Прво (најстаро) сеќавање

  • Креатор на темата Креатор на темата Eko1
  • Време на започнување Време на започнување
Имам многу сеќавања од кога сум била ептен мала но еве ќе издвојам неколку-- кога бев да се запишувам за во прво одделение и бев кај педагогот на тестирање, се сеќавам ми даде неколку листови и требаше да му читам или да кажам што е тоа на сликата, и кога требаше да си одам излезе и и рече на мајка ми дека сум била најинтелигентна од сите што дотогаш биле на тестирање затоа што знаев да пишувам и да читам и јас многу се радував:pos2::pos2::pos2: исто така се сеќавам дека во забавиште најтешко ми беше да ја наместам сложувалката со нинџа-желките и многу се нервирав:pos2:Исто така се сеќавам дека и како мала многу сакав да се сликам и се сеќавам и на моментот на една слика кога сум била уште бебе, мислам околу 2 годинки или помалку и на приказните што ни ги раскажуваше дедо ми пред спиење и татко ми понекогаш...............ај друг пат ќе продолжам со нешто интересно:pos2:
 
Се сеќавам кога дедо ме удри.Тоа беше прв и последен удар што сум го добила од некој од семејството.Мислам дека ова ми е најстаро сеќавање...
 
Бев у дубале на поранешната тераса сегашна дневна соба,татко ми ми даваше смоки да јадам и он ги изеде пола...што е логично пошто бебе мало не може да изеде цело смоки.И после ќе се чудам како памтам олку глупости,и тоа уште од толку мала.
 
Ми беше роденден,полнев две години..И татко ми имаше купено камера за да ме снима за роденденот..Баба ми ме држеше у раце и ми викаше сврти се кон камерата,а јас кутро,се плашев,пошто беше голема и црна,страшна тогаш,и нејќев да се свртам плачев врискав и мафтав со рацете.Мама се обидуваше да ме занимава со тогашните играчки да ми привлече внимание да се свртам,на моменти се вртев али пак ќе почнев да пискам од страв:)Почесто се вртев кај баба у прегратки додека другите гости ми се смешкаа:)Абе плачка од мала:)
 
се сеќавам дека на некои 4 годинки гадно се исплашив од коњ, цел ден го поминав плачејќи и ден денес уште се плашам од коњи:tapp:
 
Па имав околу 2 години, у кола, ме држи тетка ми, јас плачам, а тетин ми вози и ми вика. Еве те носиме дома - така нешо у тој стил!
 
Se sekavam kako da bese vcera! imav 3.5-4 godini i mi pravea operacija na krajnicite. Se sekavam kako cekav so majka mi da dojde doktorot, posle kako sestrata me zgrapci silno, mi gi drzese racete, a drugata za toa vreme mi stavi anestezija... E posle koga se razbudiv bev cela so krv kako da me kolele!
 
Бев околу 3-4 години... и требаше да ми стават инекција ме држеа 5-6 души пошто не давав да ми стават страв ми беше :pos:
 
Ама да ме утепате нема да ми текне кога беше...само се сеќавам дека мајка ми ме држеше во раце, јас имав цуцла во устата и неможе да заспијам...али ме држеше онака со главата кај неа на раменици...и се сеќавам дека беше негде околу пладне...ми падна цуцлата од уста и се одрав од плачење...
 
Најстаро сеќавање пред 11-12 години в градинка ко одев... многу работи памтам од градинка ама еве ќе го издвојам кога девојчето X се удри в бандера... и исто кога плачев за Емка зш спијаше на магарешки кревет:pos2:
еххх тоа беа времиња...
 
Se sekavam na mnogu raboti koga bev mala...Ona sto mi ima ostanato vo dlaboko sekavanje e vo zooloskata. Imav nekade 3 i pol godinki i epten mi bese kef majmuni da gledam...Pa pamtam im davav soncogled ili smoki taka nesto bese koga edno majmunce me fati za kosa i pocna da me vleci. Znam tatko mi me drzese vo racete, a posto kosata mi bese prilicno vitkana ne mozese da me trgni od majmunot.
I taka pocnav da placam i vo zooloska ne mi imase teknato da odam so godini :):)
 
Се сеќавам јас на 9 ти Октомври 1986 година негде оклу 10 до 12 навечер...Во гинекологија Чаир...после девет месеци престојување кај мајка ми у стомак...и пукна водењакот и беше време јас да излезам на свет...Пораѓањето беше брзо...Памтам акушерката која што ја пораѓаше мајка ми...прво ми ја фати главата па после и цел таков излегов ме сврте накај себе и акушерката рече...Лелеее колку убавооо машкооо детенце....Јас у истиот момент и намигнав и го изустив уште у моментот мојот прв збор...Шмекккк....и акушерката воодушевена почна да ме бацува по цело тело заборавајќи дека требаше да ме предаде во прегратките на мама...
така да...тоа е моето најстаро сеќавање...
 
  • Ми се допаѓа
Reactions: VeS
Имав само 3-4 години мама ко беше на специјализација во Скопје и секој ден плачев бидејќи не беше покрај мене, а најстарото сеќавање ми се буди од тоа време, баба ко ме чуваше во еден момент и ми читаше приказна:)
 
Најстаро сеќавање пред 11-12 години в градинка ко одев... многу работи памтам од градинка ама еве ќе го издвојам кога девојчето X се удри в бандера... и исто кога плачев за Емка зш спијаше на магарешки кревет:pos2:
еххх тоа беа времиња...

Вес,How could I forget?
Девојчето Х иначе бев,јас :pos:

Со Вес заедно бевме во градинка и најубај спомени ми се то,вечно спијав на магарешко креветче,пошо бев една од најмирните :pos: Градинката ми остана во најубо сеќавање,ме пратиле уште од 9 месеци таму,па првите сеќавања од таму ми се. Памтам ко ни викаше воспитувачката секогаш гледајте пред вас,а јас то го сваќав гледајте пред вас,во буквална смисла,и одев со наведната гла,зато секоаш се мавав во нешо,дрво,знак,шо било :pos: Памтам ко ги масиравме воспитувачките...ауууф,се би дала сеа то време да се вратит :smir:
 
Моето најстаро сеќавање памтам беше кога имав 2 год и седев во креветчето и памтам дека сестра ми(а тогаш 5 год) ме зема во раце да ме носи во кујна кај мајка ми и потоа ме испушти и треснав на земја...потоа рикав како ненормална :pipi:
 

Kajgana Shop

Back
На врв Bottom