Драга Кајгана (виртуелен дневник)

[YoucancallmeV]

Драга,

Некој пие од тага, друг од радост, ја од сабајле.

 

[Lokvan]

Заглеав 4 минути од емисија кај што гости се Камењар, Пеџа Тренд и Панки куку леле. Мислам дека закачив даунов синдром, ќе видам до понеделник дали ќе издржам за кај матичната или ако недајбоже се влоши викендов до Систина.

 

[Johnny Bravo*]

Вчера водев неврзан разговор со овој Gemini и ја звучев отприлика вака:

-Кој е покатастрофа човек Дарвин или Ајнштајн?
-Зошто потомците нивни не излезат на јавен медиум да се откажат јавно од нив..во спротивно ќе ги сметам за соучесници на нивните предци..
-Зошто Исус не ја викал Марија мајко него жено?
-Дали Павле е убаЧен елеменат и самопрогласен апостол да ја уништи правата вера во корен?
-Зошто е тргнат Етерот од периодичниот систем?
-Кој е Јекон?

И на секое прашање на крај ми вика имаш ли некое хоби и како живееш со овие тешки филозофски мисли,читаш ли литература?

-Му викам не читам ништо..Онаа што го сметам за вредно или е запалено,фалсификувано или скриено од очите на јавноста..
-И мора ли да имам некое хоби за да се осеќам КУЛ..(ми враќа ама нее знаеш не е правило бла бла онака ме интересира..)

 

[Artemisia Vulgaris]

Драг @Acid,

Ја користам оваа прилика да Ви изјавам голема благодарност што ги тргнавте вибраторите од насловна страна, затоа што форумов го посетувам строго кога сум на работа(затоа што стопанот дома ми забранува секаква дистракција од домашните обврски) и редовно бев предмет на спрдња меѓу колегите кои мислеа дека рекламите ми беа алгоритамски избрана содржина.

Со почит,
Артемисиа Вулгарис

 

[Io Sono Interista]

Dear K,

Дали сме ние единствена земја во која порталите секојдневно пренесуваат вакви информации:

• Мајка пријавила дека таткото на нејзиниот вонбрачен сопруг ѝ се заканувал на малолетната ќерка со дрвен предмет
• Татко крвнички го истепал 12-годишниот син, прилепчанец ја тепал 16-годишната партнерка
• Ја истепал сопругата, па ја земал малолетната ќерка – уапсен скопјанец

Која е потребата да се објавуваат овие работи секој ден? Сите знаеме дека дисфункционални семејства постоеле и ќе постојат. Дали нешто се сменило во нашето општество затоа што 20 години наназад постои рубрика за вакви информации скоро на секој портал. Дали некој научил нешто од веста дека лицата М.Т и П.Т денес го натепале С.Т и му одзеле 20 денари? Кому таа информација му значи нешто и како да ја искористиме за подобро утре?

Се ставиле сите на билтенот на МВР и копираат како да плаќаат претплата за истиот. Ако не исчезнал некој па да го бараме, не замарајте со семејни расправии, на секоја улица имате семејства со нарушени односи. Ако не, тропајте по врати, во секое маало има по некоја Ѓурѓа која може ви раскаже приказни какви што не сте виделе во ниеден билтен, и сето тоа да се случува во радиус од 500 метри.

 

[aishtajn-]

Драга,

во овој дневник за денес го издвојувам она што денес ми остави впечаток.
Стануваш, прво правиш избор дали ќе го земиш телефонот или друго нешто ќе направиш, одма ти доаѓаат мисли што е правилно и го правиш тоа што е друго поважно од телефонот - го почнуваш денот со мала молитва и се прекрстуваш. Потоа одат редовните потреби што ги имам како човек, па одење до град по некоја работа. Одам на гости кај мои роднини кои ги немав посетено 4 години некаде, видов болен човек кој се бори со својата состојба каква што ја има - ја идентификував оти учев медицина, сфатив во тој момент дека од здравјето нема ништо поважно и дека сите лоши навики може и треба да ги истргам од себе и за да не ги разболам другите околу мене. Ништо нема поважно од тоа човек да е здрав, да може да застане и да работи, да твори, да создава, да ги утешува другите кога им треба утеха, да посетува храмови или друго што било да прави што е добро.
Се вратив дома, поседив конечно здраво со моите малку, се истуширав, бев на денешната крсна слава од моите роднини и таму реално добро си поминав. Потоа дома, скролање на телефон - нешто ново, нешто старо и така, интернет социјализирање (робство) во модерново живеење. Сакам да одбирам позитивни работи да гледам, да прочитам, да се насмеам, да го надминам психичкото оптоварување кое го имам, да заборавам се што ми се случило мене, на мојата душа, тело и ум.
Недела ден го поминав без посета на литургија, најважното нешто што вреди да се појди и со кое животот едноставно ми има смисла. Се надевам дека во скоро време ќе посетам литургија и дека ќе се борам низ овие тешки моменти низ кои поминувам периодов, дека ќе биди подобро некој ден.

