Емоции? Loading...

[Гладиус]

Дали мислите дека некогаш емоциите ви немаат доволно силен интензитет?
Ви се случило ли да сакате да чувствувате нешто, да знаете дека по сите непишани правила треба да го чувствувате тоа, а тоа едноставно е или преслабо или изостанува?

 

[Bodhidharma]

Дали мислите дека некогаш емоциите ви немаат доволно силен интензитет?
Ви се случило ли да сакате да чувствувате нешто, да знаете дека по сите непишани правила треба да го чувствувате тоа, а тоа едноставно е или преслабо или изостанува?

Оваа ситуација се вика трансцендентална состојба....не е нешто што би требало да те исплаши. Едноставно, над мислите и емоциите има нешто друго....тоа е тоа.

 

[Skopjanica]

Jas kako mlad bev mnogu emotiven i totalno se prepustav so site emocii vo edna vrska. No so godinite koga vidov so kakvi "sushtestva" si imam rabota stanav bez emocii i laden kako shpricen. Tazno , ama taka e....

 

[blue ladybug]

Дали мислите дека некогаш емоциите ви немаат доволно силен интензитет?
Ви се случило ли да сакате да чувствувате нешто, да знаете дека по сите непишани правила треба да го чувствувате тоа, а тоа едноставно е или преслабо или изостанува?

Да, ми се случило. Подобро е да ги прифатиш како такви, оти подоцна можат да ти создадат само фрустрации, нервоза и одбивност. Препушти се на тоа што го чуствуваш, без разлика со колкав интензитет е.

 

[Гладиус]

Да, ми се случило. Подобро е да ги прифатиш како такви, оти подоцна можат да ти создадат само фрустрации, нервоза и одбивност. Препушти се на тоа што го чуствуваш, без разлика со колкав интензитет е.

Проблемот е што не чувствувам скоро ништо, иако треба. Нешто како 'така требало да биде' само поглупо малце пошо вклучува многу деликатна ситуација во која не е нормално ниту да се помисли тоа.

 

[blue ladybug]

Проблемот е што не чувствувам скоро ништо, иако треба. Нешто како 'така требало да биде' само поглупо малце пошо вклучува многу деликатна ситуација во која не е нормално ниту да се помисли тоа.

Значи не знам за каква ситуација станува збор. Можно ли е нешто да те има шокирано, па на некој начин несвесно да си ги имаш дистанцирано чуствата за таа работа? Како некој одбрамбен механизам, за да не бидиш повреден? Пред колку време ти се случила ситуацијата? Дај си време малце, па ќе видиш дали и какви чувства ќе имаш. Најбитно од се, без разлика дали имаш или немаш чувства, е да знаеш да ја прифатиш реалната ситуација таква каква што е, да не бегаш од неа. Разговарај отворено со личноста која е засегната во истава ситуација. Ако мислиш дека треба, сепак ти знаеш што е најдобро и во каква ситуација точно се наоѓаш. На крај краева, може уште не ти е "сварена" ситуацијава.

 

[Velvet She]

Проблемот е што не чувствувам скоро ништо, иако треба. Нешто како 'така требало да биде' само поглупо малце пошо вклучува многу деликатна ситуација во која не е нормално ниту да се помисли тоа.

Ништо страшно. Веројатноста е дека несвесно ги блокираш емоциите, од проста причина што ти е тешко вистински да се соочиш со нив. Си правиш некаква барикада или негација на вистинитоста и реалноста на изворот кој треба да ги предизвика емоциите кои недостасуваат и штитејќи се себеси - не ги доживуваш тие емоции во полн интензитет.

Не се оптеретувај со поими како „нормално“ во вакви ситуации. Емоционалните реакции имаат голема слоевитост на индивидуално ниво и не постои правилен начин на кој треба да бидат изразени.

 

[wot]

Специфицирај, ако не е премногу интимно. Некој од семејството е премногу болен а тебе ти е сеедно? Сe скара со девојката па сега "ништо не чувствуваш"?
Спектарот на емоции е обемен, а во однос со различните дадени ситуации, резултатот/решението може да бидат многу, многу комбинации.
Во реченица, да утврдиме дали си социопат или разгалено детенце.


Емоционален хендикеп не постои, само интензитетот варира.

 

[Windfucker]

Кога пишуваш на форум и имаш грижа на совест дека немаш емоции, тогаш значи дека не треба да се грижиш дека си социопат.
Ако беше таков воопшто немаше да се грижиш и отвараш темава.

 

[Пепси_]

Тоа е голем левел на соочување со реалноста и не реагираш никако.....its okay.

 

[SomeoNe!]

Кажуваш нешто а не спомуваш за што се работи, какви емоции? Према што?

 

[Dzish]

Оваа ситуација се вика трансцендентална состојба....не е нешто што би требало да те исплаши. Едноставно, над мислите и емоциите има нешто друго....

Шо е то другото шо е над мислите и емоциите?

Инаку, да сум се нашол во ситуацијата, поприлично заебано е. Наместо чувства, имаш грижа на совест и прашање: шо ми е бе?

 

[Гладиус]

Специфицирај, ако не е премногу интимно. Некој од семејството е премногу болен а тебе ти е сеедно? Сe скара со девојката па сега "ништо не чувствуваш"?
Спектарот на емоции е обемен, а во однос со различните дадени ситуации, резултатот/решението може да бидат многу, многу комбинации.
Во реченица, да утврдиме дали си социопат или разгалено детенце.


Емоционален хендикеп не постои, само интензитетот варира.

Близок пријател а и далеку од тоа дека ми е сеедно. Туку едноставно, споредено со реакциите на другите засегнати во ситуацијава ја сум премногу 'тоа е, не можеме да помогнеме никако' и како што кажа и @Dzish имам некоја грижа на совест поради таквото размислување.

 

[Celsius]

Едноставно во состојба на силен стрес, механизмот работи така што најчесто ги потискаме емоциите, ги заобиколуваме и немо ја посматраме ситуацијата. Некогаш се работи за очекувањата кои другите ги имаат од нас, па правиме слика на стабилност, контрола, па дури и оформуваме одбивност кон самата ситуација. Се затапуваме емоционално со цел полесно да ја пребродиме ситуацијата.
Гладиус, се ќе се врати, сите емоции, ќе еруптира, ама кога ќе дојде тој момент биди спремен со сите сили да не ги изигнорираш, пушти нека поминат низ тебе, бидејќи тоа е многу важно за твоето здравје потоа.

 

[Feli]

Многу често и јас се соочувам со овој проблем. Свесна сум дека треба во одредена ситуација да сочувствувам со луѓе кои ми се блиски и да изреагирам по соодветно, но некако не ми идат такви емоции. Како сето тоа што и се случува на таа личност да ми е далечно, како само теоретски да го доживувам. Не можам да се поврзам со нивните чувства во тој момент и во таа ситуација. И секако и јас чувствувам грижа на совест и понекогаш се форсирам себеси да го почувствувам тоа што се очекува од мене. А ако веќе не можам, тогаш (се срамам да кажам) се обидувам да ја изглумам реакцијата.
И тоа не е само во еден случај и не е само кон еден човек.
А себеси се сметам за емотивна личност, ама ете понекогаш имам таква блокада...