Ниту во една врска нема совршена хармонија,без падови и подеми.Кога доаѓаат таквите периоди на падови и проблеми,на површина излегува колку, и на што се сме подготвени, да направиме,за да го зачуваме сето она што го имаме.Но тука се појавува и нашата гордост која не става во дилема.
Имам гордост нема да ја симнам пред него/неа и ќе останам на мојот став?!
Дали треба да направам се, за да го задржам она што го имам?!
Кога сме ние виновни за проблемите,полесно ќе побараме извинување.Но што кога не сме ние виновни,но сме премногу горди да опростиме или да побараме да размисли дека се она што имаме може да се сруши со некој негов погрешен потег.
Дали некогаш сте ја ставиле гордоста пред љубовта?Да молите да размисли уште еднаш?
Колку нашата гордост може да влијае да го изгубиме оној што го сакаме или да го вратиме изгубеното?
) jas sum Lav vo horoskop a tie se premnogu gordi,znaci bez razlika dali sme vo pravo ili ne,za drugarka bi pregazile mnogu raboti,:dejekarete ama za decko ne
), туку на онаа здрава доза на гордост која ми го одредува достоинството ко соба. Имено, ако треба апла да се понижам себе си, или да се откажам од нешто што сметам дека е нераскинлив дел од мене(како блиски луѓе, нешта кои многу ми значи да ги правам и слично) тогаш одма ми станува јасно дека не сум во ок врска и дека треба да ја прекинам. Затоа што во спротивно, сеќавањето на залудното понижување ќе остане во мене и ќе ме спречи да го гледам партнерот со исти очи. Потсвесно секогаш ќе се сметам за жртва, а партнерот за некој неправеден, и аналогно на тоа нема да може да имаме функционална врска.
