Криминалот е општествено-штетна појава, но го имало, го има и ќе го има. Неможе да се искорени. И се подоле спаѓа под криминал.
Алкохолизмот кај младите не е штетна појава. Ретки се оние што се зависници од алкохол. Останатите глумат, колку да бидат интересни.
Наркоманијата е штетна како појава, но општеството ја прави поштетна. Нема ништо лошо ако свиткаш џоинт. Лошо е да се фиксаш во вена, а денес дрогата е достапна на секој чекор, па дури и во аптеките. И наркомани нема кај нас колку што ве плашат дека има. Оние што дуваат не се наркомани.
Самоубиството е резултат на психички пореметена личност која не е во состојба да најде решение за сопствените проблеми, па затоа одлучува да си го одземе животот. Никој, буквално никој при здрава свест не би одлучил да си го одземе животот, освен ако не е во состојба на афект, па избрза. Докажано е дека во секундите кога смртта кај самоубиецот настапува, тој се кае за постапката и сака да се врати назад. И самоубиството постои отсекогаш. Тоа е индивидуален избор, и ако некој не го цени она што го има, не е наша работа да го убедуваме да живее.
Проституцијата е најстариот бизнис на светот. Постоела, постои и ќе постои. Едноставно, тие појави неможат да се отфрлат од општеството, дури е и подобро да се легализираат како заштитна мерка за нивното намалување.
Малолетничката деликвенција може да се сфати и како процес на девијација кај малолетник како резултат на пубертот и одредени трауми, но не и како општествено штетна појава.
Ниедна од овие појави не го загрозува општеството до највисок степен. Криминалот секаде го има, и ќе го има. Теоретски гледано, доколку се изостави криминалот, не би постоела никаква опасност за општеството, но не е можно да го снема одеднаш. Сега за сега би било подобро доколку се работи на негово намалување.