S
Samurai_Sk
Гостин
Има една типка, кога се вратам од работа секогаш ја сретнам на автобуската станица, значи нема ден што нема да ме погледне 2 до 3 секунди, проблемот е што фрла поглед без емоции така сериозно, и кога и вратам со поглед одма гледа настрана, еднашка башка се качи со истиот автобус со кој јас стално патувам (речиси секогаш) беше од тие украинските новите, таа седна на десната страна на столчињата покрај прозорецот одма после втората врата јас на левата страна еден ред понозад (не бевме наспроти седнати), со неа седна еден пензионер, со мене една жена , после 2 станици типката сврте глава да ме погледне (јас ко мањак цело време зјапнав во неа) се оствари контакт очи во очи се погледнавме 2-3 секунди и таа првата како и секогаш го тргна погледот настрана и направи некоја нервозна фаца
. Некако и мене ме фати инеат од таквиот нејзин израс на лицето после контактот,па носам една книга кога ми е досадно во автобус ја читам, ја извадив книгата од ранецот и демек почнав да читам. Знам мислам чуствував дека "читајќи" таа ми фрли уште еднашка поглед но јас овојпат не реагирав и изигравав интелектуалец и така таа се симна прва јас продолжив да читам уште една станица
. Стварно не знам, вака да и се доближам според мене не ми дава простор,ми изгледа многу тешко да почнем разговор со неа и искрено се плашам ке ме прави резил сред улица ако се обидувам
, со времето мислам дека е само во мојата глава дека има некаква хемија помеѓу нас.



Последно уредено од модератор: