Се доаѓа до правата вистина.....е од тоа црквата најповеќе се плаши.
против религиите
- Креатор на темата Neemo
- Време на започнување
Се доаѓа до правата вистина.....е од тоа црквата најповеќе се плаши.
MIKI1
Поставувач на неодговорени прашања.
Тоа е само твој приватен став..
.
Никаде не напишав дека Св. Дамаскин е појак од зборот Божји, туку дека сум сигурен оти Дамаскин многу детањно го има познавано Писмото (како и учењето до Светите Оци пред него), така да Дамаскин точно знае што зборува.
Вистината (Христос) ни се (об)јави. Наше е дали ќе ја (Го) примиме или не..
- Член од
- 5 септември 2007
- Мислења
- 3.848
- Поени од реакции
- 960
- Локација
- Скопје
- Веб-сајт
- evangelos.blog.mk
Јас не искажав никаков став во однос на анатемисувањето и екскомуницирањето на Јован Дамаскин. Јас само го наведов тој добро познат историски податок без да заземам никаков став околу него.
Друго, ако Дамаскин го познавал зборот Божји, тој ќе ја познавал и Втората Божја заповед и немало да поучува и проповеда против неа, а со тоа немало ни да биде анатемисан и екскомунициран.
Трето, јас не реков дека ти напиша дека Дамаскин е појак од зборот Божји, туку дека тој е поголем авторитет за тебе од зборот Божји. А сега ќе ти објаснам од каде го изведов тој заклучок.
За дефинирање на поимот вера ти ни наведе цитат од Дамаскин. И потоа, кога јас ти наведов цитат за верата од Божјиот Збор (Библијата) ти ме праша "според кого е тоа?" со што јасно ни покажа на сите дека тој цитат не ти е познат. Но од друга страна пак цитатот на Дамаскин ти беше познат, а она што зборот Божји го кажува на истата тема не ти беше познат.
Тоа имплицитно кажува дека во твојата домашна полица на книги, Библијата ти е зад пишувањата на Дамаскин. Ова е типично за православните, Библијата да им е забутана на крајот од полицата (најчесто со два прста прашина на неа), а книгите на "светите отци" да им се во преден план. Не си ти ни првиот ни последниот православец кој со уста го негирал, но на дело го покажал тоа.
spiros
Шалом Алеихем!
- Член од
- 7 септември 2008
- Мислења
- 3.225
- Поени од реакции
- 988
Луѓето сеуште изразуваат љубов на различни начини. На пример твојот начин не се разликува многу повеќе од другите, иако си демек “не религиозен“.
Сепак, знај дека Некој што е поголем од секој човек секогаш те сакал, те сака и ќе те сака!
поздрав
п.с. Но внимавај, тоа незначи дека Тој ги сака и твоите глупости!
A
ateist
Гостин
ТОЈ.........НЕКОЈ.........
spiros..........ама КОЈ бе чоече..........
ти вака како се изјаснуваш како ПРАВОСЛАВЕН МУСЛИМАН
треба прво да се решиш во што точно ќе веруваш .......ахахахахаааа
многу шантараш со умот бе чоек ...:poss::kez::kez:
- Член од
- 24 ноември 2008
- Мислења
- 1.035
- Поени од реакции
- 44
Абе сега кој не заебавај и ти НЕКОЈ таму некаде далеку во друга димензија, Духовна кајшто има :angel1: и:devil2: таму има еден голем голем чичко кој се гледа и слуша,е сега не си го виделголема работа за него ти раскажал еден лигав чичко кој од шо бил мрзлив решил егзистенцијата да си ја бара во лажење на други лакоумни луѓе е сега тој лигав чичко:pop: кој никогаш ништо не работел во животот ти вели мора да веруваш во господ а мене дами оставиш некоја пара на иконине за здравје па и да ми дадеш парички па здравје бог ке ти даде, и додека ти мораш крваво да си ги заработуваш парите и егзистенцијата, јас мојот дебел мрзлив гз немиен нема да го мрднам од кревет:baeh: ама мораш да ми веруваш се шо кети кажам само ако покажеш сомнеж ти си еретик а тоа е лошо:nenene: а бидејки е лошо кете спалиме на клада арно ама бидејки денес несмееме да палиме,едноставно ке те прогласиме за ненормален и неподобен, не за друго да не им даде малку светс на ,, ОВЦИВЕ,, од нашево стадо кој не ранат и појат и даваат пари бесни коли да се возат:nesum:
“Дали постои Господ?“ е прашање кои си го поставува секој, што во суштина е нормално, зашто се работи за клучно прашање, прашање над прашањата, кое пак во себе, на имплцитен или експлицитен начин ги содржи одговорите на СИТЕ прашања, кои еден човек може да ги има во својот живот. Одговорот на ова прашање е тесно поврзан со одговорите на прашањата: “Како дошло до постоењето на овој свет? Дали е создаден или е апсолутна случајност? Дали сум јас апсолутна случајност“. Размислувајќи со човечката логика и разум, сосема логично е да пристапиме на прашањето “Дали е светов апсолутна случајност?“ и доколку констатираме дека светов НЕ е апсолутна случајност, тогаш МОРА да постои Создател. Но, ова би држело САМО во случај доколку нашата логика, т.е. логиката на луѓето кои живеат во ТриДимензионалниот Универзум и во времето е универзална логика и важи СЕКАДЕ, т.е. и во нашиот Универзум и надвор од него.
