Не зборуваме за такви околности. (Настрана од тоа, тие околности не траат долго)
И/му пративте порака - не реплицира (кој е следен чекор?)
- Креатор на темата Amateur
- Време на започнување
Не зборуваме за такви околности. (Настрана од тоа, тие околности не траат долго)
Избегнување одговор значи ароганција и глупо билдање на его !Не се согласувам, ако јас зборам со некого, и во дискусијата одлучам да почнам да зборувам на тема за која можеби тој/таа се осеќа непријатно, дали неговото прескокнување на одредени прашања, т.е. одговори треба да се смета за непочитување и некултура?
За мене нема никаква разлика од порака, и разговор во живо кога се работи за прашања за кои можеби едната страна се осеќа непријатно, за мене избегнување на одговор значи не.
Следен чекор е прoдолжуавање понатака
Последно уредено:
Се сложувам сосема.
- Член од
- 24 февруари 2012
- Мислења
- 1.012
- Поени од реакции
- 2.155
Ми се чини како да ги браниш тие што не вракаат на смс порака
Значи Сал, ако има ангажираност и не може да врати веднаш може да врати подоцна. Сигурно прави пауза и може да одвои 1 минута за порака. Не мора порака, сигнал нека биде и то је то. Не прифакам изговори од типот како немал кредит, како бил зафатен и не можел да одговори.
Не сакам изговори...
Инаку кај мене се среди проблемот сега наместо да ми врака на пораки ми се јавува таман му го слушам гласот
Ај да не се лигавам
Саншајн камо појкето женски да го имаја твоево мислење!Респект за тебе!Ми се чини како да ги браниш тие што не вракаат на смс порака
Значи Сал, ако има ангажираност и не може да врати веднаш може да врати подоцна. Сигурно прави пауза и може да одвои 1 минута за порака. Не мора порака, сигнал нека биде и то је то. Не прифакам изговори од типот како немал кредит, како бил зафатен и не можел да одговори.
Не сакам изговори...
Инаку кај мене се среди проблемот сега наместо да ми врака на пораки ми се јавува таман му го слушам гласот
Ај да не се лигавам
Saladin
被爆者
- Член од
- 5 февруари 2007
- Мислења
- 10.841
- Поени од реакции
- 13.964
Колку што ги бранам, толку и акцентирам на моментот - недоразбирање од двете страни. Затоа што најглупо ми е кога врските се завршуваат поради таквите недоразбирања од двете страни. Гледај го Immortal beloved ќе се пукаш у колено ако таквата можност ти се отвори. Но од друга страна секогаш постои и светла точка во сето тоа. Работата е ако се види истата и се поработи на себе за да во следниот обид се биде што пократок и појасен.[DOUBLEPOST=1393501331][/DOUBLEPOST]Ми се чини како да ги браниш тие што не вракаат на смс порака
Значи Сал, ако има ангажираност и не може да врати веднаш може да врати подоцна. Сигурно прави пауза и може да одвои 1 минута за порака. Не мора порака, сигнал нека биде и то је то. Не прифакам изговори од типот како немал кредит, како бил зафатен и не можел да одговори.
Не сакам изговори...
Инаку кај мене се среди проблемот сега наместо да ми врака на пораки ми се јавува таман му го слушам гласот
Ај да не се лигавам
А ако ете да речеме е во касното време на врската кога е при самиот крај, каде личностите се познаваат добро, еден од начините да не се повреди другата страна?
Не ги оправдувам нит избегнувањата, но ако некој има осетлива душа и се повредува дури и на еден „комплимент“ кажан во шега, другата страна не и` останува ништо друго освен да се стиска и да не биде оноа што таа навистина сака. Компромиси си се компромиси, но ако некој вложува целосно - значи менува карактер за да му угоди каприц на друг - ти се плукнам во врската.
Последно уредено:
Подобро комплимент кажан во шега него ароганција.Значи неодговарањето е на некој начин омаловажување,а ароганцијата ја мрзам како појава!
Saladin
被爆者
- Член од
- 5 февруари 2007
- Мислења
- 10.841
- Поени од реакции
- 13.964
Многумина оние кои викаат дека сакаат искреност, всушност и се кријат во купчето комплименти и како тоа да му угодат на партнерот, но и очекуваат истото од него. Но некои едноставно и не можат да го истрпат тоа и на крајот престануваат д кореспондираат на каприците на партнерот.
зошто е поубаво на вибер ... да не трошиш?
Дали тоа значи дека треба да ги игнорираш пораките од партнерката!
Psyside
Nocturnal
- Член од
- 30 јануари 2009
- Мислења
- 18.785
- Поени од реакции
- 18.536
Да да, сигурно.
