Прво, да расчистиме една работа. Во Бугарија зборот “христијанин’’ бил синоним за “Византиец’’, а со тоа значело “непријател’’!
Според С. Димевски, aкo солунските браќа го ширеле христијанството во Брегалничката област уште пред нивната мисија во Моравија, ако јазикот нa македонските "Словени" го знаеле толку многу за да можат на него да преведуваат книги од богатиот грчки јазик, и ако со себе повеле во Моравија ученици од македонските "Словени", тогаш тие треба да се сметаат пред се основоположници на македонската книжевност и просвета, и потоа на “сесловенската”.
Во 863 година, солунските браќа заминале за Панонија. Бугарите се крстиле по неколку години!
На кој народ му проповедале и го учеле да пишува овие наши христијани-непријатели, кои зборувале "чисто словенски", на блгарите, кои впрочем имале сосема друг јазик?
Ако во Блгарија и има постари пишани споменици, што од тоа? Мешањето на денешните блгари како нација, со оние блгарски племиња со бричени глави, на кои водачот пред да се преименува во Борис се викал ГОБОР - е смешно.
И каква глупост е таа дека кирилицата се користи прво во Блгарија, кога тие преведувале книги за Брегалничката мисија и воделе со себе ученици?!?