Ова што ќе го пишам се мислев дали вреди да се пишува на Форум, бидејќи се малку лични теми, но ако барем влијаам на свеста на еден човек што ме чита, тогаш вредело.
Од Пржино ако се упатиш накај првиот видиковец/паркинг што е на патот до Средно Водно има една патека која се вика Бабина Патека, но има и карпи (веднаш под паркингот на минутка пешачење), на кои сега се собираат млади да пијат, но порано за едни други млади биле светост, благодет и есенција. Тие карпи биле вежбалиште за алпинистите во 90тите, односно место кое е најблиску до градот, особено за тие кои живеат во близина, да не мораат да одат до Матка за да качуваат. Сега тие карпи се обраснати околу и речиси непроодни (од левата страна на карпите), не се користат за ништо освен за пијанчење, клиновите оставени во нив служат како потсетник за некое друго време. Би бил среќен ако малку повеќе почит имате кон тие карпи, бидејќи на една од нив има спомен плоча која беше покриена, веројатно и газена од луѓе што не ја знаеле нејзината локација. Таа спомен плоча е поставена од еден многу скромен човек кој е жива легенда, како и од страна на едно момче младо кое гине во лавинска несреќа на Солунска Глава во 98ма година на свои 19 години, а истата плоча е посветена на Исак Русо, алпинист со еврејско потекло од Македонија кој исто така прерано починува. Е сега тие карпи таму што се на само 1 минута до паркингот, се со клинови заковани од страна на 4ца врвни алпинисти кои настрадуваат во лавинската планинска несреќа на Солунска Глава во 98ма година што ви ја спомнав, еден од тие починати таму е и мојот татко. Тие карпи вертикали ги носат нивните имиња, секоја од нив именувана по човекот кој ги поставил клиновите првично, секоја од нив била омилена на некој од нив. Таа Бабина патека која може ја знаете на Водно, не е именувана така бидејќи е за спори лица (баби), туку поради синот на човекот жива легенда што ви го спомнав, кој често одел на Водно со татко му на таа патека. Тоа дете го носело прекарот Бабин и починува на свои 18 години од болест. Татко му во негова чест ги има поставено и сите тие табли и му ја има посветено патеката. Во еден момент таа патека се спојува и со “Новогодишната“, но кога таму поставил рачно изработена табла за “Бабина патека“, истата била тргната, бидејќи поприоритетно е очигледно тоа делче од патеката да е именувано според ден во годината, а не по млад згаснат живот.
Веројатно ви дојде многу, многу рано згаснати животи и трагедии, но сега ќе стигнеме до целта на ова мое мислење. Под тие карпи што ви ги спомнав има изнафрлено лименки, шишиња од луѓе што седат и се собираат на тие карпи. Во тревата околу паркингот што е на една минута (познат и како паркинг на швалерите), има тоништа искористени влажни марамици после сексуален однос, презервативи, лични работи како хулахопки, гаќи, како и хартии од изедени тостови, лименки, флаши, шишиња, местото е во ужасна состојба. Само преку патот има неофицијална гробница на кучиња, место каде што луѓето си ги закопуваат милениците. Но тоа го прават на погрешен начин, на погрешно место, обично на 30 сантима до земјата и само во кебенце, истите тие починати животни се раскопани од дивите свињи што ги има многу во тој дел и сега местото изгледа толку ужасно, што мислам е најдобро да запрам тука со описот. А на 10тина метра има и нешто како треил патека за трчање рамна кружна од некои 100 метра, каде што трчаат фудбалери и други спортисти.
И сега кога веќе добивте слика, во колку ужасна слика е ова место и колку тоа место е од сентиментална значајност за некои луѓе, би ве замолил да не го фрлате отпадот, бидејќи грото луѓе таму се со кола дојдени, сметам дека нема да и тежи на колата да го пренесе до прв контејнер. А ако случајно закопувате починати домашни миленици, би ве замолил да најдете друго место, или барем да го направите тоа на подобар начин, поголема дупка, метална кутија со катанче, трупци дрва и камења одозгора откако ќе закопате.
Да ги испочитуваме луѓето кои не се веќе меѓу нас, а на кои им било драго тоа место, да не е во толку лоша состојба, барем толку мислам можеме.