Во петокот вечерта трчајќи во 8:30 имав непријатна ситуација на кеј карши Систина. Ситуација по која 3 пати се прекрстив и се заблагодарив на Господ што ме чувал и сум поминал со најлесни можни последици. А знам луѓе кои на истото место поминале многу полошо.
Излегов да истрчам нешто лесно со мало забрзување за да ми е последен тренинг пред денешната Водно - Матка трка, кога на враќање ме нападна чопор од 7 кучиња. Сите слични ситуации сум ги решавал со “чибу“, “бегај“, тропање во место со нога, но овие воопшто немаа намера ни да се сецнат лаејќи, туку тргнаа сите на мене како да имаат беснило, кое лае, кое гриза во празно, кое и двете одеднаш. Тргнав да трчам на единствената насока каде што можев, бидејќи од сите други страни бев опколен. Како трчав сфатив дека нема поента шпринт да трчам бидејќи веројатно ќе се побрзи од мене, а и така ќе немам контрола дали ќе ме касне или не. Па трчав со постојано вртење да гледам до каде се, спремен да дигнам нога, рака нешто, искрено не ни имав план што би правел, ептен бев fucked up. Во тој момент кога на 20 сантима од мене беше најблисото куче, кое пробуваше да ме гризне, јас губам контрола бидејќи не гледам во насоката каде што трчам и паѓам наназад на камен (на кеј од доле стазата до горе шеталиште има нерамна трева и камен дел под тревата, тука некаде се сопнувам). И во тој дел од секундата слика проаѓа во глава како се гледам себе каснат од неколку кучиња, се гледам како јас нема да можам да трчам Водно Матка трката, се гледам како се ебавам со вакцини против беснило, јодови, чистења, аут од се што може некое реме, само гледав да паднам на лакт и грб за одма да можам да се кренам или барем да заштитам вратот главата со раце, да не е пад на стомак бидејќи немам контрола никаква. Но, ништо од ова, во моментот на театралниот случаен пад (не по моја желба), кучињата или се исплашуваат или тоа им било целта само да падне човекот, но инстант престануваат и си се враќаат мирно на другата страна, без ниедно да ме касне. Јас поминав ептен благо повреден, со неколку гребаници и малку подлабока расекотина на лактот, но можев да поминам мнооогу полошо. Веројатно ми беше некоја лекција ова научена, гребаниците беа најефтина можна цена да научам лекциите.
Скопје е тотално небезбеден град и има проблем со улични кучиња. Сега ми се случи на мене, друг ден ќе е на мајка со бебе во количка (уствари и ова се има случено), утре на мали дечиња што си играат пред зграда. Ако нешто вродило со резултат некогаш (мојот начин на справување), не значи дека околностите не се менуваат и дека на тоа ќе можам да се потпирам постојано. Навечер е особено зезнато време, бидејќи тогаш се собираат на купче и хараат заедно, кој кога може нека избегнува трчање тогаш, мадај слични ситуации со по 1-2 кучиња сум имал и преку ден, речиси на идентично место, ама со волкав чопор не. И немојте да мислите дека не е пријавено нивното присуство по општина Карпош и град Скопје дека се има проблем со кучиња, досега не е превземено ништо, никаде, од никој, а имало еден куп вирални објави. Ни пред избори не се замарат за глас да средат ова, не па сега, кажете им каде стан може да си ќарат, дуп да променат за зграда да се гради, не ги вознемирувајте со кучиња.
И добро сум не се грижете, истрчав денес трката Водно - Матка, ништо не ми се поремети за среќа, ќе помине како на кутре, штета само што проблемов ќе остане, како секој проблем што останал во нашава држава.
