Драга Кајгана (виртуелен дневник)
- Креатор на темата Acid
- Време на започнување
Macka12345
Модератор
- Член од
- 14 октомври 2021
- Мислења
- 2.025
- Поени од реакции
- 3.691
Додека некој има едвај пар, чоеков има 2 пара муда.
Верувам дека ќе исполни што кажал.
Има една анегдота за еден професор од Правен.
Кој бил на Правен или Економски у последниве 20 год може ја знае приказнава.
На еден професор министер му побарал 10ка за детето. Детево ништо, тапа.
Го замарале професоров, овој неќел да стаи. После некое време професоров попуштил. Ама рекол ,,ако му ставам на син ти 10ка, ќе им ставам на сите студенти отсега па натаму”. И му ставил, и сите после него имаме 10ки кај тој професор.
Легенда. Сакаш 10ка? Ама нема да е само син ти со 10ка, него сите. А реално 10ка на Правен да имаш, треба да си загрееш стол убаво убаво и да знаеш да се изразуваш.
Има луѓе кои … ги боли кој е кој. Таквите најмногу ги почитувам.
Се тресат на криминалци, а удри по сиромашните. Е не може.
Верувам дека ќе исполни што кажал.
Има една анегдота за еден професор од Правен.
Кој бил на Правен или Економски у последниве 20 год може ја знае приказнава.
На еден професор министер му побарал 10ка за детето. Детево ништо, тапа.
Го замарале професоров, овој неќел да стаи. После некое време професоров попуштил. Ама рекол ,,ако му ставам на син ти 10ка, ќе им ставам на сите студенти отсега па натаму”. И му ставил, и сите после него имаме 10ки кај тој професор.
Легенда. Сакаш 10ка? Ама нема да е само син ти со 10ка, него сите. А реално 10ка на Правен да имаш, треба да си загрееш стол убаво убаво и да знаеш да се изразуваш.
Има луѓе кои … ги боли кој е кој. Таквите најмногу ги почитувам.
Се тресат на криминалци, а удри по сиромашните. Е не може.
- Член од
- 28 јануари 2018
- Мислења
- 2.085
- Поени од реакции
- 10.739
Ги читам коментарите за целиот случај на навивачот од Чаир кој бил штраф во машинеријата за трговија со органи на Косово, ќе кажам само дека единствено по жално од класични ботови на кој главен извор на информации им е Коле Чашуле на Алфа телевизија и мислат дека Груби ќе скапе во затвор, се дементните шарени комуњари кои сега паѓаат во несвест како тоа можел некој да склопи договор со криминалец како Груби, тоа е инаку нешто непознато за нив, како тој истиот Груби да не беше ВТОР ЧОВЕК ВО ДРЖАВАТА кога цигосот од Муртино беше на власт, сега истите ќе зборуваат за правда и ќе продаваат морал пред цела јавност. 
ЈуријАркадиевич
Модератор
Објективно, сега изгледам најдобро од тоа што сум изгледал кога било. И сфаќам, колку подобро изгледам, толку поконзервативен станувам.
PloTwist
...
- Член од
- 24 октомври 2013
- Мислења
- 12.762
- Поени од реакции
- 28.470
ДК,
Сите имаме различен начин односно метод за справување со стресот, чување во себе, целосно ослобоување со викање, кршење и лупање, споделување со друг, спортска активност, долг туш, задлабочување во книга, филм или серија, слушање музика или некое друго хоби.
Порано се задлабочував во некој енигматски предизвик, но очигледно го надминав тој праг на толерантност на нервозата која можев да ја апсорбирам додека бев фокусиран на загатката. Потоа преминав на сложувалките, несвесно минував саати над нив, а потоа недостатокот на сон ми се одразуваше на продуктивноста во работниот ден. Овој метод ми беше многу ефикасен! И сега пак ќе треба да барам ефикасни алатки затоа што, повторно, доаѓаат балон периоди на стрес и нервози, од мали Џокица карактери, кои врска немаат со реалниот свет. Дури сметам и дека ми е доволно идеализирање, можеби треба да го барам следниот предизвик во животот, иако тука сеуште има одреден простор и степен за подобрување. Само тој простор ме мотивира да останам доследен на проблематиката со која работам и соочувам.
Не знам, можеби следниот пост ќе ми биде за чекорот кон професионалниот развод, критика на длабоката политизација на слободниот простор, покрај волјата и желбата за работење од идеали, не само за лично професионално финансиско унапредување. Платата е мотив и фактор, неспорно, но има и нешто друго покрај таа која те тера да си ја сакаш работата, редовно да ги извршуваш работните задачи и секојдневно да прифаќаш дополнителни предизвици како работен товар, иако слободниот простор е загаден од политички ентитети и фактори кои не можат да ја сфатат и разберат реалноста, тежината и проблематиката на процесите од заеднички интерес. А можеби и нема да биде, останува да видиме.
