Филмови, режисери, актери: Генерална дискусија

[Tegla]

San Andreas

Јако е како само се воздржуваат да бидат сериозни кога ги изговараат херојските реплики. Ефектите пак се посебна приказна. Најверојатно се семинарски труд на некој од студиото, јебига имал 3ка по физика ама за копјутерс го бива. Зградите паѓаат странично или чекаат сите луѓе да се евакуираат пред да се срушат. Бродот.

The Rock за Оскар? Многу јасно!

 

[Shawn Spencer]

San Andreas

Јако е како само се воздржуваат да бидат сериозни кога ги изговараат херојските реплики. Ефектите пак се посебна приказна. Најверојатно се семинарски труд на некој од студиото, јебига имал 3ка по физика ама за копјутерс го бива. Зградите паѓаат странично или чекаат сите луѓе да се евакуираат пред да се срушат. Бродот.

The Rock за Оскар? Многу јасно!

болдираново го помислив при гледањето.

 

[wot]

Lele se iznasmeav na glupostite u Cooties (2015)

A toj x+y na kraj iskoci dobar, razmrduva emocionalno.. inaku slabo ke go ocenev

 

[Zedd]

Се надевам дека ќе успеам да ја прочитам книгата пред да го изгледам The Martian

 

[Shawn Spencer]

Во последниот период, Chappie ме изненади. Убаво, feel-good филмче.
И препорачувам едно француско филмче La French што такоџе ме обори са ногом што би рекле србите со Жан Дужардан во главна улога.

Од друга страна, Heat ми легна лошооо. Многу преценет филм. Добри глумци, добра глума, ама далеку ми е од 8ца, а не пак во 250 најдобри филмови

 

[wot]

Ne pisav kolku me razocara Jurassic.. kecot e seuste nedostizen!

Inaku use dva meseci od godinava.. znam sea ke iskacaat oskarovcite, kvalitetnite... ama koi vi se top5 za sega?

mene bez redosled:

mad max
cobain montage of heck
me, earl and dying girl
ex machina
Inside out

tapa godina nekako sea za sea, sporedeno eve so lani, recimo.

 

[џимеј]

me, earl and dying girl

Имаш негде напишано зошто ти е во топ филмови овој, а да сум пропуштил?

Сериозно ме интересира вака, една мини рецензија, пошо филмот не е во ништо особено оригинален ниту посебен, а не е ни инди филмче, буџетот му е колку одбранбен тандем во Серија А.

 

[Blade Torch]

Ќе одев денес од 3саат во милениум Сикарио да го гледам, се отепа врнење. Веројатно последна проекција беше. Има ли по нет добар,гледлив торент?
Марсовец и Еверест- одлични за в кино. Не разочараа воошпто.

 

[wot]

Имаш негде напишано зошто ти е во топ филмови овој, а да сум пропуштил?

Сериозно ме интересира вака, една мини рецензија, пошо филмот не е во ништо особено оригинален ниту посебен, а не е ни инди филмче, буџетот му е колку одбранбен тандем во Серија А.

Чувството. Тоа шо мелиме оригинално сценарио, глума, музика, костуми... се обично аргументи да ја одбраниме оцената што сме ја доделиле ради чувството на крај што го оставил некој филм кај нас. А овие многу зависат од моментот. Или ќе те разнежни или да фрлиш камен у рандом насока ќе погодиш друг ром-ком кој на папир е каде каде подобар од овој. Еве некој поназад пиша дека е океј ама Fault in Our Stars бил боље. А ќе ми текне дека ќе се откажував од филмови altogether заради тој филм конкретно... се иде до некој заклучок колку е се' субјективно.

Друго, мене многу ми е битно реакциите на луѓето во филмовите да се нормални, човечни. Како што јас би реагирал така. Или друг, во живо. Моментално гледам Fear the Walking Dead, серијата која го сруши кабелскиот рекорд на гледаност воопшто, и гледам и се смеам како е тоа возможно?!?! Уште малку да погледнат после ретардирана реакција во камера како во Офис. Во филмот тоа многу ми се допадна, убаво ми се понашаа, реагираа, плус зашеќерен со хумор кој не е one-liners, плус некоја невиност во детскиот пристап која го правеше допадлив, плус филмските референци... и успеа да не собори на клише сторија за девојка пред умирање.

