Разделување на душата се нарекува шизофренија.
Тоа што за човек е лудост за Господ е мудрост. Ако не можеш да го разбереш не значи дека не е возможно.
ова е вистинска приказна, евидентирана што го докажува постоењето на паралени светови.
Joseph Brown je napustio svoj skromni apartman u Brooklynu, oko 9
sati prijepodne. Po toplom i vedrom nedjeljnom vremenu, zaputio se laganim koracima do male prodavaonice na uglu, kako bi kupio nedjeljno izdanje New York Timesa. Na tom kratkom putu od 200 metara izgubio
mu se svaki trag! Kada se nije pojavio niti poslije 12, ljutita ga je supruga pošla potražiti. Bila je uvjerena, da se zapričao sa vlasnikom prodavaonice, a na stolu se već hladio nedjeljni objed. No, tamo ju je čekala neugodna spoznaja da se Joseph toga jutra nije niti pojavljivao! Ali, otišao je samo s papučama na nogama i neobrijan, razlagala je uzbuđena supruga susjedu trgovcu. Još je rekao, kako će morati kupiti novi paketić žileta! Prodavač je odmahivao glavom, sve zabrinutiji za sudbinu svog stalnogkupca. Pitali su i djecu, koja su se igrala na ulici od ranog jutra, ali se niti jedno dijete nije sjećalo da je Joseph Brown tog jutra prošao! Pozvana je i policija. Cijela je ta gradska četvrt potanko pretražena, iskrenuta i ispražnjena svaka kanta za smeće (jer se u Brooklynu nikada ne zna što se sve čovjeku može dogoditi) ali nije bilo nikakvog traga. Izdana je i tjeralica sa fotografijom i razaslana ostalim policijskim postajama, a umješao se i FBI. Iako ništa nije upozoravalo na moguću vezu Browna s »podzemljem«, u početku se na svašta sumnjalo.
- Pa nije mogao u zemlju propasti! - uzviknuo je načelnik mjesne policijske
postaje, nakon tromjesečne uzaludne potrage. Nakon nešto više od godinu dana, kako je nenadano nestao, Joseph Brown se isto tako nenadano i pojavio! Vrijeme je ponovo bilo vedro i sunčano, a u maloj prodavaonici na uglu tiho su razgovarali prodavač Calvin i mladi policajac Roy Thompson. Kada se na vratima pojavio Joseph Brown obojica su naglo promjenila boju lica, zagledavši se u njega poluotvorenih ustiju...
- Dobro jutro! - pozdravio ih je Brown mirno i odmah prišao odjeljku sa
žiletima. Pošto je izabrao jedan paketić, sagnuo se usput i uzeo s police »New York Times«!
- Za ime Boga Joseph! - konačno se pomaknuo policajac sa svog mjesta i
prišao mu laganim, gotovo bojažljivim koracima. - Pa gdje ste bili svo ovo
vrijeme čovječe?! Joseph Brown je na trenutak zastao, bjelodano iznenađen ovakvim mladićevim ponašanjem.
- Tražili smo te mjesecima! - priđe mu sada i prodavač, uzgred ga dodirujući, kao da provjerava da li je to zaista on. - FBI te još uvijek ima na
svojim tjeralicama, cijela te država traži već godinu dana!
- Joseph Brown ih je kratko promatrao sa komičnim izrazom na
neobrijanom licu, a potom se malo naljuti:
- O čemu to vas dvojica trabunjate? Da li ste poblesavili? Pa prije pet
minuta sam napustio kuću i krenuo ovamo po novine i žilete!
- Gospodine Brown! - vikao je sada mladi policajac. - Da li ste svjesni
onoga što govorite? Pogledajte, zaboga, nadnevak na tim novinama.
Brown se zagleda u New York Times u ruci...