До следно читање!
Сите имаме различен начин односно метод за справување со стресот, чување во себе, целосно ослобоување со викање, кршење и лупање, споделување со друг, спортска активност, долг туш, задлабочување во книга, филм или серија, слушање музика или некое друго хоби.
Порано се задлабочував во некој енигматски предизвик, но очигледно го надминав тој праг на толерантност на нервозата која можев да ја апсорбирам додека бев фокусиран на загатката. Потоа преминав на сложувалките, несвесно минував саати над нив, а потоа недостатокот на сон ми се одразуваше на продуктивноста во работниот ден. Овој метод ми беше многу ефикасен! И сега пак ќе треба да барам ефикасни алатки затоа што, повторно, доаѓаат балон периоди на стрес и нервози, од мали Џокица карактери, кои врска немаат со реалниот свет. Дури сметам и дека ми е доволно идеализирање, можеби треба да го барам следниот предизвик во животот, иако тука сеуште има одреден простор и степен за подобрување. Само тој простор ме мотивира да останам доследен на проблематиката со која работам и соочувам.
Не знам, можеби следниот пост ќе ми биде за чекорот кон професионалниот развод, критика на длабоката политизација на слободниот простор, покрај волјата и желбата за работење од идеали, не само за лично професионално финансиско унапредување. Платата е мотив и фактор, неспорно, но има и нешто друго покрај таа која те тера да си ја сакаш работата, редовно да ги извршуваш работните задачи и секојдневно да прифаќаш дополнителни предизвици како работен товар, иако слободниот простор е загаден од политички ентитети и фактори кои не можат да ја сфатат и разберат реалноста, тежината и проблематиката на процесите од заеднички интерес. А можеби и нема да биде, останува да видиме.
До следно читање!
Macka12345
Модератор
- Член од
- 14 октомври 2021
- Мислења
- 2.025
- Поени од реакции
- 3.691
Само кратко:
И од будалиот има побудала.
И од будалиот има побудала.
- Член од
- 7 септември 2016
- Мислења
- 24.025
- Поени од реакции
- 41.168
Кајг,
замисли фраер тазе избричен, со стреч црна маица со кратки ракави, со златен ланец и рејбан цвикери како го испрашува судијата:
„ Дали си оженет?“
- Да, господин судија!
„Со кого?“ го прашува судијата,
- Па, со мојата жена, господин судија!“
“ Па нормално дека си оженет со своја жена, си видел некој да се ожени со мушкарец? “
- Да, видов, господин судија!
„Кој тоа“ го прашува судијата!
- Мојата жена!
е баш ме расположи!
замисли фраер тазе избричен, со стреч црна маица со кратки ракави, со златен ланец и рејбан цвикери како го испрашува судијата:
„ Дали си оженет?“
- Да, господин судија!
„Со кого?“ го прашува судијата,
- Па, со мојата жена, господин судија!“
“ Па нормално дека си оженет со своја жена, си видел некој да се ожени со мушкарец? “
- Да, видов, господин судија!
„Кој тоа“ го прашува судијата!
- Мојата жена!
е баш ме расположи!
Последно уредено:
- Член од
- 29 март 2025
- Мислења
- 456
- Поени од реакции
- 860
postovite pochnaa, a so toa i iskushenijata.
ostanete stalozeni, polni verba i smirenie, ne dozvoluvajte da bidete isprovocirani i da posakuvate da revansirate.
vi posakuvam na site da si go pronajdete dusevniot mir, povekje vreme da proagjate so familijata, da gi prasuvate bliskite za nivnite problemi i kako se vistinski.
pokajte se.
ostanete stalozeni, polni verba i smirenie, ne dozvoluvajte da bidete isprovocirani i da posakuvate da revansirate.
vi posakuvam na site da si go pronajdete dusevniot mir, povekje vreme da proagjate so familijata, da gi prasuvate bliskite za nivnite problemi i kako se vistinski.
pokajte se.
Macka12345
Модератор
- Член од
- 14 октомври 2021
- Мислења
- 2.025
- Поени од реакции
- 3.691
Тие што работат поштено, поготово по Дубаи. Во опис на Приходи од услуги би било вклучено: ќутек, мочање во уста, вршење голема нужда во уста. И износот или доброто за кое е сторено истото.