За да го појаснам ова,
ако разгледуваме еден систем во кој живеат (разумни) личности, тогаш тие личности кои се ЗАТВОРЕНИ во тој систем, кој има N на број димензии (N = 1, 2, 3, 4, 5, ... ), тогаш било кое размислување на било која личност или личности од тој систем за било што поврзано со тој систем, во суштина би можело да биде, во најдобар случај, размислување на личностите ВО системот, а не ЗА системот. Зошто? Затоа што се’ што знаат личностите - тоа е она до кое им допира погледот, разумот, сите личностни ( и телесни) сетила, потенцијали и капацитети, но тие никако не би можеле да знаат што постои надвор од тој систем. Дури е и дискутабилно дали тие личности можат ВО ЦЕЛОСТ да го запознаат системот во кој живеат. Ако тие не би можеле да го запознаат системот во кој живеат ВО ЦЕЛОСТ и доколку тие НИКАКО не би можеле да го запознаат системот гледан “од надвор“ или “од озгора“, тогаш како би можеле да размислуваат / дискутираат ЗА тој систем, како систем, како целина, потоа како би можеле да размислуваат за настанокот на тој систем?! Дискутабилно е дали, било кој кој се обидува со СВОИТЕ сетила и со сите расположливи средства, кои се производ на науката и техниката да процени ОБЈЕКТИВНО која е староста на универзумот, дали може да дојде до сознание, за тоа на пример: како настанал Универзумот? , како настанал првиот елемент на живот? Ова се сериозни прашања!! Дури и физичарите кои ја проучуваат (теоријата на) еволуцијата знаат дека сето она до кое што би можело да допре човечкото анализирање со сите расположливи средства и на сите расположливи начини, со навраќање наназад (во временската димензија) - тоа е до она “зрно грашок“ кое експлодирало (Big Bang - Големиот Прасок), по што после дооoooолг процес, како што велат, настанало сето ова што го гледаме. Пред “зрното грашок“ што било - никој не знае, од каде е тоа зрно или како настанало - никој не знае, зошто дошло до неговото настанување -никој не знае.
За да би дошле до одговори кои се легитимни и кои би можеле да ни дадат податоци, не само КОИ сме, туку и да одговорат на многу “Зошто?“, кои се од суштинско значење, нашите погледи, барања и размислувања мораме да ги насочиме на друга страна, во сосема друга димензија. Имено, науката многу пати одговара(ла) и се обидела/обидувала да одговори на прашањата: “Дали?, Како?, Што?, Кој?“ , но прашање е колку пати одговорила “Зошто?“ , а во одговорот на последново прашање се кријат не само одговорите на прашањата “Дали? Како? Што? Кој?“ туку и многу повеќе од тоа - во одговорот на прашањето “Зошто?“ се дава и одговор на клучното прашање “Која е Смислата?“ . А ако се прашаме “Која е Смислата?“, тогаш би заклучиле: “Јас не сум апсолутна случајност и она што ме опкружува не е апсолутна случајност!“ .
