Одговорност

  • Креатор на темата Креатор на темата C/S/F/L
  • Време на започнување Време на започнување
Член од
13 септември 2009
Мислења
562
Поени од реакции
436
Луѓе,имам голем ПРОБЛЕМ со одговорноста...прво себе си правам лошо,а после на другите околу мене.....грубо кажано "мрза" сум. Ја се водам спрема две ненормални размислувања што ми се влезени во глава. Прво,ако идам на работа,немам време за ништо друго,и џабе работам и земам пари(со кои ништо неможеш да си удоволиш) ,а второ како може некој богаташ од коа е роден да тежи милиони и си ужива у животот,а некој да 'рмба за 12 000 и да си ги бута у гз на крај. Овие две работи ме кочат кон исполнувањето на обврски......дали ми е влезено у психа,дали сум голема мрза....немам мотив едноставно ништо да праам..не знам да се организирам..сегде каснам(80% од случаевите)......ве молам за помош зошто стварно више не можам да поднесам ваков начин на живот.....дома моите не ми помагаат туку БЕТЕР праат со македонскиот синдром,"ако паднеш од точак,место да те теши ќе те доутепа"..знам дека не е во ред ова ама не можам психички да поднесам више.....
 
Велат животот ќе ти се промени кога ќе ти се променат мислите и начинот на размислување.И тоа е некој почеток,ете си дошол до констатација дека ти треба промена и добро е што си самокритичен и знаеш дека имаш проблем барем колку што можам да видам од постот.Не мораш да иницираш драстични промени но пробај барем да ја смениш рутината и по малку да вежбаш самодисциплина.Верувам дека си човек на кој бргу му здосадува една работа и затоа психички не се трудиш ни да ја започнеш,пробај за почеток во текот на денот да опфатиш се:и забава и малку работа (не мора да одиш стриктно на работа,едноставно биди корисен низ дома важно е да не мируваш) и хоби ( во зависност што те интерсира).Со тек на време ќе стекнеш работна рутина и ќе бидеш подготвен да се фокусираш на поголеми обврски.
 
македонскиот синдром,"ако паднеш од точак,место да те теши ќе те доутепа"
:pos::pos::pos:
Овој „македонски синдром“ уште го немав слушнато. Интересно е што ова стварно ми се случи: кога бев мал се учев да возам точак и паднав и скршив рака. И пред да види дали сум ок, татко ми почна да ме тепа :)
Значи тоа било тоа а? Македонски синдром хахаах.
 
Велат животот ќе ти се промени кога ќе ти се променат мислите и начинот на размислување.И тоа е некој почеток,ете си дошол до констатација дека ти треба промена и добро е што си самокритичен и знаеш дека имаш проблем барем колку што можам да видам од постот.Не мораш да иницираш драстични промени но пробај барем да ја смениш рутината и по малку да вежбаш самодисциплина.Верувам дека си човек на кој бргу му здосадува една работа и затоа психички не се трудиш ни да ја започнеш,пробај за почеток во текот на денот да опфатиш се:и забава и малку работа (не мора да одиш стриктно на работа,едноставно биди корисен низ дома важно е да не мируваш) и хоби ( во зависност што те интерсира).Со тек на време ќе стекнеш работна рутина и ќе бидеш подготвен да се фокусираш на поголеми обврски.

Така е..едноставно после многу кратко време го губам мотивот...и барам изговори(се праам самиот будала) за да ја одложам таа работа..било која и да е..не можам више да слушам..ти си неодговорен,ти си ваков ти си таков,ти ќе касниш...едноставно ми треба план да си го организирам денот...ја се' правам,како дувне ветрот,така и ја..не знам како да се организирам...не знам како да го одржувам мотивот..
 
Така е..едноставно после многу кратко време го губам мотивот...и барам изговори(се праам самиот будала) за да ја одложам таа работа..било која и да е..не можам више да слушам..ти си неодговорен,ти си ваков ти си таков,ти ќе касниш...едноставно ми треба план да си го организирам денот...ја се' правам,како дувне ветрот,така и ја..не знам како да се организирам...не знам како да го одржувам мотивот..
Си ја читал Getting things done од David Allen?
 
:pos::pos::pos:
Овој „македонски синдром“ уште го немав слушнато. Интересно е што ова стварно ми се случи: кога бев мал се учев да возам точак и паднав и скршив рака. И пред да види дали сум ок, татко ми почна да ме тепа :)
Значи тоа било тоа а? Македонски синдром хахаах.
Еве ти го македонскиот синдром . објаснат ти е од дечково што израснал во Австралија .
 
