Пророкот
Ќе ме биде...
Многу работи би се потсредиле кога децава би имале обврски/работа и би немале време да аздисуваат. Ова е све од бес и вишок време. Трагедија права е што неаме воспоставено таква култура.
Задавање вонучилишни дејанија како начин на арчење вишок слободно време, наменето за учениците, е пракса на „запад„ која не дава резултати. Самите наведени дејанија не значат дека децата ќе престанат да чинат зло само затоа што имаат активности во (слободно) време наместо истото да го арчат на бесцелни и/или зли дела.
Проблемот е „малку„ посложен од просто задавање спортски (или други) активности, кои сами од себе не даваат видлив резултат или добри дела.
Напросто, жимееме во време кое „на запад„ е одамна веќе започнато, а истото ни „дојде„ дома...
Западот нема решение затоа што е целосно профанизиран, рационализиран, расцрковен, обезбожен, и „до даска„ изрелативиризран...па затоа „се‘ е дозволено и се‘ е можно„, без разумно расудување дали е „добро„ или „зло„.




.