Размислувајќи, затворени ВО системот (Универзумот) и размислувајќи со нашиот човечки разум и логика, би дошле до многу нешта што би не’ бомбардирале со одговори (на човечката логика) дека не може да сме случајност или би не’ фрлиле во сериозно двоумење во врска со одговорот “Да, ние сме апсолутна случајност. Никој (Ништо) не не’ создаде. “. Да ја земеме за пример - симетријата. Дали ни изгледа дека симетријата се појавила апсолутно случајно? Следно прашање, дали она совршенство (не го сфаќај во буквална смисла на зборот) што го гледаш секој ден во огледалото кога ќе се огледаш себеси, дали тоа е апсолутна случајност? Дали веѓите над твоите очи се апсолутна случајност или стојат да ти го штитат окото од потта од челото? Дали трепките на нашите очни капаци се апсолутна случајност или постојат за да го штитат окото од прашина, мушички,... ? Дали ресичката во твојата уста е чиста случајност или постои за да штити од влегување на храна во системот за дишење? Дали сложениот систем за вид, како и целиот систем на сетила и нервниот систем се појавил случајно или се појавиле за да можеме да перцепираме она што е околу нас, потоа за да можеме да се заштитиме од она што може да биде опасност по нас, ...? Зошто очите не ни стојат на колената или на стапалата? Дали во таков случај би можеле визуелно да ја перцепираме околината и колку би можеле да видиме? Дали очите стојат случајно, безмалку на врвот на телото или стојат таму за да можеме што поголем видокруг да имаме? Дали дојките на жената случајно имаат млеко кое е (по “случајност“) основната храна за новороденчето? Дали системот за размножување кој го имаат и луѓето и животните и растенијата се појавил апсолутно случајно или неслучајно постои за да се одржуваат човечкиот род, видовите на животни, видовите на растенија? Како се случило првото размножување? Случајно или ... ? Од каде знаел мажјакот, кој ПРВ (НАЈПРВ) се размножил (случајно или неслучајно), дека неговиот орган за размножување треба да стапи во таков и таков контакт со органот за размножување кај женката ? ... Редицата на ваквите прашања би одела до бескрај... Сите овие прашања на прво место ја поставуваат СМИСЛАТА, односно прашуваат: “Која е Смислата на нештата?“
За да се дојде до одговорот на прашањето “Зошто?“ треба да знаеме или што да истражиме/испитаме или кого да го прашаме, а тој “Кого“ би морал да биде некој кој е надвор од системов (односно Универзумот) и кој објективно и совршено го набљудува Универзумот? Тоа е веќе прашање ЗА системот.
Бидејќи прашањето што си го поставуваме во оваа тема ги надминува капацитетите на секој човек сам за себе, како и капацитетот на сето човештво само за себе, тогаш доколку за момент претпоставиме дека не сме апсолутна случајност, можеме да прашаме: “Дали Силата која не’ создала, оставила некаков траг зад себе или изјава, која отприлика би гласела: “Светот, Универзумот, Се’ што постои е Создадено од Мене, Кој(а) Се Викам Така и Така. Јас Сум Тоа и Тоа, Таков и Таков (Таква и Таква) Сум...“ . “ Значи, ова би било Претставување на Создателната Сила, било да е тоа Претставување јасно издефинирано (т.е. експилицитно, со зборови) или напишано/запишано “меѓу редови“ (или имплицитно), но доволно јасно и разбирливо. Во овој случај зборуваме за нешто што се нарекува Откровение...
За да го појаснам ова,
ако разгледуваме еден систем во кој живеат (разумни) личности, тогаш тие личности кои се ЗАТВОРЕНИ во тој систем, кој има N на број димензии (N = 1, 2, 3, 4, 5, ... ), тогаш било кое размислување на било која личност или личности од тој систем за било што поврзано со тој систем, во суштина би можело да биде, во најдобар случај, размислување на личностите ВО системот, а не ЗА системот. Зошто? Затоа што се’ што знаат личностите - тоа е она до кое им допира погледот, разумот, сите личностни ( и телесни) сетила, потенцијали и капацитети, но тие никако не би можеле да знаат што постои надвор од тој систем. Дури е и дискутабилно дали тие личности можат ВО ЦЕЛОСТ да го запознаат системот во кој живеат. Ако тие не би можеле да го запознаат системот во кој живеат ВО ЦЕЛОСТ и доколку тие НИКАКО не би можеле да го запознаат системот гледан “од надвор“ или “од озгора“, тогаш како би можеле да размислуваат / дискутираат ЗА тој систем, како систем, како целина, потоа како би можеле да размислуваат за настанокот на тој систем?! Дискутабилно е дали, било кој кој се обидува со СВОИТЕ сетила и со сите расположливи средства, кои се производ на науката и техниката да процени ОБЈЕКТИВНО која е староста на универзумот, дали може да дојде до сознание, за тоа на пример: како настанал Универзумот? , како настанал првиот елемент на живот? Ова се сериозни прашања!! Дури и физичарите кои ја проучуваат (теоријата на) еволуцијата знаат дека сето она до кое што би можело да допре човечкото анализирање со сите расположливи средства и на сите расположливи начини, со навраќање наназад (во временската димензија) - тоа е до она “зрно грашок“ кое експлодирало (Big Bang - Големиот Прасок), по што после дооoooолг процес, како што велат, настанало сето ова што го гледаме. Пред “зрното грашок“ што било - никој не знае, од каде е тоа зрно или како настанало - никој не знае, зошто дошло до неговото настанување -никој не знае.