Не им е глупо да јадат гомна, ама глупо им е да кажат од кај парите.
Ако нешто ти е срам да го кажеш, значи може не е океј. А да ми врши некој нужда во уста ми е ван сите граници на нормала. Тоа се за мене ВЦ шољи на две нозе. Колку сака нека има пари, Хермеси, Шанели. Здивот ќе смрди на измет. Фуј фујчина.
Не им е глупо да јадат гомна, ама глупо им е да кажат од кај парите.
Ако нешто ти е срам да го кажеш, значи може не е океј. А да ми врши некој нужда во уста ми е ван сите граници на нормала. Тоа се за мене ВЦ шољи на две нозе. Колку сака нека има пари, Хермеси, Шанели. Здивот ќе смрди на измет. Фуј фујчина.
Macka12345
Модератор
- Член од
- 14 октомври 2021
- Мислења
- 2.025
- Поени од реакции
- 3.691
Секој пат коа пијам добивам идеи за нови тетоважу. Среќа не сум day drinker ко шо ме лупа импулсивност ќе идам црвцната да се шкртам.
Еднаш после тетовирање отидов у кафана.. коа фати да шишти крв, уште дезинфицирај со ракија.
Спедниот ден коа видов 3 дупчиња сфатив колку сум смотана.
И така.
Не дека ве заболе ама да си кажам шо мислам.
Еднаш после тетовирање отидов у кафана.. коа фати да шишти крв, уште дезинфицирај со ракија.
Спедниот ден коа видов 3 дупчиња сфатив колку сум смотана.
И така.
Не дека ве заболе ама да си кажам шо мислам.
Ska Maniac
Бараба
Draga,
ne deka te zabole ama da si kazqm. I vecerva napraen gs pak da ti pisam uniqe desavka. Iskocen na svirka i mi doaga edno picence 20-25 god i mi vika imas li cigara. I vikam nemam ama imam drugo za pusenje. Mi vika so . I se iznasmeav u faca. Me sfati me udri po ramo mi rece ludak i si otide na 3-4 m od mene u moj vidokrug.
cela vecer me gledase u oci i mi se smeskase. Va;jda stvarni sakase da doznae sto imam da i ponudam za pusenje.
ne deka te zabole ama da si kazqm. I vecerva napraen gs pak da ti pisam uniqe desavka. Iskocen na svirka i mi doaga edno picence 20-25 god i mi vika imas li cigara. I vikam nemam ama imam drugo za pusenje. Mi vika so . I se iznasmeav u faca. Me sfati me udri po ramo mi rece ludak i si otide na 3-4 m od mene u moj vidokrug.
cela vecer me gledase u oci i mi se smeskase. Va;jda stvarni sakase da doznae sto imam da i ponudam za pusenje.
Наскоро ќе навршат 15 години без моето куче Лора. Реално џабе го трошам форумскиот простор ако не напишам збор два за Лора. За да доловам која беше Лора и зошто толку беше битен фактор во мојот живот, прво морам да го доловам периодот од мојот живот пред Лора.
Тоа беше период во кој менувавме живеалиште, откако бевме избркани од претходното. Менував школо, бидејќи едноставно сите тие блиски луѓе преку ноќ пораснаа и дозволија злобата да влезе во нив, а јас останав наивното дете кое беше секогаш искрено и веруваше во другарство. Притоа секако и во новото училиште не беше најсјајно, се наоѓаа луѓе да помине времето на часови, но другар ни за лек. Не ми беше олеснителна околност тоа што во тоа време масовно почна да се излегува по дискотеки (оние на плоштад со флаери до 12 што работеа со кока кола пијачка вклучена во влезницата од 150 денари), нешто во кое апсолутно никако не можев да се пронајдам, така да петоци и саботи јас бев поприлично осамен и си седев фикс дома. Оној peer pressure за женски бркање не ме вознемируваше, ми беше смешен начинот на кој што функционираа тие работи тогаш, но навистина имав потреба од некаков другар. И тогаш ми се јави генијалната идеја да вдомам куче некое мало. Секако наидувам на