Жално, многу жално.
Ова е всушност реалноста во онаа Македонија надвор од Скопје. Полека станува дел и од реалноста на Скопје, за жал. Од поодамна многу работа не штимаат во државава и не гледам дека било што се подобрува.
Убаво се прокоментира и објасни во еден од претходните постови дека сите имаат свој начин да избегаат од начинот на живот. Воопшто не го сакам решението
одземање на живот, но секој со своите маки и проблеми. И не, не е за ова виновна жената како единка (или било кој што ќе се најде во слична ситуација).
Виновна е државата!
Сите ние одделуваме преку даноците да им се помогне на илјадниците невработени, илјадниците социјални случаеви...тоа е работа на државата - да им обезбеди услови на оние што не можат самите да си обезбедат + оние што имаат веќе некакви услови истите да им ги подобрува. Зошто ми е државата ако јас сам треба да купувам инфузија во болница, што ќе ми државата ако е тука само за да ме казни а не е тука кога треба да ме брани од некој нејзин партиски вработен...што ќе ми е државата дисфункционална и пука по сите шевови. Сум гласал на избори, избраните треба да сработат нешто (без разлика - позиција ил опозиција). ТИЕ треба да се грижат за нас, а не ние за нив!
И се додека ние молчиме, ќе тониме. Но, не вреди ниту да дигнеш глас. Затоа, ауфидерзен Македонија. Уште да ми направеа полесно, истото да ми го дозволеа, а не да ме направат да живеам како во резерват со визи и разни дозволи за секаде!
Ти е**м државата што не ме пушта да излезам од неа. Ти се трудиш да биде подобро, мнозинството не сака. Епа, е**те се! (кој се пронајде во постов, нека му служи на чест).
Еве, си кажувам - не ја сакам ваква Македонија. Многу полесно ќе ми е да се иселам од тука, место да се трудам да ја оправам. Ниту сакам да правам деца за да ми живеат во оваа мизерија. Не е животот само добра плата.
Не можеш да јадеш чоколадо среде оаза од ѓубре и прашина.
Ех, Македонче.
Дај бе некоја нек ме земе по Европава ил Австралија. За пасошот.