби набрзинка 2 воспитни, му беше покажан патот кон соблекувалните и тоа беше тоа. Баш ги броев екипите, едните беа 40тина, а другите околу 20 луѓе. Ниту еден единствен човек не се побуни, не пререче, ниту глава не кренаа, го напуштија теренот и си продлжија како ништо да не се случило.
Зошто го пишувам ова?
Видовме во Кавадарци меѓусебно недоразбирање(не би рекол тепачка) во која притрчуваат многу лица, за кои сум сигурен дека не им е местото таму. Видовме и во Скопје последниот натпревар тепачка, брканици, неодразбирања. Што е заедничко за двата случаи, противникот се сити, исмејува, медиумите одма осудуваат, народот исто.
Луѓе дај да научиме веќе еднаш, тие што се или биле во организација на трибините знаат колку е тешко да се стави ред на вакви натпреави со по 1000+ луѓе, пијани, дрогирани, воџи/стари гарди/ветерани/крокодили и што уште не.
Оставете ги одговорните лица да си ја работат својата работа. Иако Страјк би рекол скокаме за блискиот и ако не е во право, не го правете тоа. Тие тепачки само поради тоа што некој е од тие проклети подгрупи/екипи/маала и ако знаете дека воопшто не е во право не реагирајте. Оставете на луѓето што се задолжени за ред да ја смират ситуацијата без голема галама, без 1000 статии на квази новинарите, без апсења и пријави.
Втората - Семејна традиција
Пред едно повеќе од 15 години, кога прв пат присуствував на натпревар на Шалке во Гелзенкирхен запознавме еден човек кој беше таму се неговата ќерка(со екипата тогаш имавме дилема дали е малолетна или не
). И како си минуваа годините, секој пат они беа таму заедно, девојчето порасна, љубовта пренесена од таткото остана. За сега викендов седејќи на трибина да го видам истиот човек како доле шета за рака едно друго многу помало девојче. Неговата внука.Ме облеа едно такво чувство што не можам со зборови да го опишам. Ултрас менталитет. Од колено на колено. Од татко на син/ќерка. Сигурен сум дека девојчето ќе остане таму до крајот на животот.
Исто како и во првиот случај погоре нешто од кое сме премногу далеку. Таа семејна традиција, пренесување на љубовта на новите генерации, нешто неверојатно. Кај нас за жал, по формирање на семејството, добивање на деца и самата кариера на ултрас родителот како да завршува(нормално има исклучоци и кај нас, секоја чест за нив), а не па да збориме за пренесување на некаква љубов на децата.
Нормално сега си има и тука милион причини зошто е тоа така, сме ги разговарале тука сто пати. Квалитет/термини/забрани/репресии и што уште не, но се прашувам ќе има ли кај нас некогаш вистинско пренесување на традицијата, а да не биде тоа само на графит/маичка/шал/слика и толку.
Да не должам многу, во прилог неколку слики од настанот, па се гледаме здравје на европските гостувања
- Член од
- 21 февруари 2026
- Мислења
- 17
- Поени од реакции
- 79
како случајна средба да а иначе нај фер дефинитвно фемили против кумани 10 на 10 фемили отишле во куманово немало местенки чиста ливада здрава ултрас приказна
- Член од
- 30 август 2025
- Мислења
- 92
- Поени од реакции
- 393
Едина мрља на ферку бесва 2-3 душе дојдени од страну, а не од трибину на фа, кои бесва мма борци, чак мислу дека имаше и припадник од ебр, или у процес на примање у единицу беше тој време, док наши бесва сви активни, најголем дел и дн днска водеќи људи на запад