Основна култура налага дека е во најмала рака непристојно да се игнорира порака. Понатаму, логика налага дека апсолутно не вреди да се замараме со личности кои се лишени од таа основна култура. Затоа, површински гледано - после игнорирање на првата порака треба да се продолжи понатаму без големи надежи за позитивно разрешување на ситуацијата.
Ако малку подлабински ја размислиме ситуацијата, се појавуваат фактори кои како резултат на претходно искуство може да се разгледуваат како одбранбени механизми.
Игнорирањето е полесениот начин да се избегне непосакуван контакт. Не сите се створени за тешки муабети, постојат луѓе кои едноставно ги мрзи да се замараат, а муабет да не правиме колку постојат луѓе кои не знаат да се носат макар и со културно одбивање
Игнорирањето може да биде и превентива против луѓе кои не го знаат значењето на зборот „не“. Ова, по мене е најсилната причина за игнорирање. Сите сме биле во ситуација да просто не можеме на фин начин да објасниме како не сме заинтресирани за другата личност која го иницира контактот. Во оваа категорија влегуваат сите они на кои животна парола за фаќање дечко/девојка им е „не ебе убавиот, ебе упорниот“ па таа упорност се граничи со тероризирање преку SMS, фејсбук чат, лајкови, коментари, позиви итн. Кога сето ова ќе кулминира во пукање филм - оној на кој му пукнал филмот под дефолт е безосетен кретен/кучка.
Игнорирањето може да помогне кај личности кои не се од конфронтирачка природа и имаат проблем со одбивање на други луѓе. Овие луѓе просто не сакаат да бидат запаметени како негативни и имаат уплав од фактот дека некој, на директен начин може да биде разочаран од нив. Затоа ја одбираат опцијата игнорирање со логиката - има надеж да се извадам од непријатнава ситуација без да го расипам мислењето за мене на другиот.
Игнорирањето може да се употреби и како додатно време за проверка на неразрешени чувства према другата особа. Иако ова во принцип баш и не е фер, со оглед на тоа дека исходот може за џабе да ги подгрева надежите на другата особа, сепак барем во оваа ситуација има некаква надеж ( ако надеж е она што се бара)
Секогаш постои и онаа минимална шанса пораката да не била видена, да била случајно избришана пред да биде прочитана или просто да сте пратиле порака во некој хаотичен период и игнорирањето не е резултат на незаинтресираност, туку на презафатеност и окупираност на мислите.
Да не се сфатиме погрешно - ништо од напишаново не значи дека лично јас го оправдувам игнорирањето, туку просто дека можам да го разберам моментот донекаде. Така да, на прашањето „што понатаму?“ има два можни одговори - или ќе се игра на сигурно и апсолутно ќе се прекине секаков понатамошен контакт, или ќе се процени секоја индивидуална ситуација на индивидуален начин и ќе се продолжи според направената процена
Ако малку подлабински ја размислиме ситуацијата, се појавуваат фактори кои како резултат на претходно искуство може да се разгледуваат како одбранбени механизми.
Игнорирањето е полесениот начин да се избегне непосакуван контакт. Не сите се створени за тешки муабети, постојат луѓе кои едноставно ги мрзи да се замараат, а муабет да не правиме колку постојат луѓе кои не знаат да се носат макар и со културно одбивање
Игнорирањето може да биде и превентива против луѓе кои не го знаат значењето на зборот „не“. Ова, по мене е најсилната причина за игнорирање. Сите сме биле во ситуација да просто не можеме на фин начин да објасниме како не сме заинтресирани за другата личност која го иницира контактот. Во оваа категорија влегуваат сите они на кои животна парола за фаќање дечко/девојка им е „не ебе убавиот, ебе упорниот“ па таа упорност се граничи со тероризирање преку SMS, фејсбук чат, лајкови, коментари, позиви итн. Кога сето ова ќе кулминира во пукање филм - оној на кој му пукнал филмот под дефолт е безосетен кретен/кучка.
Игнорирањето може да помогне кај личности кои не се од конфронтирачка природа и имаат проблем со одбивање на други луѓе. Овие луѓе просто не сакаат да бидат запаметени како негативни и имаат уплав од фактот дека некој, на директен начин може да биде разочаран од нив. Затоа ја одбираат опцијата игнорирање со логиката - има надеж да се извадам од непријатнава ситуација без да го расипам мислењето за мене на другиот.
Игнорирањето може да се употреби и како додатно време за проверка на неразрешени чувства према другата особа. Иако ова во принцип баш и не е фер, со оглед на тоа дека исходот може за џабе да ги подгрева надежите на другата особа, сепак барем во оваа ситуација има некаква надеж ( ако надеж е она што се бара)
Секогаш постои и онаа минимална шанса пораката да не била видена, да била случајно избришана пред да биде прочитана или просто да сте пратиле порака во некој хаотичен период и игнорирањето не е резултат на незаинтресираност, туку на презафатеност и окупираност на мислите.