инстант одбивање од страна на мајка ми, 100% од луѓето би одбиле во тој тогашен хаос и јас да бев на нејзино место би ја одбил идејата и не би ми била воопшто разумна. Но, од едно уво влегло во друго излегло нејзиното одбивање. Втората моја тогашна цел беше да е лабрадор/ретривер вдоменото куче, но секако не знаев дека не функционираат работите така. Па распрашувајќи се по луѓе, една другарка ми кажува дека кучката (џукелче) на нејзината другарка се породила и бара вдомувачи. Толку ми требаше, го зимам кутрето мало ко Џивџи, сите нејзини братчиња беа црни, само она бела, сите машки, само она женско. Го бањам дома прво на чешма, го сушам и самото си влага во патика број 37 да спие и така јас и Лора ја чекаме мајка ми да се врати од работа. Или и двајцата ќе не избркаат или и двајцата остануваме, нема назад. Мајка ми доаѓа, шокирана, но не пререче ништо, мислеше прво дека ќе е фаза и дека ќе ми помине меракот за некој ден па ќе ја вратиме. Какво мерак поминување, мајка ми се вљуби во Лора исто колку и јас. Зема куќичка да и прави, храна Педигре да и зима, играчки, кога нешто почна да кива супа и даваше со лажица ко на човек. Никогаш нема да заборавам кога отидовме на одмор, па Лора ја оставивме дома заклучена со пријателка задолжена да и дава храна. Кога отворивме врата и не виде тоа беше делириум тременс, рипање над нашите глави, притоа вртење од радост, вртимушка беше тоа, не можеш да ја гушнеш 10 минути од што рипа од среќа. Во тој момент навистина немав проблем, ниедна социјална ситуација не ме афектираше, кому му е гајле за било што, кога дома знаеш дека имаш куче кое те чека и ти се радува. Па фудбал игравме, демек дриблав, а она да ми ја земе топката, се тркавме на 100 метра, се возевме на скејт, имаше голема емпатија и знаеше кога треба да се пикне до тебе и да си седи само, кога треба нешто да се растрча низ дома и да крене атмосфера.
Дека не знаеме кога и е роденден точно, решивме дека сме ја вдомиле кога била месец и 20 дена, па затоа и на 20 април и прославивме една година роденден, со мефце, со сфеќа која јас ја дував во нејзино име, ново топче. Убаво беше се дур траеше. На 2ри мај, 12 дена после нејзиниот роденден, 5 дена пред мојот, Лора беше пуштена како по обичај на прошетка без ремче околу зградата, убав сончев ден беше и планиравме накај Матка или паркот во Сарај да отидеме, да смениме од Градски парк. Лора здогледува нешто од другата страна на улицата и како што само она знаеше со 50 на саат, во секунда истрчува, иако тоа никогаш претходно го немаше направено, но во таа секунда поминува и 57ца од старите автобуси дуплите и така Лора умира пред мои очи и пред очите на мајка ми. Од тогаш јас не можев да чувам куче, а пробав, па остана само дружбата со уличните фраери. Интересно како за толку кратко време, некој може да значи толку многу. Ќе рече некој куче, но навистина тогаш тоа куче беше другарот кој ми беше потребен и ми помогна многу да ја исправам малку главата и да ги отворам очите за сите убавини кои светот може да ги понуди, за тоа ќе останам секогаш благодарен. Па се гледаме некогаш горе.
П.с. Ако на некој случајно му се наоѓа Сони Ериксон стар, може и нефункционален со функционална батерија, и сака да ми позајми на кратко да приклучам старата мемориска која само на Сони Ериксон уреди одговараше нека ми пише пп. Таму имам слики од кога беше мала, од тоа време. Сега само спомените ми се останати во главата.