 

[Solaire of Astora]

Сакам само да се надоврзам на постот на @Just Do It во врска со близначињата, повеќето луѓе немаат ни претстава колку е тешко и захтевно да растеш 2 бебиња паралелно. Ова го кажувам бидејќи луѓето често, а што ме боли најмногу, тоа се тие најблиските, имаат замерки зошто ме нема и немам време ни едно пиво да испијам со нив.

Првин, двете имаат различен биоритам и потреби, а тоа значи дека во текот на денот двете јадат на различен размак и спијат во различно време и тоа значи дека добар дел од денот ќе ти пројде во заспивање на бебиња и припрема на млеко и нивно хранење. Кога едниот ќе заспие, другиот ќе се расплаче и ќе го разбуди првиот па после имаш нервозно бебе кое остатокот од денот ќе биде плачливо и со ништо не можеш да го смириш. Потоа, треба да ги играш, па едното сакало на стомак, другото не сакало туку само сака во раце да го држиш, а ти од работа искривен и со доволно болки во вратот и грбот, ова дополнително те оптоварува. А жена ми како и е сама кога е? Секое излегување и шетање со нив е налик спасувачка мисија на Мартин Шин во Апокалипса сега во Виетнам, дури и кога ќе ги истемпираш со јадење и пелени тука се плачењата на двајцата, па дур ги стаиш во транспортери, па количката која тежи дупло од обична треба најмалку 3 пати да ја склопиш и расклопиш. Навечер успивањата се вистинска борба, те регресии, те скокови, по 5 пати се будат само што си ги ставил на креветот, буквално по саат ипол до два во денот одат за нивно успивање и тоа кога си најуморен и едвај чекаш да си легнеш. Некаков план е направен да ги делиме за спиење бидејќи ако спијат заедно нема ни саат сон да истераме навечер, жена ми спие со едното јас со другото, колку толку добро функционира ова. Некогаш од премор не можеш ни да се истушираш па ќе си легнеш мрсен и умирисан а некогаш и таков ќе отидеш на работа. Вчера се вратив од цел ден на работа и не памтам кога последно сум заспал во 8 ипол. Ручек заборави нешто убаво спремено, манџа или готвено, најчесто јади пици, јајца пржени, полуготови пастрмајлии или некој хамбургер или тост од надвор, ептен викенд ко ќе дојде можеби некое месо ќе имаш време да го спремиш. Илјадници обврски на дилеј ставени кои само се трупаат зашто цело време ги одложуваш и те прават напнат уште повеќе, се осеќаш како да тапкаш во место. Минатата недела од втора смена како што влегов дома одма го земав едниот за успивање а жена ми плачеше од фрустрација бидејќи саат ипол ги успивала и само се буделе. Успевам да се шишам еднаш на три недели а некогаш и еднаш месечно и не можам да се гледам бидејќи не сум навикнат на себе таков. Облеката од жица директ се облакаш и глеаш да носиш работи кои не се гужваат многу во машина.

Што и да направиш и како и да се организираш, не можеш многу да си олесниш, туку тоа ти е, животот ти е тој а ти и твоите потреби се ставени на страна и лажно се надеваш дека ќе дојде полесно а вистината е дека потешко ќе дојде. До одредена возраст, мое мислење е до кај 6 години мамата ќе ти се ебе и ќе остариш за 12 години во тие 6. И тука неминовно е да се каже, колку и да е клише ова, само да сме живи и здрави, и бебињата и мама и тато, другото се ќе помине. Една болест - непланирана ситуација, а сведоци сме колку луѓе се помлади имаат сериозни здравствени проблеми, другиот ќе треба сам да се бори со се ова.

 

[Erikson]

Блазеси им на овие шо можат да пишат на форумов од работното место.

