„Принудено” созревање

  • Креатор на темата Креатор на темата Lady
  • Време на започнување Време на започнување
Член од
23 март 2007
Мислења
2.370
Поени од реакции
62
Ste se nashle li vo takov period od zivotot vo koj eden moment, edno slucuvanje moze da napravi vo vas totalen preokret na vashite stavovi, mislenja i gledanja kon zivotot vo pozitivna smisla na zborot..."Prinudno" sozrevanje nametnato od okolnostite:salut:

pr: tatkoto umira, sinot mora od mladi godini da ja prevzeme odgovornosta vo celata kuka i sl.
 
Па можеби не од наведените начини ама пример јас како мал цело време се дружев со постари 2-4 години од мене и гледано порано созреав од мојата генерација.....

поинако гледав т.е. понапредно и за посложени работи па и за секојдневни прости работи, разговор, шеги и слично. :toe:
 
Се најдов некаде пред десетина години и се соочив со една од најтешките одлуки во мојот живот.
Стариот одеше на работа про боно старата избркана од работа,залихите се трошеја јас на студии сестра и брат во средно и основно и сега ситуација плава или црвена пилула и двете горчливи да прекинам со студии и да му помогнам во излезот од кризата на старите или да му ја продолжам агонијата како неодговорни родители кои не можат да финансираат едно дете на факс.

По долги препирања мислам дека донесов правилна одлука го напуштив факсот и се вработив во една фирма за некој си минималец само да им помогнам во таа криза.

Сега гледано од дистанца мислам дека тие неколку месеци пред да ја донесам одлуката созреав баш онака принудно под сплет на околностите,станав посериозен,поодговорен не ми беше дојдено до левис фармерки и адидас патики туку дали ќе се платат сметките за вода,струја,млеко.........
 
Секоја новост во животот макар била добра или лоша, позитивна или негативна, срека или тага...Не тера сакајки или несакајки да созреваме принудно..тоа немора да биде од горе наведените примери...туку постојат уште мн.такви слични работи и тие и различно се манифестираат врз нас начинот како гледаме на нив како ги прифакаме и како тие ке се рефлектираат на нашето однесување во иднина :helou:
 
Lady напиша:
Ste se nashle li vo takov period od zivotot vo koj eden moment, edno slucuvanje moze da napravi vo vas totalen preokret na vashite stavovi, mislenja i gledanja kon zivotot vo pozitivna smisla na zborot..."Prinudno" sozrevanje nametnato od okolnostite:salut:
Два пати до сега сум била во таква „каша„ максимално замешана :) И двата пати остарев за минимум 50 години...па откако си ја исркав станав адолесцент..... не ми се зрее уште :pos:
 
Apash напиша:
Па можеби не од наведените начини ама пример јас како мал цело време се дружев со постари 2-4 години од мене и гледано порано созреав од мојата генерација.....

поинако гледав т.е. понапредно и за посложени работи па и за секојдневни прости работи, разговор, шеги и слично. :toe:
Можда малку нарцисоидно кажано,но и јас така би кажал,кога сум со другарите никад не ми биле интересни нивните шеги,нивните "лудости" кои ми ги кажувале,нивните ирц смешки кои кога ми ги раскажуваат ко да се од сапунска серија(мада и самиот збор мирц ме асоцира на досада),да збориш за посериозни теми ништо интересно нема да се слушне или научи од нив,за мај имавме една голема кавга со тројца од пријателите бидејќи бевме во иста вила со сестра ми кои беа доле,додека ние бевме на горниот спрат од вилата..не е важно што и како се случи само знам дека споредуваа работи кои си немаа врска со проблемот,џабе да се трудам да им објаснам ако не ме сваќат,интересно им е да си терат инат со поголемите,да се фалат каков мотор,компјутер и не знам ти што имаат,работи кои јас би ги нарекол детски иако и самиот сеуште сум дете........Инаку вакви случаи не се секогаш предизвикани од различни смртни случаи,има и многу други фактори,но ете во мојот случај на мои 5 години умре мајка ми,а до мојата 12та година останав без двете баби и двата дедовци,така да сигурно и животот проследен со едниот родител е малку потежок и навистина некогаш,ако не секогаш тебе ти е тешко кога гледаш цело среќно семејство и пробуваш да се сетиш на твоите членови од семејството и среќата и насмевката кои владееле во тоа време,но кои колку и да размислуваш нема да ти текнат бидејќи тогаш ти едвај си почнал да одиш/збориш...Туку доста одев далеку од темава,кажав што имам да кажам :smir:
 
Лошиот брак на моите, а и нивниот развод е нешто што ме принуди да созреам порано. Но, од друга страна, ми "закина" од емотивната интелегенција, па у личните односи понекад се понашам инфантилно.:toe:
 
ej, ne go zaboravajte odlozenoto sozrevanje , posto i toa e del od naseto opstestvo ( makedonsko)
....novite generacii se prinudeni da sozrevaat porano ( za mojata generacija vikaa deka e napredna 86/cernobil , a sea jas taka vikam za narednivi) edostavno prinudeni se poradi dve pricini 1* se pobrzoto tempo na zivot
2* pogolemiot pristap do informacii
....a odlozenoto se dolzi ...aj so primer ....imam 20 godini a seuste se ponasam ko da imam 17 /18 , a bi trebalo da se zenam ili taka nesto ...pravam sporedba kako bilo porano a kako e sega/
ja poradi fakultet i poradi nemanje na golemi kolicini na prai ...moeto sozrevanje e odlozeno ...ne samo moeto ....taka e za 90% od moja generacija ....taka i za novite kje bide ....
 