Тоа беше период во кој менувавме живеалиште, откако бевме избркани од претходното. Менував школо, бидејќи едноставно сите тие блиски луѓе преку ноќ пораснаа и дозволија злобата да влезе во нив, а јас останав наивното дете кое беше секогаш искрено и веруваше во другарство. Притоа секако и во новото училиште не беше најсјајно, се наоѓаа луѓе да помине времето на часови, но другар ни за лек. Не ми беше олеснителна околност тоа што во тоа време масовно почна да се излегува по дискотеки (оние на плоштад со флаери до 12 што работеа со кока кола пијачка вклучена во влезницата од 150 денари), нешто во кое апсолутно никако не можев да се пронајдам, така да петоци и саботи јас бев поприлично осамен и си седев фикс дома. Оној peer pressure за женски бркање не ме вознемируваше, ми беше смешен начинот на кој што функционираа тие работи тогаш, но навистина имав потреба од некаков другар. И тогаш ми се јави генијалната идеја да вдомам куче некое мало. Секако наидувам на инстант одбивање од страна на мајка ми, 100% од луѓето би одбиле во тој тогашен хаос и јас да бев на нејзино место би ја одбил идејата и не би ми била воопшто разумна. Но, од едно уво влегло во друго излегло нејзиното одбивање. Втората моја тогашна цел беше да е лабрадор/ретривер вдоменото куче, но секако не знаев дека не функционираат работите така. Па распрашувајќи се по луѓе, една другарка ми кажува дека кучката (џукелче) на нејзината другарка се породила и бара вдомувачи. Толку ми требаше, го зимам кутрето мало ко Џивџи, сите нејзини братчиња беа црни, само она бела, сите машки, само она женско. Го бањам дома прво на чешма, го сушам и самото си влага во патика број 37 да спие и така јас и Лора ја чекаме мајка ми да се врати од работа. Или и двајцата ќе не избркаат или и двајцата остануваме, нема назад. Мајка ми доаѓа, шокирана, но не пререче ништо, мислеше прво дека ќе е фаза и дека ќе ми помине меракот за некој ден па ќе ја вратиме. Какво мерак поминување, мајка ми се вљуби во Лора исто колку и јас. Зема куќичка да и прави, храна Педигре да и зима, играчки, кога нешто почна да кива супа и даваше со лажица ко на човек. Никогаш нема да заборавам кога отидовме на одмор, па Лора ја оставивме дома заклучена со пријателка задолжена да и дава храна. Кога отворивме врата и не виде тоа беше делириум тременс, рипање над нашите глави, притоа вртење од радост, вртимушка беше тоа, не можеш да ја гушнеш 10 минути од што рипа од среќа. Во тој момент навистина немав проблем, ниедна социјална ситуација не ме афектираше, кому му е гајле за било што, кога дома знаеш дека имаш куче кое те чека и ти се радува. Па фудбал игравме, демек дриблав, а она да ми ја земе топката, се тркавме на 100 метра, се возевме на скејт, имаше голема емпатија и знаеше кога треба да се пикне до тебе и да си седи само, кога треба нешто да се растрча низ дома и да крене атмосфера.
Дека не знаеме кога и е роденден точно, решивме дека сме ја вдомиле кога била месец и 20 дена, па затоа и на 20 април и прославивме една година роденден, со мефце, со сфеќа која јас ја дував во нејзино име, ново топче. Убаво беше се дур траеше. На 2ри мај, 12 дена после нејзиниот роденден, 5 дена пред мојот, Лора беше пуштена како по обичај на прошетка без ремче околу зградата, убав сончев ден беше и планиравме накај Матка или паркот во Сарај да отидеме, да смениме од Градски парк. Лора здогледува нешто од другата страна на улицата и како што само она знаеше со 50 на саат, во секунда истрчува, иако тоа никогаш претходно го немаше направено, но во таа секунда поминува и 57ца од старите автобуси дуплите и така Лора умира пред мои очи и пред очите на мајка ми. Од тогаш јас не можев да чувам куче, а пробав, па остана само дружбата со уличните фраери. Интересно како за толку кратко време, некој може да значи толку многу. Ќе рече некој куче, но навистина тогаш тоа куче беше другарот кој ми беше потребен и ми помогна многу да ја исправам малку главата и да ги отворам очите за сите убавини кои светот може да ги понуди, за тоа ќе останам секогаш благодарен. Па се гледаме некогаш горе.
П.с. Ако на некој случајно му се наоѓа Сони Ериксон стар, може и нефункционален со функционална батерија, и сака да ми позајми на кратко да приклучам старата мемориска која само на Сони Ериксон уреди одговараше нека ми пише пп. Таму имам слики од кога беше мала, од тоа време. Сега само спомените ми се останати во главата.
- Член од
- 4 октомври 2019
- Мислења
- 711
- Поени од реакции
- 1.791
- Возраст
- 37
Setam niz Viena posle 33k Cekori mi zvoni telefonot nov rekord na odenje, odam do lokalna kladionica Admiral da odmoram i da se napijam nekoe pivo se zapoznav so eden Vlah od Bor, muabet cel saat, se zalam deka samo ciganarija i gupci niz ovoj grad, pozadi mene pred da si odam sedat 20 cigani, se derma koj da mi odrzi lekcija....
Denes doaga ke narecam Severdjan so Tapija kupil 200 evra dojava od nekoj denes mi se zali dojavata bila od Iran natprevarot bil odlozen....
Si pronajdov 800 usdt na Kucoin celo vreme dremam na temata Iran Vanlok da dade analiza za marketot da odime Lond ili Short
Denes doaga ke narecam Severdjan so Tapija kupil 200 evra dojava od nekoj denes mi se zali dojavata bila od Iran natprevarot bil odlozen....
Si pronajdov 800 usdt na Kucoin celo vreme dremam na temata Iran Vanlok da dade analiza za marketot da odime Lond ili Short