Драга Кајгана,
Се стреснувам од самата себеси. Правам нешта кои автоматски знам дека не смеам да ги правам. Мои реакции, мисли, начини, се’, буквално се’ толку многу потсетуваат на него. Зарем е можно толку да се исти?!?! Драга... зошто се претварам во тоа што знам дека не сакам да бидам? Монструм... без емоции... Ги нервирам сите околку мене. Зошто сум толку арогантна кон нив?? Зошто не можам да им покажам дека не се само прашинка? Мислат дека ги мразам. Мислат дека го мразам светот... Немаат поим колку грешат. Ама јас сум си кривата. Не ми е јасно зошто се однесувам и јас така. Не дека сакам да го вратам времето и да избришам се што сум го сторила на таков, суров начин, но ...
Се чуствувам грозно. Правев работи за кои бев свесна дека не смеам да ги прАВАМ. Се плашам веќе и ајс самата од својата нарав...