Така е..едноставно после многу кратко време го губам мотивот...и барам изговори(се праам самиот будала) за да ја одложам таа работа..било која и да е..не можам више да слушам..ти си неодговорен,ти си ваков ти си таков,ти ќе касниш...едноставно ми треба план да си го организирам денот...ја се' правам,како дувне ветрот,така и ја..не знам како да се организирам...не знам како да го одржувам мотивот..
Пробај да завршуваш поситни работи првен низ дома една недела,раскрени си ја собата,средувај си ги шкафовите,понуди се на твоите да им завршиш некоја обврска и биди повеќе во движење не седи на кафиња и апстинирај малку од проблемите на другите.Фокусирај се на твојот проблем.Би те советувала да почнеш да стануваш порано така ќе имаш време за се,на еден лист напиши си од колку до колку часот што сакаш да работиш и само држи се до распоредот не е толку тешко.Почни да им кажуваш ''не'' на пријателите доколу те викаат за излегување и слично во периодот кога си ставил друга обврска да завршиш.Кога ќе си обезбедиш начин на функционирање,ќе имаш време полека да завршуваш се на време и нема да се нервираш а волјата ќе дојде сама по себе кога ќе ги видиш резултатите од твојата дисциплина.
 
Луѓе,имам голем ПРОБЛЕМ со одговорноста...прво себе си правам лошо,а после на другите околу мене.....грубо кажано "мрза" сум. Ја се водам спрема две ненормални размислувања што ми се влезени во глава. Прво,ако идам на работа,немам време за ништо друго,и џабе работам и земам пари(со кои ништо неможеш да си удоволиш) ,а второ како може некој богаташ од коа е роден да тежи милиони и си ужива у животот,а некој да 'рмба за 12 000 и да си ги бута у гз на крај. Овие две работи ме кочат кон исполнувањето на обврски......дали ми е влезено у психа,дали сум голема мрза....немам мотив едноставно ништо да праам..не знам да се организирам..сегде каснам(80% од случаевите)......ве молам за помош зошто стварно више не можам да поднесам ваков начин на живот.....дома моите не ми помагаат туку БЕТЕР праат со македонскиот синдром,"ако паднеш од точак,место да те теши ќе те доутепа"..знам дека не е во ред ова ама не можам психички да поднесам више.....

А како може некој невработен постојано да бара работа и да плачи за ебани 8000 денари кои изгледаат недостижни за него?

Немаш време за ништо друго оти сигурно после работа се тегниш низ дома, бидејќи кажа дека си мрза која не знај да си го организира животот и времето. Од последни болдирани зборови произлегува и твоето каснење, и твоето ,,немање" мотив нешто да направиш. Застани машки и почни да ги рушиш секојдневните однесувања и навики.
Ако станувап пример во 8 за на работа, веднаш се облекуваш и заминуваш, стани на пример во 7 и 20, пивни си едно кафе како човек, искулирај и замини на работа. Некоја ноќ легни си порано. Друга прошетај надвор, трета најди си друга работа што ќе те исполнува. Од старт ти ако кемкаш дека леле леле не ја бива, до мене е проблемо, автоматски сам се навредуваш и туркаш надолу. Сигурно ако сакаш ќе го постигниш обратното, само треба да посакаш и да почниш да дејствуваш. ВО спротивно со кукање, лелекање остануваш таму каде што си.
 
Па првиот чекор веќе го направи, добро е што си свесен за тоа и што бараш помош. Некои не се ни свесни и мислат дека си е океј со нив.
Почни со некои е-books за да ти кренат мотивација и не чекај резултати преку ноќ. Чекор по чекор се ќе биде, го знам ова од искуство :)
 
Луѓе,имам голем ПРОБЛЕМ со одговорноста...прво себе си правам лошо,а после на другите околу мене.....грубо кажано "мрза" сум. Ја се водам спрема две ненормални размислувања што ми се влезени во глава. Прво,ако идам на работа,немам време за ништо друго,и џабе работам и земам пари(со кои ништо неможеш да си удоволиш) ,а второ како може некој богаташ од коа е роден да тежи милиони и си ужива у животот,а некој да 'рмба за 12 000 и да си ги бута у гз на крај. Овие две работи ме кочат кон исполнувањето на обврски......дали ми е влезено у психа,дали сум голема мрза....немам мотив едноставно ништо да праам..не знам да се организирам..сегде каснам(80% од случаевите)......ве молам за помош зошто стварно више не можам да поднесам ваков начин на живот.....дома моите не ми помагаат туку БЕТЕР праат со македонскиот синдром,"ако паднеш од точак,место да те теши ќе те доутепа"..знам дека не е во ред ова ама не можам психички да поднесам више.....
Се ми е сфатливо, освен примерот со работата. Одговорноста и мрзата не се антоними. Ти можеш да бидеш мрзлив, ама одговорен.Тоа што не ти се работи за 12 000 е друг проблем.
А неспособноста да се организираш веројатно е вродена. И тука треба многу да се поработи. Не знам колку години имаш, ама ако продолжиш така уште толку ќе заглавуваш, ќе се губиш и ќе сменуваш волја.
Најдобар совет би бил да си поставиш свои принципи и многу да не те вознемирува мислењето на другите, се разбира притоа исполнувајќи ги главните обврски, макар некогаш и нерадо.
 
Женет си?Деца имаш?Ако го имаш ова ќе имаш мотивација.
Јас бев дебил мрза(тато носи мама меси)дома имав оставено слика,а одев само да земам пари или на работа кај моите,ама обврските си го направија своето
 
Back
На врв Bottom