- Член од
- 24 април 2008
- Мислења
- 11.683
- Поени од реакции
- 13.778
либерал-фашистите и социјал-фашистите
Може појаснување на овие термини? Што значат, кава е нивната идеологија, кој и што спаѓа таму, каква е разликата помеѓу едните и другите? Када спаѓа Маск, а каде Цукендберг, Бил Гјттс, газдите на Оракл, Гоогле, нафтните компании, големите банки, итн.
Да го појаснам моето становиште, мислам дека главен проблем како во САД така и во светот се големите нееднаквости, и самата природа на капитализмот кој уште Карл Мркс ги опиша. Додатно некои кочници и подобрувања ставени под влијание на учењето на Кејнз се тргнати во 70-тите године од страна на Реган, Тачер и другарите. Од тогаш се тркала оваа работа.
Во основа е значи класната борба, мал број екстра богати и големо мнозинство робови кои работат за нив. Културните и идентитеските војни се форсираат да се маскира вистинската природа на настаните.
Затоа е важно тие настани и појави да се нарекуваат со своите вистински имиња, а не кованици кои добро звучат а ништо не значат и само фрлаат магла и прашина.
Што се оденсува до платежните картички, ако почнат масовни замрзнуваања, ќе почнат и масовни напуштања на истите. НЕ знам колку им е тоа во интерес на Виса, Мастеркард, итн. Во Кина нормално работат сите картички.
Не знаев дека папата е човек на Обама
Мислам дека е несоодветно да се користат изразите конзервативци/десничари и либерали/левичари, па затоа либерал-фашизам и социјал-фашизам се поприфатливи и поразбирливи изрази.
Без разлика за кого ќе гласаат американците на било кои идни претседателски избори, победникот е Џон Мекејн.
Истото важи и за парламентарните, регионалните и локалните избори како во САД, така и во европските држави. Без разлика за кого ќе гласаат мнозинството гласачи кои го искористиле правото на глас, секогаш победниците се тие кои себеси се нарекуваат конзервативци/демохристијани/републиканци, или либерали/лабуристи/социјалисти/социјалдемократи, а во пракса се ребрендирани фашисти.
Една од најосновните карактеристики на фашизмот е внатрешната поделба на нашинци и туѓинци, слободата на говорот е дозволена за нашинците, но забранета е за туѓинците. Мора да има внатрешен непријател против кој фашистите се борат за да ја сочуваат државата и се разбира за да останат на власт, токму тоа е една од најосновните цели на културните и идентитетските војни кои ти ги спомна.
Денес ако некој во САД или во било која држава членка на ЕУ отворено и јавно изјави дека Израел има право да постои и да се брани, тоа е слобода на говорот.
Но доколку некој во САД или во било која држава членка на ЕУ се осмели отворено и јавно да изјави Слобода за Палестина или Стоп за геноцидот во Газа, тоа е антисемитизам и следува апсење и исклучување од општеството со замрзнување на банкарски сметки и дебитни/кредитни картички.
Тоа веќе се случува на дело во Велика Британија, но се најде во центарот на вниманието на јавноста дури откако Најџел Фараж заврши на тапет откако му ги затворија банкарските сметки.
Во државите членки на ЕУ исто така се случува, пример е пензионираниот швајцарски разузнавачки полковник Жак Бо кој живее во Белгија, каде што не само што му се блокирани банкарските сметки во европските банки, туку не може да повлекува пари од банкомати со своите швајцарски дебитни/кредитни картички. Неговиот грев за евро-фашистите е тоа што отворено и јавно говори дека политиките кои државите членки на НАТО и на ЕУ ги применуваат кон Украина и Русија се погрешни и на долг рок ќе им се вратат на европејците како бумеранг.
Исто така во ЕУ веќе се практикува на дело цензура на медиумите, а се работи и на Интернет цензура со принудување на социјалните мрежи и Интернет платформите да соработуваат со евро-фашистите во врска со отстранување и/или блокирање на било какви Интернет содржини кои евро-фашистите ги сметаат за несоодветни или лажни вести. Во Германија следуваат дури и затворски казни поради било какви коментари или критики објавени на Интернет во врска со државен/јавен функционер доколку тој/таа државен/државна/јавен/јавна функционер(ка) поднел(а) пријава до полицијата против објавувачот/објавувачите на таквите коментари или критики.
И се разбира, судиите од Меѓународниот Суд на правдата во Хаг, и Франческа Албанезе, за кои спомнав претходно.
Денес тоа им се случува на индивидуалци, утре ќе им се случува на цели групи на луѓе поради нивните политички ставови и определби.
Кога државата отворено и јавно прогонува индивидуалци или уште полошо цели групи на луѓе поради нивните политички ставови и определби преку економска блокада и медиумска цензура, тоа е фашизам на дело, само што извршителите не се нарекуваат себеси фашисти, туку се нарекуваат либерали/конзервативци/европејци/прогресивци и секакви други изрази кои ќе им текнат.
Изразите либерал-фашисти, социјал-фашисти, евро-фашисти и останати икс-фашисти, се полесно разбирливи. Не велам дека се најсоодветни или најкоректни, но полесно се разбирливи.
Последно уредено:

