I
Iblis
Гостин
Немам видено аир,ќар од тоа шо сум добар, ама и не ми пречи, веројатно оти сум приглуп ![Насмевка :) :)](/styles/default/xenforo/smilies/smile.png)
![Насмевка :) :)](/styles/default/xenforo/smilies/smile.png)
Ако не одам во дебата дека добро за еден е лошо за друг и дека нема универзално добро или лошо туку ако го прифатиме доброто според некои општо прифатени човечки норми, да се биде добар универзално и со сите е можно само во пештера и во изолација. Во нашиов модерен свет да си претерано добар е равно на самоубиство.Околу дилемава во насловот на темата, има една многу интересна појава особено карактеристична за нашево општество, каде духовниот пад на популацијата е евидентен, предизвикан, помеѓу другото, и со долгата социјална и економска несигурност....
Имено многу често, добар процент од околината, нашата добрина (што и да подразбирате под тоа), не ја вреднува како ценета доблест, туку ја забележува како слабост која треба да се искористи, можност за создавање на некаква предност.
Оваа тажна состојба на македонскиот дух е честа појава и за жал ме доведува во искушение под кое понекогаш потпаѓам, свртувајќи си го личниот развој во погрешен правец и нарушувајќи си ја композицијата на кармата. Свесно. Се враќам некој чекор наназад и , да ја употребам терминологијата од Среќна Нова 49-та: - Гомнарот - со гомнарска цевка.
Не треба така, али тоа е тоа. Нигде не реков дека сум совршен.
Ајде дефинирај ми го апсолутното добро помеѓу тебе и едно теле кое е растено за да биде заколено за да го изедат твоите деца за ручек? Каде е тука универзалното добро?Kaiser, за повеќе нешта од твојот пост јас лично, имам спротивно мислење (од твоето). Мислам дека постои универзално (апсолутно) добро, исто така постои и спротивното.
Да, за некој нешто е добро, за друг истото е лошо, но во однос на погорните апсолути нештото има фиксирана позиција, а не релативна.