За да би дошле до одговори кои се легитимни и кои би можеле да ни дадат податоци, не само КОИ сме, туку и да одговорат на многу “Зошто?“, кои се од суштинско значење, нашите погледи, барања и размислувања мораме да ги насочиме на друга страна, во сосема друга димензија. Имено, науката многу пати одговара(ла) и се обидела/обидувала да одговори на прашањата: “Дали?, Како?, Што?, Кој?“ , но прашање е колку пати одговорила “Зошто?“ , а во одговорот на последново прашање се кријат не само одговорите на прашањата “Дали? Како? Што? Кој?“ туку и многу повеќе од тоа - во одговорот на прашањето “Зошто?“ се дава и одговор на клучното прашање “Која е Смислата?“ . А ако се прашаме “Која е Смислата?“, тогаш би заклучиле: “Јас не сум апсолутна случајност и она што ме опкружува не е апсолутна случајност!“ .
Размислувајќи, затворени ВО системот (Универзумот) и размислувајќи со нашиот човечки разум и логика, би дошле до многу нешта што би не’ бомбардирале со одговори (на човечката логика) дека не може да сме случајност или би не’ фрлиле во сериозно двоумење во врска со одговорот “Да, ние сме апсолутна случајност. Никој (Ништо) не не’ создаде. “. Да ја земеме за пример - симетријата. Дали ни изгледа дека симетријата се појавила апсолутно случајно? Следно прашање, дали она совршенство (не го сфаќај во буквална смисла на зборот) што го гледаш секој ден во огледалото кога ќе се огледаш себеси, дали тоа е апсолутна случајност? Дали веѓите над твоите очи се апсолутна случајност или стојат да ти го штитат окото од потта од челото? Дали трепките на нашите очни капаци се апсолутна случајност или постојат за да го штитат окото од прашина, мушички,... ? Дали ресичката во твојата уста е чиста случајност или постои за да штити од влегување на храна во системот за дишење? Дали сложениот систем за вид, како и целиот систем на сетила и нервниот систем се појавил случајно или се појавиле за да можеме да перцепираме она што е околу нас, потоа за да можеме да се заштитиме од она што може да биде опасност по нас, ...? Зошто очите не ни стојат на колената или на стапалата? Дали во таков случај би можеле визуелно да ја перцепираме околината и колку би можеле да видиме? Дали очите стојат случајно, безмалку на врвот на телото или стојат таму за да можеме што поголем видокруг да имаме? Дали дојките на жената случајно имаат млеко кое е (по “случајност“) основната храна за новороденчето? Дали системот за размножување кој го имаат и луѓето и животните и растенијата се појавил апсолутно случајно или неслучајно постои за да се одржуваат човечкиот род, видовите на животни, видовите на растенија? Како се случило првото размножување? Случајно или ... ? Од каде знаел мажјакот, кој ПРВ (НАЈПРВ) се размножил (случајно или неслучајно), дека неговиот орган за размножување треба да стапи во таков и таков контакт со органот за размножување кај женката ? ... Редицата на ваквите прашања би одела до бескрај... Сите овие прашања на прво место ја поставуваат СМИСЛАТА, односно прашуваат: “Која е Смислата на нештата?“
За да се дојде до одговорот на прашањето “Зошто?“ треба да знаеме или што да истражиме/испитаме или кого да го прашаме, а тој “Кого“ би морал да биде некој кој е надвор од системов (односно Универзумот) и кој објективно и совршено го набљудува Универзумот? Тоа е веќе прашање ЗА системот.
