Емоции? Loading...

Генерално сè се сведува на тоа дека во некои ситуации несвесно исклучуваме емоции, односно правиме некоја емоционална блокада за да не пропаднеме.
Ви благодарам на сите за советите, споделувањето искуства, болка, тага и мислење.
 
Генерално сè се сведува на тоа дека во некои ситуации несвесно исклучуваме емоции, односно правиме некоја емоционална блокада за да не пропаднеме.
Ви благодарам на сите за советите, споделувањето искуства, болка, тага и мислење.

Несвесно направено тоа е уствари цепење на личноста. Арно ама потсвесното си има капацитет, и по неколку маски(персони) ќе настапи пропаѓањето кое ти го спомна. Ни Вардар не те пере тогаш. Не е тоа последица на повисоки центри, туку шизофренија. Добрата вест е што се тоа е илузија (y)
 
За некои работи веќе немам ни емоции.
За некои од пред 3-4 години, за некои од пред година, за некои од пред некој месец.
Зошто?
Зашто видов дека не вреди. Јас реално за некои работи не можам ни да се препознаам, но тоа е. Дали сум се сменила на подобро, не знам, но сега е вака.
Не мислам дека сум станала полоша, напротив, мене ми е само полошо. За другите, ич не сум лоша. Освен ако се тие први лоши, тогаш сум двојно лоша.
А за блокади на емоции, секојдневно си правам блокади. Не верувам дека некој кој реално гледа и чувствува што се случува околу него, може да помине без нив со здрав памет.
 
Несвесно направено тоа е уствари цепење на личноста. Арно ама потсвесното си има капацитет, и по неколку маски(персони) ќе настапи пропаѓањето кое ти го спомна. Ни Вардар не те пере тогаш. Не е тоа последица на повисоки центри, туку шизофренија. Добрата вест е што се тоа е илузија (y)
Човече ништо не разбрав од тоа што кажа во темава. Ќе бидеш љубезен да ми објасниш како на мало дете? Не те тролам, ме интересира тоа што имаш да го кажеш. Make it simple. :)
 
Има теории дека не сите имаат душа, па и сте виделе, факт е дека не сите чувствуваат. Друго, факт е дека реално тешки периоди во кои едноставно не смееш да плачеш (туку да бидеш нормален, за да функционираш) те претвараат во зомби, ко што кога-тогаш или помалку-повеќе стануваат сите.

Тоа се вика идеолошка мотивираност или уште попознато како фанатизам.Човекот чуствува се без разлика кој што има направено или колку убиено,разликата е во тоа што идеалот се става над себе.Уште нема човек што не е роден без некој центар во мозокот,така да сите чуствуваме и имаме емоции.Зависи кога и за што ги покажуваме/прикриваме.
--- надополнето: 17 декември 2013 во 06:51 ---
А за блокади на емоции, секојдневно си правам блокади.
Иако не те познавам,претпоставувам дека си имала до сега супер живот (во главно),детство исполнето со среќа и радост,задоволна од себе со умисла на друга теорија.Блокада на емоции по ниедна дефиниција и закон во психологијата неможе да се направи а најмалку па секој ден да се прави (затоа го кажав тоа првото).
 
Човече ништо не разбрав од тоа што кажа во темава. Ќе бидеш љубезен да ми објасниш како на мало дете? Не те тролам, ме интересира тоа што имаш да го кажеш. Make it simple. :)

Проба некој да протера теорија на повисоки центри. Моето мислење е дека уствари не се центри, туку цели персони(маски) во прашање. Moе мислење е дека имаме по неколку персони, за секакви пригоди....слично на облеката. Причината поради која и човекот создава повеќе лица се тие емоционални трауми кои ги потиснува. Инаку тие си постојат уште во потсвеста, штом смени лице човек и ете ги, тропаат на врата :)
Проблемот со ова раслојување е што не може вечно ова да се прави, си има свој лимит. Од друга страна го имаме и ова:
When an inner situation is not made conscious, it appears outside as fate.
Многу комплексна работа е оваа, можно е и колективното потсвесно да е вмешано хахахаххх, ама не е лошо да споделиме по некои фрагменти. :D
 
Проба некој да протера теорија на повисоки центри. Моето мислење е дека уствари не се центри, туку цели персони(маски) во прашање. Moе мислење е дека имаме по неколку персони, за секакви пригоди....слично на облеката. Причината поради која и човекот создава повеќе лица се тие емоционални трауми кои ги потиснува. Инаку тие си постојат уште во потсвеста, штом смени лице човек и ете ги, тропаат на врата :)
Проблемот со ова раслојување е што не може вечно ова да се прави, си има свој лимит. Од друга страна го имаме и ова:
When an inner situation is not made conscious, it appears outside as fate.
Многу комплексна работа е оваа, можно е и колективното потсвесно да е вмешано хахахаххх, ама не е лошо да споделиме по некои фрагменти. :D
Херман Хесе?
 
Дали мислите дека некогаш емоциите ви немаат доволно силен интензитет?
Ви се случило ли да сакате да чувствувате нешто, да знаете дека по сите непишани правила треба да го чувствувате тоа, а тоа едноставно е или преслабо или изостанува?

Можеби си социопат
 
Е некни сакав да попчувствувам нешто жар лутина да скршам да се вознемирам, викав додуша ама напразно мирен бев не бев нервозен џабе викањето, ова веганскава диета заебано делува :icon_lol:.
 
Ич да не ти чуе и да не се секираш на никого нема да удоволиш и немој да живиш според други идеали и правила.Гледај тебе да ти е убаво а за друго остави на страна и да се секираш за некои работи.Никаде не пишува дека мораш да имаш емоции и да ги покажуваш и па да пишува биди си свој бидејќи секоја единка е за себе посебна.Остави другите што кажуваат и мислат терај си ја својата работа.И однесувај се онака како што секој друг се однесува со тебе
 
Back
На врв Bottom