Да не се сфатиме погрешно - ништо од напишаново не значи дека лично јас го оправдувам игнорирањето, туку просто дека можам да го разберам моментот донекаде. Така да, на прашањето „што понатаму?“ има два можни одговори - или ќе се игра на сигурно и апсолутно ќе се прекине секаков понатамошен контакт, или ќе се процени секоја индивидуална ситуација на индивидуален начин и ќе се продолжи според направената процена
Јунајтед
Indifferent
- Член од
- 5 јануари 2009
- Мислења
- 3.974
- Поени од реакции
- 1.622
- Возраст
- 35
Се е тоа во ред што си пишала, ама еве да опишам една ситуација моја пред некои 2 години. Буквално зјапавме еден во друг неколку месеци, а и на факултет цело време ја глеав. Не пријдов, којзнае што си помисли, дали и фали нешто или не знам и она ми дојде. До колку работела читална, страв и било сама да си одела дрн дрн. Муабети за факс едно-друго, а јас ја знаев која е и после 3-4 дена ја додадов на фб. Буквално почна да бега од мене и да ме одминува или да ме поздравува онака целата скиселена во фаца ко не знам што да сум и згрешил.
Си викам или глуми недостижна или стварно не сака ништо. Ај си викам да оладам јас, не е крај на светот, ни е прва ни последна и ја сретнав и и се извинив дека сум направил да и биде неугодно и ако не бива ништо океј е. Коа прсна да се смее и ми вика ја не знам од кај имаш таков впечаток, 6 пати ми го повтори истото. Викам глеај колку е за никаде, ај шо не сака не сака, ама да ми се понаша ко од Марс да сум паднал, не бива.
Почнав и ја со истиот филм, не ја познавам. Истиот ден кога првпат ја одминав, веднаш ми пиша на фб и ме прашуваше за факс нешто. Минува уште еден месец, пак ја одминувам и еден ден пак ја застанав и пак се извинив. Не знам ни ја зошто, сам си се смеам кај ми бил умот. И истата вечер, пишав една порака ја пишував 3 и пол саати како се осеќам(можда непотребно сега кога размислувам со ладна глава), а не знам да го искажам, па се објаснував како ја најдов на фб и и пишувам чим си живееме кога ќе пиеме кафе? Да не биде дека не сум пробал, макар и толку без самодоверба. Улица почна да поминува кога ќе ме види.
И откако си го наполни егото или што и да и беше филмот, после 2 и пол месеци кога веќе заврши годината и се прибравме во нашите градови ми стига порака буквално овие зборови. Извини, не знаев што да ти одговорам(жити мене, 2 месеци? ), ја сум малце себична, ама може да бидеме пријатели. Ја се осеќам супер иако ти враќам по 2 месеци и вакво смајли
И шо да речам, ќе бидеме другари, ќе ми кажуваш на кој грчки остров со кој вемеровец ќе одиш? Или ја сум тој со наочарите што ќе ти пишува семинарски? Ама типично створење, мамина и татина маза, цел живот се и е на тацна и тоа е.
Знам дека се можеше да се реши без комплицирање, да ја прашав уште кога ја запознав,ама во 2012 бев едно, во 2014 малце поразличен.
И сеа ме глеа со тажна фаца, ко за инат секој ден ја глеам, ама носи се таму си викам и се воздржувам да не и го кажам тоа што и го пишав во пораките.
Муабетот ми е треба да го процениш човекот дали е замарант, дали не знае за не. Ја гарантирам дека не сум замарал никоја, која се поставила фер и кажала не можам, не сакам, ама да бега од мене и тоа не бива.
Си викам или глуми недостижна или стварно не сака ништо. Ај си викам да оладам јас, не е крај на светот, ни е прва ни последна и ја сретнав и и се извинив дека сум направил да и биде неугодно и ако не бива ништо океј е. Коа прсна да се смее и ми вика ја не знам од кај имаш таков впечаток, 6 пати ми го повтори истото. Викам глеај колку е за никаде, ај шо не сака не сака, ама да ми се понаша ко од Марс да сум паднал, не бива.
