Роман на годината

[Shawn Spencer]

Јас кога зборувам за шаблонот по кој ги прават селекцииве, вие не верувате.

Мислам дека треба да речеш, не изненадува место изненадува хехех. Дека повеќе пати се има случувано јас бев апсолутно сигурен дека двата детски ќе се во топ 10. Еве и сега на тепка од искуство од претходни години ќе се осмелам да кажам кои 5 ќе се финале: Венко или Челиковиќ од Три ќе е првиот. Кривата Дијана и Три Марии ќе се втор и трет роман во финале, Фобос и Владимир Илиевски последните два. Можно е една утка тука да имам, а може и така и да излезе во секој случај.

Редефинирање на правилата за тоа кој може да биде во жири и каква книга се бара дефинитивно си треба.
Може јас стихозбирка од 80 страници да напишам и да ја крстам роман во стихови и оп ајде ќе се натпреварувам за Роман на годината.
И тоа што поети одлучуваат за наградава е уште понелогично.

 

[Zlatikevichius]

Може јас стихозбирка од 80 страници да напишам и да ја крстам роман во стихови и оп ајде ќе се натпреварувам за Роман на годината.

Пред неколку години во Србија за НИН-овата награда таков роман победи. До душа не е 80, туку преку 350 страници, ама во стихови е. Доста фален е, убави рецензии прочитав. Го има и на македонски, во превод на Арс Ламина.

Роман во стихови постоел многу одамна, од памтивек. Го знаеме еден Евгениј Онегин на Пушкин, на пример. Тоа и не е толку дискутабилно. Проблемот е што постмодернистичката поетика дозволува сешто кога се во прашање книжевните родови и видови и затоа не може да се постави јасна дефиниција за тоа што е роман без да се погазат постмодернистичките начела. Теоријата на книжевноста не е егзактна наука, затоа не може да има јасни оквири во дефинициите.

 

[Shawn Spencer]

Пред неколку години во Србија за НИН-овата награда таков роман победи. До душа не е 80, туку преку 350 страници, ама во стихови е. Доста фален е, убави рецензии прочитав. Го има и на македонски, во превод на Арс Ламина.

Роман во стихови постоел многу одамна, од памтивек. Го знаеме еден Евгениј Онегин на Пушкин, на пример. Тоа и не е толку дискутабилно. Проблемот е што постмодернистичката поетика дозволува сешто кога се во прашање книжевните родови и видови и затоа не може да се постави јасна дефиниција за тоа што е роман без да се погазат постмодернистичките начела. Теоријата на книжевноста не е егзактна наука, затоа не може да има јасни оквири во дефинициите.

Да, ама едно е 350 страници во стихови, а друго е 80 страници во стихови.

Не сум сигурен колку критериуми има околу пријавата, мислам дека прифаќаат сѐ, само да е објавено во претходната година.

Уствари еве го единствениот “критериум”.

Право на учество имаат романите кои за првпат се објавени на македонски јазик во 2025 година.

Треба да се стави да не може да се пријави дело испод 50 000 карактери, па макар и од старт се исфрлиле 50% од објавените книги.

 

[Zlatikevichius]

Треба да се стави да не може да се пријави дело испод 50 000 карактери, па макар и од старт се исфрлиле 50% од објавените книги.

Да, за големината се согласувам, тоа може да биде критериум. Технички, кратките романи повеќе би се рекло дека се новели, не романи. Ама има и такви дела во светската книжевност кои се и тоа како "големи". Еве први на кои ми текнува се Проклета авлија од Иво Андриќ, Странецот на Ками и Белата тврдина на Памук. Ако не сум грешка, сите се под 100-120 страници и веројатно по број на карактери - мали. Ама никој не може да ја оспори нивната големина. Затоа мислам дека колку и да е тоа критериум, сепак квалитетот на некое дело лежи некаде на друго место, не во обемот.