@cool@
Η Μακεδονία δεν είναι Ελληνική
- Член од
- 2 јуни 2007
- Мислења
- 23.601
- Поени од реакции
- 27.117
Денес објавено во грчки весник од гомнаротГеоргиос Бабинотис
Георгиос Бабинотис е лингвист, претседател на Грчката фондација за култура, бивш ректор на Атинскиот универзитет, автор на
Речник на грчкиот јазик
Навистина е доста зачудувачки како една толку мала земја - Скопје**, може да има такви големи амбиции (и барања) .Зашто дури
и преку последните неколку недели (диктираната однадвор ) политика на Скопје “ заигра” и со прашањето за јазикот - за лажниот
“македонски” јазик во Скопје и со “малцинството”, коешто исто зборува “македонски” како во Скопје, заслужува да ги
наречам нештата со “научното” име, како што веќе направивме во 1992 г., со заедничкото дело -книга, издадена под наслов
“Јазикот на Македонија: Древниот македонски јазик и лажниот јазик на Скопје” (Нека се забележи, дека грчката држава никогаш
не се согласи - макар што и беше побарано - да се издаде и верзија на книгата на англиски јазик, за да бидат широко познати
грчките научни позиции по тоа прашање.)
За да разбере читателот објаснуваме дека : има три јазика, коишто сосема се различни еден од друг (грчкиот јазик во
Македонија, српско-бугарскиот јазик во Скопје и диалектот со бугарско потекло, којшто е попознат како славомакедонски), макар
се разликуваат делумно (српскобугарскиот во Скопје од бугарскиот дијалект, којшто е говорен - во ограничен степен - во
граничните реони на Грција од грци, коишто, заедно со грчкиот јазик знаеа - по-возрасните - и т. нар. славомакедонски
Грчкиот во Македонија
Тоа е пред се македонски - то ест грчкиот јазик, зборуван од грците во Македонија од древноста и - за време на развитокот -
до овој момент. Тоа е јазикот на Филип, на Александар Македонски и на други грци од Древна Македонија, а имено еден древен
грчки диалект повеќе со доријски карактер, користен главно во говорната реч, а во писмените текстови и во официјалната реч од
по рано е укинат, од политички причини, античкиот дијалект, одкои се зачувани илјада натписи од Македонија.
Српскобугарскиот во Скопје
Тоа е нов - во рамките на 20 век - јазик на скопската држава (кој е создаден, во времето на Тито од 1944 г.). Тоа е
бугарски јазик (првото население во регионот е бугарско и бугарите секогаш имале претензии кон таа земја , кошито ги
сметаат за свои - навистина жителите на регионот си се нарекувале Bugari “бугари”!). Тој јазик, по чисто начин, од група
лингвисти, создаден специјално за тоа е “србизиран” (!), то ест во него се внесени лексика и граматички елементи од околните
области, кадешто се збори српски, така да се намали бугарскиот јазичен елемент и да придобие српска форма, како што е
барањето на Обединената Србија на Тито.
Заради тоа, јазикот во Скопје е еден српско-бугарски јазик, наложен како официјален јазик по очигледни причини и којшто
бугарите го нарекувале “колишевски” јазик (како проекција на скопскиот политичар Колишевски!). Самите скопјани му дадоа на
тој јазик, лажно име “македонски” (!), за да ги избегнат бугарските претензии и заедно со тоа да го скријат бугарското
потекло на јазикот.
Освен тоа, за да присвојат на тој начин едно име (македонски), коешто им дава престиж и историска длабочина (низ лажното
идентифицирање со големото и свето име на Македонија на Александар Велики) и накрај - зошто на дрскоста нивна им нема
граници ... (аеродромот “Александар Велики” во Скопје (!) и скопските војници со древногрчка облека и долги копјае (!), што
го пресретнаа во Скопје водачот на племето хунзи од Пакистан како потомкк на Александар Велики (!) - за да навестат
евентуални претензии , когат ќе се открие можност за промена на границите на Балканот.
Со толерантноста и глупоста на официјалната грчка држава (да не заборавиме, дека во '70-те и '80-те години на минатиот век се
сметаше за “националистичко” да се зборува за фалсификатите на скопјаните, а по времето на Тито, по други причини,
спомнувањето на такви прашања беше табу!) името “Македонија” за Скопје и “македонски јазик” за српскобугарскиот во Скопје
станаа широко распространети и веќе се дојдени на меѓународно ниво.