Почнав и ја со истиот филм, не ја познавам. Истиот ден кога првпат ја одминав, веднаш ми пиша на фб и ме прашуваше за факс нешто. Минува уште еден месец, пак ја одминувам и еден ден пак ја застанав и пак се извинив. Не знам ни ја зошто, сам си се смеам кај ми бил умот. И истата вечер, пишав една порака ја пишував 3 и пол саати како се осеќам(можда непотребно сега кога размислувам со ладна глава), а не знам да го искажам, па се објаснував како ја најдов на фб и и пишувам чим си живееме кога ќе пиеме кафе? Да не биде дека не сум пробал, макар и толку без самодоверба. Улица почна да поминува кога ќе ме види.
И откако си го наполни егото или што и да и беше филмот, после 2 и пол месеци кога веќе заврши годината и се прибравме во нашите градови ми стига порака буквално овие зборови. Извини, не знаев што да ти одговорам(жити мене, 2 месеци? ), ја сум малце себична, ама може да бидеме пријатели. Ја се осеќам супер иако ти враќам по 2 месеци и вакво смајли
И шо да речам, ќе бидеме другари, ќе ми кажуваш на кој грчки остров со кој вемеровец ќе одиш? Или ја сум тој со наочарите што ќе ти пишува семинарски? Ама типично створење, мамина и татина маза, цел живот се и е на тацна и тоа е.Знам дека се можеше да се реши без комплицирање, да ја прашав уште кога ја запознав,ама во 2012 бев едно, во 2014 малце поразличен.
И сеа ме глеа со тажна фаца, ко за инат секој ден ја глеам, ама носи се таму си викам и се воздржувам да не и го кажам тоа што и го пишав во пораките.
Муабетот ми е треба да го процениш човекот дали е замарант, дали не знае за не. Ја гарантирам дека не сум замарал никоја, која се поставила фер и кажала не можам, не сакам, ама да бега од мене и тоа не бива.
Основна култура налага дека е во најмала рака непристојно да се игнорира порака. Понатаму, логика налага дека апсолутно не вреди да се замараме со личности кои се лишени од таа основна култура. Затоа, површински гледано - после игнорирање на првата порака треба да се продолжи понатаму без големи надежи за позитивно разрешување на ситуацијата.
Ако малку подлабински ја размислиме ситуацијата, се појавуваат фактори кои како резултат на претходно искуство може да се разгледуваат како одбранбени механизми.
Игнорирањето е полесениот начин да се избегне непосакуван контакт. Не сите се створени за тешки муабети, постојат луѓе кои едноставно ги мрзи да се замараат, а муабет да не правиме колку постојат луѓе кои не знаат да се носат макар и со културно одбивање
Игнорирањето може да биде и превентива против луѓе кои не го знаат значењето на зборот „не“. Ова, по мене е најсилната причина за игнорирање. Сите сме биле во ситуација да просто не можеме на фин начин да објасниме како не сме заинтресирани за другата личност која го иницира контактот. Во оваа категорија влегуваат сите они на кои животна парола за фаќање дечко/девојка им е „не ебе убавиот, ебе упорниот“ па таа упорност се граничи со тероризирање преку SMS, фејсбук чат, лајкови, коментари, позиви итн. Кога сето ова ќе кулминира во пукање филм - оној на кој му пукнал филмот под дефолт е безосетен кретен/кучка.
Игнорирањето може да помогне кај личности кои не се од конфронтирачка природа и имаат проблем со одбивање на други луѓе. Овие луѓе просто не сакаат да бидат запаметени како негативни и имаат уплав од фактот дека некој, на директен начин може да биде разочаран од нив. Затоа ја одбираат опцијата игнорирање со логиката - има надеж да се извадам од непријатнава ситуација без да го расипам мислењето за мене на другиот.
Игнорирањето може да се употреби и како додатно време за проверка на неразрешени чувства према другата особа. Иако ова во принцип баш и не е фер, со оглед на тоа дека исходот може за џабе да ги подгрева надежите на другата особа, сепак барем во оваа ситуација има некаква надеж ( ако надеж е она што се бара)
Секогаш постои и онаа минимална шанса пораката да не била видена, да била случајно избришана пред да биде прочитана или просто да сте пратиле порака во некој хаотичен период и игнорирањето не е резултат на незаинтресираност, туку на презафатеност и окупираност на мислите.
Да не се сфатиме погрешно - ништо од напишаново не значи дека лично јас го оправдувам игнорирањето, туку просто дека можам да го разберам моментот донекаде. Така да, на прашањето „што понатаму?“ има два можни одговори - или ќе се игра на сигурно и апсолутно ќе се прекине секаков понатамошен контакт, или ќе се процени секоја индивидуална ситуација на индивидуален начин и ќе се продолжи според направената процена
Многу убаво напишано.
Би додал и дека има луѓе кои се комплетно ама 100% неиницијативни. Ако некој не им иницира нешто, не мрдаат па што сака нека е. Не ни знаат како ни па што е иницијатива.