Секогаш си наоѓам еден од стотици вакви у секоја година што ме освојува. Ги викам: овогодишниот silver linings playbook

 

[џимеј]

Чувството. Тоа шо мелиме оригинално сценарио, глума, музика, костуми... се обично аргументи да ја одбраниме оцената што сме ја доделиле ради чувството на крај што го оставил некој филм кај нас. А овие многу зависат од моментот. Или ќе те разнежни или да фрлиш камен у рандом насока ќе погодиш друг ром-ком кој на папир е каде каде подобар од овој. Еве некој поназад пиша дека е океј ама Fault in Our Stars бил боље. А ќе ми текне дека ќе се откажував од филмови altogether заради тој филм конкретно... се иде до некој заклучок колку е се' субјективно.

Друго, мене многу ми е битно реакциите на луѓето во филмовите да се нормални, човечни. Како што јас би реагирал така. Или друг, во живо. Моментално гледам Fear the Walking Dead, серијата која го сруши кабелскиот рекорд на гледаност воопшто, и гледам и се смеам како е тоа возможно?!?! Уште малку да погледнат после ретардирана реакција во камера како во Офис. Во филмот тоа многу ми се допадна, убаво ми се понашаа, реагираа, плус зашеќерен со хумор кој не е one-liners, плус некоја невиност во детскиот пристап која го правеше допадлив, плус филмските референци... и успеа да не собори на клише сторија за девојка пред умирање.

Секогаш си наоѓам еден од стотици вакви у секоја година што ме освојува. Ги викам: овогодишниот silver linings playbook

Во ред е да се основа допадливоста кон филмот само поради чувство, всушност само поради тоа и е кога ќе сумираш на крај.

Мене тука исто така ми фејл-на филмот. Немаше чувство, ниту нешто што доаѓа како што велиш ти, природно. Можеби затоа што целиот хумор многу ме потсетуваше на Зак Браф и Скрабс и особено Гарден Стејт и да не беа тие ова ќе беше кул. Вака само „поминува".

Јас не велам дека филмот беше лош, на пример за тој Perks of being a Wallflower овој е Одисеја 2001, (а Fault in our stars не сум го гледал).
Имаше многу потенцијал и приказни кои се развиваа паралелно, но не успеаја да бидат целосно прикажани. Само кратките филмчиња беа погодени, but then again, ликовите фунцкионираа само во нив.

Еве еден пример за главниот лик: може да го почитува опусот на Вернер Херцог, да го гледал Фицџаралдо и да има постер од The 400 Blows во собата, а да остане прост према нечија борба за живот?


п.с. Walking dead...

 

[Zlatikevichius]

Чувството. Тоа шо мелиме оригинално сценарио, глума, музика, костуми... се обично аргументи да ја одбраниме оцената што сме ја доделиле ради чувството на крај што го оставил некој филм кај нас. А овие многу зависат од моментот. Или ќе те разнежни или да фрлиш камен у рандом насока ќе погодиш друг ром-ком кој на папир е каде каде подобар од овој. Еве некој поназад пиша дека е океј ама Fault in Our Stars бил боље. А ќе ми текне дека ќе се откажував од филмови altogether заради тој филм конкретно... се иде до некој заклучок колку е се' субјективно.

Друго, мене многу ми е битно реакциите на луѓето во филмовите да се нормални, човечни. Како што јас би реагирал така. Или друг, во живо. Моментално гледам Fear the Walking Dead, серијата која го сруши кабелскиот рекорд на гледаност воопшто, и гледам и се смеам како е тоа возможно?!?! Уште малку да погледнат после ретардирана реакција во камера како во Офис. Во филмот тоа многу ми се допадна, убаво ми се понашаа, реагираа, плус зашеќерен со хумор кој не е one-liners, плус некоја невиност во детскиот пристап која го правеше допадлив, плус филмските референци... и успеа да не собори на клише сторија за девојка пред умирање.