 

[Anco]

dve nesta da ti kazam za slucki vcera na ZADUSNICA... po dolgo cekanje i potraga nekako go nacekav popot vo blizina i go povikav,po dve minuti peenje mu pruzam 100 denari i kese razdavki- a ne cedo moe 200 denari i si davam.
Vtoro mi padna vo oci spomenikot karsi i pred imeto na pokojnikot stoj Dr. Profesor xxxx xxxxx na istiot uste ednas pred imeto isto Dr. profesor(ka) xxxx xxxxx. i mu ja mislam.....i se vrtam okolu i naokolu na zapad more i severozapad da vidam a nikade ne vidov na nieden spomenik da pisuva pred imeto Kv. moler xxxx xxxxxx ili Kv. konduragjija.

 

[Ska Maniac]

Драга,

и ја посветувам песнава на @Ocajna.
A и на @Aceso .

Oни си знаат зошто.

 

[Just Do It]

Сакам само да се надоврзам на постот на @Just Do It во врска со близначињата, повеќето луѓе немаат ни претстава колку е тешко и захтевно да растеш 2 бебиња паралелно. Ова го кажувам бидејќи луѓето често, а што ме боли најмногу, тоа се тие најблиските, имаат замерки зошто ме нема и немам време ни едно пиво да испијам со нив.

Првин, двете имаат различен биоритам и потреби, а тоа значи дека во текот на денот двете јадат на различен размак и спијат во различно време и тоа значи дека добар дел од денот ќе ти пројде во заспивање на бебиња и припрема на млеко и нивно хранење. Кога едниот ќе заспие, другиот ќе се расплаче и ќе го разбуди првиот па после имаш нервозно бебе кое остатокот од денот ќе биде плачливо и со ништо не можеш да го смириш. Потоа, треба да ги играш, па едното сакало на стомак, другото не сакало туку само сака во раце да го држиш, а ти од работа искривен и со доволно болки во вратот и грбот, ова дополнително те оптоварува. А жена ми како и е сама кога е? Секое излегување и шетање со нив е налик спасувачка мисија на Мартин Шин во Апокалипса сега во Виетнам, дури и кога ќе ги истемпираш со јадење и пелени тука се плачењата на двајцата, па дур ги стаиш во транспортери, па количката која тежи дупло од обична треба најмалку 3 пати да ја склопиш и расклопиш. Навечер успивањата се вистинска борба, те регресии, те скокови, по 5 пати се будат само што си ги ставил на креветот, буквално по саат ипол до два во денот одат за нивно успивање и тоа кога си најуморен и едвај чекаш да си легнеш. Некаков план е направен да ги делиме за спиење бидејќи ако спијат заедно нема ни саат сон да истераме навечер, жена ми спие со едното јас со другото, колку толку добро функционира ова. Некогаш од премор не можеш ни да се истушираш па ќе си легнеш мрсен и умирисан а некогаш и таков ќе отидеш на работа. Вчера се вратив од цел ден на работа и не памтам кога последно сум заспал во 8 ипол. Ручек заборави нешто убаво спремено, манџа или готвено, најчесто јади пици, јајца пржени, полуготови пастрмајлии или некој хамбургер или тост од надвор, ептен викенд ко ќе дојде можеби некое месо ќе имаш време да го спремиш. Илјадници обврски на дилеј ставени кои само се трупаат зашто цело време ги одложуваш и те прават напнат уште повеќе, се осеќаш како да тапкаш во место. Минатата недела од втора смена како што влегов дома одма го земав едниот за успивање а жена ми плачеше од фрустрација бидејќи саат ипол ги успивала и само се буделе. Успевам да се шишам еднаш на три недели а некогаш и еднаш месечно и не можам да се гледам бидејќи не сум навикнат на себе таков. Облеката од жица директ се облакаш и глеаш да носиш работи кои не се гужваат многу во машина.

Што и да направиш и како и да се организираш, не можеш многу да си олесниш, туку тоа ти е, животот ти е тој а ти и твоите потреби се ставени на страна и лажно се надеваш дека ќе дојде полесно а вистината е дека потешко ќе дојде. До одредена возраст, мое мислење е до кај 6 години мамата ќе ти се ебе и ќе остариш за 12 години во тие 6. И тука неминовно е да се каже, колку и да е клише ова, само да сме живи и здрави, и бебињата и мама и тато, другото се ќе помине. Една болест - непланирана ситуација, а сведоци сме колку луѓе се помлади имаат сериозни здравствени проблеми, другиот ќе треба сам да се бори со се ова.

Кајгано,

Ова е 100% точно да знаеш, од прва до последна буква. Еве ти пишувам од работа каде што за среќа па немам многу тешка работа и овие 8 часа поминати овде, јас всушност одмарам.