Славомакедонскиот
Тоа е дијалект во малку грчко-бугарски гранични реони, каде што мал број грци, заедно со грчкиот јазик, знаеа (по-возрасните)
и еден дијалект со бугарско потекло, како што се случува насекаде и по цел свет со жителите покрај границите . Следува да се
обележи, дека поради двојазичниот карактер на оние кој го зборат тој дијалект и заради различниот бугарски дијалект, како и
заради тоа, што тој (изклучиво е устен) дијалект не е србизиран како бугарскиот во Скопје, славомакедонскиот не е идентичен
со српскобугарскиот во Скопје.
Скопје,се разбира , со (американските водачи?) груевската машинерија наскоро започна да испраќа провокации, тврдејки, дека
славомакедонскиот јазик е еден и ист со лажниот “македонски” во Скопје и исто така во Грција, заради јазикот, суштествува
скопско малцинство, коешто Грција треба да го признае! .. Това е параноично сваќање, коешто се предлага како театрална
представа со наслов
“Од Колишевски кон Груевски”!
Трите јазични фалсификати
Од тоа кратко представување на еден многу голем по важност проблем со различни последици (национални, политички, историски,
културни, т.н.) сметам, дека стануваат јасни јазичните фалсификати, извршени пред се од политички претставници на една
малечка земја, којашто во ништо не ја дели од Грција. Првиот јазичен фалсификат е со името на Скопје, коешто го прифативме -
навистина е и тоа е нашата неопростива историска одговорност - да биде наречен Македонија реонот, порано се викаше “реон на
Вардар” (Vardarska Banovina). Вториот јазичен фалсификат - на бугарскиот или српскобугарски јазик во Скопје како македонски
(со јавни асоцијативни врски и намерно смислено мешање со грчкиот јазик во Македонија). Третиота јазичен фалсификат - исто
бескрајно очигледна - е обидот да се создаде славомакедонско малцинство во Грција на базата на предпоставената идентичност на
јазикот на малата група грци со лажниот македонски во Скопје и со неавтентичната македонска држава.
Целиот случај немаше да биде смешен, само ако навреме им покажавме на меѓународната јавност колку смешно е сето тоа.. Сега
случајот доби провокативна форма и стана објект на редица надворешни злоупотреби.
Георгиос Бабинотис е лингвист, претседател на Грчката фондација за култура, бивш ректор на Атинскиот универзитет, автор на
Речник на грчкиот јазик
Навистина е доста зачудувачки како една толку мала земја - Скопје**, може да има такви големи амбиции (и барања) .Зашто дури
и преку последните неколку недели (диктираната однадвор ) политика на Скопје “ заигра” и со прашањето за јазикот - за лажниот
“македонски” јазик во Скопје и со “малцинството”, коешто исто зборува “македонски” како во Скопје, заслужува да ги
наречам нештата со “научното” име, како што веќе направивме во 1992 г., со заедничкото дело -книга, издадена под наслов
“Јазикот на Македонија: Древниот македонски јазик и лажниот јазик на Скопје” (Нека се забележи, дека грчката држава никогаш
не се согласи - макар што и беше побарано - да се издаде и верзија на книгата на англиски јазик, за да бидат широко познати
грчките научни позиции по тоа прашање.)
За да разбере читателот објаснуваме дека : има три јазика, коишто сосема се различни еден од друг (грчкиот јазик во
Македонија, српско-бугарскиот јазик во Скопје и диалектот со бугарско потекло, којшто е попознат како славомакедонски), макар
се разликуваат делумно (српскобугарскиот во Скопје од бугарскиот дијалект, којшто е говорен - во ограничен степен - во
граничните реони на Грција од грци, коишто, заедно со грчкиот јазик знаеа - по-возрасните - и т. нар. славомакедонски
Грчкиот во Македонија
Тоа е пред се македонски - то ест грчкиот јазик, зборуван од грците во Македонија од древноста и - за време на развитокот -
до овој момент. Тоа е јазикот на Филип, на Александар Македонски и на други грци од Древна Македонија, а имено еден древен
грчки диалект повеќе со доријски карактер, користен главно во говорната реч, а во писмените текстови и во официјалната реч од
по рано е укинат, од политички причини, античкиот дијалект, одкои се зачувани илјада натписи од Македонија.