- Što je ovo? Nekakva glupa šala? - Pogleda on ponovo u dvojicu pred
sobom. No, oni su sada šutjeli, njemo ga obilazeći i čudno ga odmjeravajući, kao da ga prvi put vide. Pomislivši, da su mu pripremili nekakvu gadnu podvalu, Brown se vrati polici s novinama. On podigne drugi primjerak »New York Timesa«, pa treći, potom nervozno pregleda sve primjerke, prelista ih i provjeri nadnevke, pa dohvati druge časopise, sve ih grozničavo prelista i tek tada počne mijenjati boju lica. Piljio je u svoja 2 poznanika, a oni u njega. Nešto, bjelodano nije bilo u redu; dobro je znao da bi specijalno tiskanje ovakvog broja »New York Timesa« koštalo čitavu imovinu. No, ako nije podvala što je onda? On osjeti potrebu da sjedne na obližnji sanduk coca-cole.
- Što se ovdje događa? - nemoćno je gledao u dvojicu ljudi.
- Nenadano ste nestali prije više od godinu dana! - ponavljao je mladi
policajac. Pošli ste kupiti novine i više se niste vratili. Vaša vas je supruga
ovdje došla tražiti, pa smo pozvali u pomoć gradsku policiju i na kraju FBI!
- Prije godinu dana? - izgubljeno ga je gledao Brown. Kunem vam se,
izašao sam iz svoga stana prije 5 minuta! Zar i sami ne vidite, da još imam
papuče na nogama? Policajac se lagano spusti na pod ispred njega.
- Gospodine Brown - obraćao mu se blagim tonom prijatelja - zar se baš
ničega drugog ne sjećate? Brown se kratko zamisli, te odmahne glavom. Mladi se policajac uspravi i baci brzi pogled na blijedog prodavača pa se uputi prema pultu i dohvati telefon...
- Šefe - reče on tiho u slušalicu - ovdje pozornik Thompson - Roy Thompson... . On se upravo vratio! Prođe kratka stanka.
- Tko se, do vraga, vratio, Thompsone?! - dreknu nervozni glas s druge
strane.
- Joseph Brown, sir! Onaj građanin, koji je prije godinu dana bez traga
nestao! Još uvijek ima papuče na nogama. Načelnik mjesne policije je vjerojatno pomislio, da mu se mladi pozornik nenadano teško razbolio, jer ga zapita gdje se nalazi i obeća da će odmah doći. Deset minuta kasnije, došao je ne samo načelnik policije, nego i na desetine policijskih i televizijskih kola i novinskih izvjestitelja, netko je pozvao i vatrogasce, ne znajući zbog čega je nastala tolika gužva. Otrčali su po gospodu Brown i doveli je s posla, ispitivali su i pregledavali siromašnog Browna, postavljali mu unakrsna pitanja, podvrgnuli ga hipnozi i priključili na 3 detektora laži, no sve bez uspjeha. Joseph Brown je tvrdoglavo tvrdio da je »prije 5 minuta« krenuo od kuće po novine! Ustanovljeno je da govori istinu, ali se vjerojatno nikada neće saznati »gdje« je bio cijelu godinu dana i kako je moguće, da mu je sjećanje iz tog vremena potpuno izbrisano. Preostaje nam jedino, nepotvrđeno i doista nevjerojatno objašnjenje - Joseph Brown je tog nedjeljnog jutra na neobjašnjiv način »ušetao« u onaj drugi, paralelni svijet, u kojem nema niti prostora niti vremena, pa ga je upravo zbog tih razloga izdalo sjećanje, kada je godinu dana kasnije »išetao« iz te neshvatljive zone, nama neznanih osobina i dimenzija![DOUBLEPOST=1419350636][/DOUBLEPOST]
Напротив тој бил на јасно со себе
’’Јас ве крштавам во вода, а по мене иде поголем од мене, толку голем што јас не сум достоен ни сандалите да Му ги одврзам. Тој ќе ве крсти огнено, во Светиот Дух’’.
Значи тој не би лсвесен за својот претходен живот како Илија! То ј не знаел дека е он, како може да тврди дека е Илија кога не бил свесен. Господ Исус Христос знаел дека тоа е Илија и затоа така кажал на своите ученици дека Илија дојде а они не го познаа и му направија што сакаа.
http://forum.kajgana.com/threads/Ди...станати-убедувања.71895/page-206#post-7021683
Тој стих кој јасно ја кажува недвосмислено изјавата на Господ Исус Христос дека Илија дојде и не го познаа. Тоа јасно значи дека Илија тогаш поред 2014 год. бил во Израел.