Па,да,имав еден период во животот кој ми остави белег и до ден денес.Борбата со животот,борбата за здив,бидејќи се вбројував во еден од најтешките случаи на асматичари во Македонија.Фала богу што тоа помина со пубертетот и сега немам никакви проблеми.Сепак,не беше исто да ги гледаш врсниците од прозорецот како безгрижно играат,а ти не можеш да им се придружиш бидејќи ти е страв дека ќе се угушиш,а апаратчето нема да биде со тебе.Сепак сеуште не е доцна,сега наплаќам за сите изгубени `брканиџок`игри:)
На некој начин и ми е мило што созреав порано.Ионака не го сакав оној розов свет во кој се светка, икој ти го наметнуваат и потоа се руши кога ќе ти кажат дека Дедо Мраз не постои:)
 
Razorblade Kiss напиша:
Па,да,имав еден период во животот кој ми остави белег и до ден денес.Борбата со животот,борбата за здив,бидејќи се вбројував во еден од најтешките случаи на асматичари во Македонија.Фала богу што тоа помина со пубертетот и сега немам никакви проблеми.Сепак,не беше исто да ги гледаш врсниците од прозорецот како безгрижно играат,а ти не можеш да им се придружиш бидејќи ти е страв дека ќе се угушиш,а апаратчето нема да биде со тебе.Сепак сеуште не е доцна,сега наплаќам за сите изгубени `брканиџок`игри:)
На некој начин и ми е мило што созреав порано.Ионака не го сакав оној розов свет во кој се светка, икој ти го наметнуваат и потоа се руши кога ќе ти кажат дека Дедо Мраз не постои:)

Ti cestitam na tvojata pozrtvuvana mladost i borba za dobro zdravje...Milo mi e za tebe. Pozdrav i cuvaj se:smir:
 
Pa site okolu mene, najcesto domasnite mi velat deka premnogu brzo sum porasnala. Mislam deka samiot tek na zivotot, i nekoi problemi sto toj mi gi donese me nateraa "da porasnam".
Iako ponekogas se nerviram sto se sekiram za raboti koi uste se daleku pred mene, sepak milo mi e sto navreme svativ deka ne e se' taka rozovo.
 
fala bogu uste sum si mlado i zeleno iako sekogas sum se druzela so postari... moze zas tie bile zeleni kolku mene
​
 
Decki, ko so gi procitav post-ovite od site, site imame edno zaednicko problemite i borbata vo zivotot.... ne teraat da sozrevame... "Sozrevanjeto" spored mene, podobra percepcija i soocuvanje so problemite e faza koja site treba da ja pomineme, vo toj period barem se zapoznavate samite sebe ....koi ste , sto mozete i barem ke naucite da se cenite samite sebe, samo covek treba da e samouveren i drugo se samo ke si dojde... Nesrekjata e sekojdnevie vo Makedonija .... bas e fino sto vaka lugeto imat hrabrost i zelba da spodelat svoi iskustva i mislenje.... Pozdrav do Temava
 
човек созрева дури тогаш кога ќе осети болка...ниту порано, ниту подоцна...
јас за жал уште како мала осетив голема болка која не можам да ја споделам овде на форумот, премногу е лична...но сепак, горда сум на сето тоа низ кое поминав бидејќи станав поинаква личност, способна да пружам рака и разбирање на секој кој ке го побара тоа од мене...и горда сум зашто, болката што ја чувствував и лутината кон самиот живот (зошто баш јас...) не оставија негативни последици врз мојата личност, туку напротив...сега се трудам да живеам без многу да мислам зошто така ми се случи или сл....се се случува со одредена причина....дури болката која во самиот момент е неподнослива, "служи" за појасно и подобро гледање на животот...
:salut:
 
Верувам дека секој од нас имал таков период, или постојано живее во таков период. Ние сме „изгубената генерација” на пост-комунистичкиот период. За нас непознати се термините „безгрижно детство”, „ да ја имате секоја играчка која што ќе е посакате”,...па дури и хармонијата во семејствата која е нарушена од тие социо-економски проблеми...

Сите што сме тука сме жртвии на тоа, со исклучок на тие повозрасните...
 
Back
На врв Bottom