Српскобугарскиот во Скопје
Тоа е нов - во рамките на 20 век - јазик на скопската држава (кој е создаден, во времето на Тито од 1944 г.). Тоа е
бугарски јазик (првото население во регионот е бугарско и бугарите секогаш имале претензии кон таа земја , кошито ги
сметаат за свои - навистина жителите на регионот си се нарекувале Bugari “бугари”!). Тој јазик, по чисто начин, од група
лингвисти, создаден специјално за тоа е “србизиран” (!), то ест во него се внесени лексика и граматички елементи од околните
области, кадешто се збори српски, така да се намали бугарскиот јазичен елемент и да придобие српска форма, како што е
барањето на Обединената Србија на Тито.
Заради тоа, јазикот во Скопје е еден српско-бугарски јазик, наложен како официјален јазик по очигледни причини и којшто
бугарите го нарекувале “колишевски” јазик (како проекција на скопскиот политичар Колишевски!). Самите скопјани му дадоа на
тој јазик, лажно име “македонски” (!), за да ги избегнат бугарските претензии и заедно со тоа да го скријат бугарското
потекло на јазикот.
Освен тоа, за да присвојат на тој начин едно име (македонски), коешто им дава престиж и историска длабочина (низ лажното
идентифицирање со големото и свето име на Македонија на Александар Велики) и накрај - зошто на дрскоста нивна им нема
граници ... (аеродромот “Александар Велики” во Скопје (!) и скопските војници со древногрчка облека и долги копјае (!), што
го пресретнаа во Скопје водачот на племето хунзи од Пакистан како потомкк на Александар Велики (!) - за да навестат
евентуални претензии , когат ќе се открие можност за промена на границите на Балканот.
Со толерантноста и глупоста на официјалната грчка држава (да не заборавиме, дека во '70-те и '80-те години на минатиот век се
сметаше за “националистичко” да се зборува за фалсификатите на скопјаните, а по времето на Тито, по други причини,
спомнувањето на такви прашања беше табу!) името “Македонија” за Скопје и “македонски јазик” за српскобугарскиот во Скопје
станаа широко распространети и веќе се дојдени на меѓународно ниво.
Славомакедонскиот
Тоа е дијалект во малку грчко-бугарски гранични реони, каде што мал број грци, заедно со грчкиот јазик, знаеа (по-возрасните)
и еден дијалект со бугарско потекло, како што се случува насекаде и по цел свет со жителите покрај границите . Следува да се
обележи, дека поради двојазичниот карактер на оние кој го зборат тој дијалект и заради различниот бугарски дијалект, како и
заради тоа, што тој (изклучиво е устен) дијалект не е србизиран како бугарскиот во Скопје, славомакедонскиот не е идентичен
со српскобугарскиот во Скопје.
Скопје,се разбира , со (американските водачи?) груевската машинерија наскоро започна да испраќа провокации, тврдејки, дека
славомакедонскиот јазик е еден и ист со лажниот “македонски” во Скопје и исто така во Грција, заради јазикот, суштествува
скопско малцинство, коешто Грција треба да го признае! .. Това е параноично сваќање, коешто се предлага како театрална
представа со наслов
“Од Колишевски кон Груевски”!
Трите јазични фалсификати
Од тоа кратко представување на еден многу голем по важност проблем со различни последици (национални, политички, историски,
културни, т.н.) сметам, дека стануваат јасни јазичните фалсификати, извршени пред се од политички претставници на една
малечка земја, којашто во ништо не ја дели од Грција. Првиот јазичен фалсификат е со името на Скопје, коешто го прифативме -
навистина е и тоа е нашата неопростива историска одговорност - да биде наречен Македонија реонот, порано се викаше “реон на
Вардар” (Vardarska Banovina). Вториот јазичен фалсификат - на бугарскиот или српскобугарски јазик во Скопје како македонски
(со јавни асоцијативни врски и намерно смислено мешање со грчкиот јазик во Македонија). Третиота јазичен фалсификат - исто
бескрајно очигледна - е обидот да се создаде славомакедонско малцинство во Грција на базата на предпоставената идентичност на
јазикот на малата група грци со лажниот македонски во Скопје и со неавтентичната македонска држава.
Целиот случај немаше да биде смешен, само ако навреме им покажавме на меѓународната јавност колку смешно е сето тоа.. Сега
случајот доби провокативна форма и стана објект на редица надворешни злоупотреби.
