Хохохоо....
Највеќе од се, се слагам за тоа дека се уште незнам (незнаев) кој стил да го изберам. Ама веќе ми се наѕира поголема љубов кон прозата.
Едноставно, оти имам шанса повеќе да кажам. А обично сакам расприкажување, опишување, испреплетување, развивање, сопнување, објаснување, изненадување. Ама од друга страна, кога ќе ме боцнат некои мистични луди сили, како што беше во тој период кога ја изнапишав сета поезија наеднаш, тогаш имам потреба само од нафрлање на симболичност низ која сум кажала се без да кажам се.
Aj кажи сега, што те бендиса највеќе од прозата?
'Почесто пишува во машки род'....

морам да признаам, вашиот аспект некако повеќе ме привлекува
Благодарам на трудот вложен во ѕиркање на книгата, и во давање коментар. Знаеш дека тоа значи многу, кога се наоѓаш на самиот почеток од патот.
