Бесот како деструктивна и/или самодеструктивна состојба не го оправдувам, но не секогаш сум во состојба да го контролирам нивото на лутина кое е вид на претсостојба, чекор пред бесот. Секако можам бар од аспект на возраста да кажам дека еден од факторите да се помине таа црвена линија е возраста (мм, нешто слично на степенот на толеранција на наркоман на дрога), но секако зависи и од самата личност/неговата агресивност носена во гените и воспитувањето при растот и развојот...во смисол на праг на толеранција од нормална состојба до лутина и од лутина до бес.
За лутината би рекол дека е и добра во одредени стресни ситуации се додека се држи под контрола и се додека е краткотрајна з9долготрајноста влијае на лачење на други материи кои негативно дејствуваат во подолг период на самиот организам), добра во однос на реакцијата на оние личности кои наместо лутина чувствуваат страв. Ова е барем според истражувањата на психолозите.
Имено, според одредени тестови за стресни состојби, преку психолошки систем на кодирање на мускулите на лицето, идентификувани се страв, гадење и лутина. Преку мерење на крвниот притисок и висината на лачење на хормонот кортизол во плунката, дојдено е до заклучок дека лутината е поделотворна од стравот. Зошто? Затоа што кај стравот се јавува поголем крвен притисок и поголемо лачење на кортизол (за кој ќе прочитате дека негово зголемување влијае на зголемување на крвниот притисок и шеќерот во крвта-затоа се користат одредени суплементи за регулација на кортизолот како магнезиум, омега 3...но тоа е сосем друга тема-медицина, да не ми се налути Македонка дека навлегувам во здравствени муабети
).
Значи во стресни ситуации, кога веќе телото реагира, краткотрајна лутина со самоконтрола е дури би се рекло и полезна (влијае на одредени делови од нервниот систем како на пример хипофизата која пак се справува со тешки ситуации и која од друга страна е одговорна за појавата на бесот)...се додека не се помине границата и се додека не се јави бесот кој е уништувачки и за себе и за (честопати) околината.
Е сега, постојат и постапки и правила за самоконтрола, но ова погоре се однесува на вообичаена состојба без примена на дополнителни решенија.
Да додадам, можеби повеќе се задржувам на лутината како емоција, пошто бесот како ментална состојба одамна ми е страно нешто или бил од краткотраен карактер...ниту се сеќавам веќе на некоја таква ситуација. Фала Богу сум немела поголема причина во последно време за да стигнам до состојба на бес...а лутина колку ми душа сака.
.
.Кога сум бесна искрен совет до сите да останат шо подалеку од мене да не си настрадаат....вербално и физички...