Секогаш си наоѓам еден од стотици вакви у секоја година што ме освојува. Ги викам: овогодишниот silver linings playbook

Ама буквално - од збор до збор, ко некој глас од мојов мозок да си. Joy, ти ли си бе?

 

[wot]

Во ред е да се основа допадливоста кон филмот само поради чувство, всушност само поради тоа и е кога ќе сумираш на крај.

Мене тука исто така ми фејл-на филмот. Немаше чувство, ниту нешто што доаѓа како што велиш ти, природно. Можеби затоа што целиот хумор многу ме потсетуваше на Зак Браф и Скрабс и особено Гарден Стејт и да не беа тие ова ќе беше кул. Вака само „поминува".

Јас не велам дека филмот беше лош, на пример за тој Perks of being a Wallflower овој е Одисеја 2001, (а Fault in our stars не сум го гледал).
Имаше многу потенцијал и приказни кои се развиваа паралелно, но не успеаја да бидат целосно прикажани. Само кратките филмчиња беа погодени, but then again, ликовите фунцкионираа само во нив.

Еве еден пример за главниот лик: може да го почитува опусот на Вернер Херцог, да го гледал Фицџаралдо и да има постер од The 400 Blows во собата, а да остане прост према нечија борба за живот?


п.с. Walking dead...

Виша математика е тоа веќе, таква посветеност на детаљи само у филмовите кои се паметат со декади. Такви елаборирани ликови. Ја паѓам изгледа на ефтини романтики, доволно само нешто да ме дирне повеќе од обично. Оти еве, Fault, Perks... ги хејтам до немајкаде. Ама ете, сите што се согласуваат со мене за овој, исто мислење имаат и за другиве спомнати два. И тука ми паѓа во вода, дека не е до мене само, стварно оптшо прифатен е како квалитетен Earl and the Dying Girl.

Еј, Fear the Walking Dead e spin off, и ќе им се ставам деновиве. Ама оригиналната Walking Dead има развој на карактери aла Брејкинг Бед. И не само главните ликови. И ја сум пробал да ја хејтам ради некој филер епизоди, ама не се оспорува развојот на ликовите во никој случај. Топло ја препорачувам за гледање. Квалитетна драма уз тензија е, кој шо сака нека ти каже.

Ама буквално - од збор до збор, ко некој глас од мојов мозок да си. Joy, ти ли си бе?

No, it's me.. sadness.

Ne mi iskaca od glava koga ja nosese perikata od Closer.

 

[Zlatikevichius]

Не знам зошто Me, Earl and the Dying Girl воопшто ја споредувате со The Fault in Our Stars или па уште понејасно - со The Perks of Being a Wallflower (мене од нив Fault не ми се допадна, но Perks ми беше ОК), освен само заради сличностите на темата. Мене сѐ нешто ме тераше да ја споредувам со 500 Days of Summer и Juno - многу повеќе ми наликуваше на нив отколку на другиве две. Fault, на пример беше тешка патетика од типот на Now is Good или A Walk to Remember. Во Earl сѐ беше поприземјено и пореално, и воопшто не патетично.
А за референците да не праиме муабет!

 

[Толстој]

Не ме чепна Me, Earl and the Dying Girl, другиве два ги немам гледано. Ми се допадна хуморот на дечкото, ама приказна дежа ву шо би рекле, има милион филмови со ваква приказна последниве години.

 

[Anon]

Не знам зошто Me, Earl and the Dying Girl воопшто ја споредувате со The Fault in Our Stars или па уште понејасно - со The Perks of Being a Wallflower (мене од нив Fault не ми се допадна, но Perks ми беше ОК), освен само заради сличностите на темата.

Па малце ли е темата?
Иста тема обработуваат, тинејџери, неприфатени/просечни, некоја врста на семи хипстер, они се различни од другите повеќе гледаат на духовното, се заљубуваат спонтано...