Бидејќи прашањето што си го поставуваме во оваа тема ги надминува капацитетите на секој човек сам за себе, како и капацитетот на сето човештво само за себе, тогаш доколку за момент претпоставиме дека не сме апсолутна случајност, можеме да прашаме: “Дали Силата која не’ создала, оставила некаков траг зад себе или изјава, која отприлика би гласела: “Светот, Универзумот, Се’ што постои е Создадено од Мене, Кој(а) Се Викам Така и Така. Јас Сум Тоа и Тоа, Таков и Таков (Таква и Таква) Сум...“ . “ Значи, ова би било Претставување на Создателната Сила, било да е тоа Претставување јасно издефинирано (т.е. експилицитно, со зборови) или напишано/запишано “меѓу редови“ (или имплицитно), но доволно јасно и разбирливо. Во овој случај зборуваме за нешто што се нарекува Откровение...
Освен вештата и сугестивната филозовска игра на зборови не гледам друга суштинска работа во одбрана на теистичките тврдења.
Твој став е тоа и јас го почитувам. :smir:
MIKI1
Поставувач на неодговорени прашања.
Чудни ти се „историските„ податоци кои ни ги наведуваш на форумов. Барем да ми/ни кажеше од која литература и од кој автор се дадени. Вака, останува да не ти верувам, особено кога ги наведе од некаде измислените години за наводните Вселенски Собори, кои во православната литература ниту постојат ниту се познати како историски настани за Црквата.
Сигурен сум дека Дамаскин бил опасен познавач на Писмото. Сигурен сум дека подобро и од мене ја познава(л) Втората Божја, пошто е Свет и пошто учител на Црквата. Сигурно е дека сум ја читал неговата книга а сигурно е и тоа дека неможам да го памтам секој цитат од Писмото. А сигурна е уште една работа: дека токму Светите Оци се реални примери на доследно држење до зборот Божји, а не некакво бесконечно толкување, растолкување, дотолкување, „разглабање„ на цитатите од Писмто и сето тоа до дескрај и до смрт, без притоа да се пролее ниту капка пот во лична операционализација на она кое е кажано во Писмото.
Да, во мојата приватна библиотека стојат и Писмото и богословската литература. Православието не пати од потребата за бесконечно и одново откривање на библиските вистини, оти се веќе откриени и истолкувани. Она кое е потребно е следното:
- вера
- дела
-смирение.
Можеш ди да се пофалиш со истите? Не верувам...Па тогаш, што воопшто ќе ти е Писмото? За да имаш подлога за превземање цитати и нивно погрешно толкување? А спасение може да се постигне и со „блаженото незнаење„....
spiros
Шалом Алеихем!
- Член од
- 7 септември 2008
- Мислења
- 3.225
- Поени од реакции
- 988
Роде - преку Милоста БОЖЈА (Исус) - јас знам на што стојам и кој е Спасителот на мојата грешна душа!
Нема друг бог освен יהיח БОГА
Во ИСУС постана човек
Неговата чиста ВОЛЈА, Неговата МУДРОСТ, Неговото вечно СЛОВО
Тоа е Неговото вечно СЕМЕ, Неговата РАКА, Неговата НОГА
Преку Него БОГ се создаде, преку Него ќе направи се НОВО!
Во ИСУС постана човек
Неговата чиста ВОЛЈА, Неговата МУДРОСТ, Неговото вечно СЛОВО
Тоа е Неговото вечно СЕМЕ, Неговата РАКА, Неговата НОГА
Преку Него БОГ се создаде, преку Него ќе направи се НОВО!
Фален и Славен да е יהיח во Името Христово
АМИН !
A
ateist
Гостин
на што стоиш ?......на раце ?
и како бе Спасител на твоја ГРЕШНА ДУША ?
Па нели е запишано ....ништо нечисто-грешно нема да влезе во рајот ?
Кај си прочитал дека ќе ти спасува некој грешна душа ?
Јас не видов таква работа ?.........(или не сум запамтил....ама па не би имало логика................ако е така тогаш сите може да си прават како си сакаат оти нели Христ ќе ги спасел нивни грешни души накрајот сепак хепи енд...сите во рајот нели ?
Ова што го збориш е класична православско католичка лага...и на сите други де...
ЛАГА.........................што нема врска с о тоа што го пишува во нов завет......
C
Cool Hand Luke
Гостин
Не сум го читал но изгледа сакал да каже дека Бог не може рационално да се објасни, да се осознае, да се научи како од книга што е и како е, но да се почувствува може.